Τα υπέρ και τα κατά της χρεοκοπίας και της πειθαρχίας..
Αν τα χρηματιστήρια είναι προεξοφλητικοί μηχανισμοί τότε την πρώτη σκηνή του δράματος «Η χρεοκοπία της Ελλάδας» την έχουμε δει. Το παρήγορο για τους μετοχάνθρωπους*, είναι ότι το είδαμε χωρίς το Γενικό Δείκτη στις 500 μονάδες, ούτε στις 1.500 αλλά να ταλαντεύεται περί τις 2.000 μονάδες.
Αυτό είναι παρήγορο μεν αλλά όχι αρκετό. Τι μπορεί να συμβεί από τούδε και στο εξής και πόσο ασφαλείς είναι οι καταθέσεις, οι μετοχές και οι χρυσές λίρες και σε κάθε περίσταση;...
Ας πάρουμε τα πιθανά σενάρια με τη σειρά:
1) Η Ελλάδα χρεοκοπεί...
Αν επαληθευτεί το σενάριο, αυτό καθ’ οδόν προς τη χρεοκοπία, οι μετοχές είναι πολύ πιθανό να γράψουν νέα χαμηλά. Λέω καθ’ οδόν γιατί με την ανακοίνωση της χρεοκοπίας ο αυτόματος πιλότος των αγορών θα κινηθεί να προεξοφλήσει την οικονομική ανασυγκρότηση της επόμενης μέρας.
Στα καλά μιας χρεοκοπίας συγκαταλέγεται η αυτόματη και δραστική μείωση του χρέους. Η αυτόματη μείωση των δαπανών του δημοσίου αφού το επόμενο πρωί υπάλληλοι και συνταξιούχοι δεν θα δουν τους μισθούς τους στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Επί της ουσίας μιλάμε για μια κρατική επανίδρυση με τα βασικά από στρατό και αστυνομία αρχόμενοι... Η μείωση των μισθών θα επεκταθεί και στον ιδιωτικό τομέα. Θα γίνουμε ανταγωνιστικοί με μισθούς βαλκανικών χωρών υποψήφιων για Ε.Ε.
Ένα ερώτημα είναι τι θα γίνει με καταθέσεις, μετοχές, χρυσό και ακίνητα.
Για τις καταθέσεις είναι περίπλοκο καθώς θα εξαρτηθεί από το αν μια χρεοκοπία σημαίνει και έξοδο από το ευρώ, οπότε είναι θέμα πολιτικής απόφασης και τήρησης διεθνών συμφωνιών και υποχρεώσεων. Ο χρυσός, αν δεν υπάρξει ντόμινο παγκόσμιας κρίσης, δεν έχει λόγο να αυξηθεί αλλά ο κατέχων υποτίθεται ότι είναι διασφαλισμένος από νομισματική αλλαγή από ευρώ σε νόμισμα «Ζιμπάμπουε» ή από λογική πτώση της αξίας του ευρώ.
Οι τιμές των ακινήτων λόγω κατάπτωσης δανείων και υπερπροσφοράς θα πέσουν δραματικά και θα δημιουργηθούν ευκαιρίες.
Οι μετοχές των εταιρειών που έχουν έσοδα σημαντικά από το εξωτερικό θα υποστούν λιγότερες απώλειες και είναι οι πρώτες που πρέπει να κοιτάξει κάποιος σαν ευκαιρίες, αρκεί να μην υπάρξει ντόμινο και καταρρεύσει το σύμπαν...
Για τις μετοχές για παράδειγμα ας λάβουμε υπόψη τι έγινε με την τελευταία πτώχευση του 1931-32. Ο έχων καταθέσεις μετά από 10 ή 20 χρόνια ήταν σαν να κρατούσε «τέφρα». Η δραχμή πληθωρίστηκε, υπερπληθωρίστηκε και μετά αντικαταστάθηκε. Οι συναλλαγές και οι προίκες εκείνη την περίοδο και για δεκαετίες γίνονταν και δίνονταν με χρυσές λίρες. Οι κατέχοντες μετοχές του Τιτάνα, του Ηρακλή, της Εθνικής κλπ μπορεί να ένιωσαν ότι μπήκαν στο μίξερ για 10-20 χρόνια, αλλά μετά κέρδισαν καθώς οι μετοχές είναι δικαιώματα ιδιοκτησίας και αυτά δεν αντικαθίστανται. Το ίδιο έγινε και με τους κατόχους ακινήτων ή αυτούς που επωφελήθηκαν και απέκτησαν ακίνητα αντί πινακίων φακής.
2) Η Ελλάδα αποφεύγει τη χρεοκοπία...
Α) Το κάνει χάρη στην παρέμβαση των ξένων, αλλά δεν αλλάζει οικονομικό μοντέλο. Στην περίπτωση αυτή είναι θέμα χρόνου η επόμενη χρεοκοπία και είναι ό,τι χειρότερο για επιχειρήσεις και μετοχές...
Β) Αλλάζει μοντέλο, μειώνει τις δαπάνες του δημοσίου, κάνει το δημόσιο παραγωγικό, δημιουργεί αναπτυξιακή οικονομική βάση, εξαλείφει την φοροδιαφυγή και μειώνει δραστικά τη διαφθορά.
Αυτό σημαίνει ότι το μέσο βιοτικό επίπεδο συστέλλεται σημαντικά και ο μισθός των 1.200 ευρώ για τον οποίο σήμερα πολλοί (ειδικά του δημοσίου) μιλάνε περιφρονητικά φαντάζει δύσκολος στόχος. Για το δημόσιο ακατόρθωτος.
Στη δεύτερη περίπτωση όμως θα έχουμε κερδίσει το στοίχημα με το μικρότερο δυνατόν κόστος και θα υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά. Αν ισχύσει το 1, τότε η άριστη λύση χρυσός και μετρητά και αγορά μετοχών και ακινήτων στο ναδίρ. Μια καλή λύση είναι ένα χαρτοφυλάκιο ισόρροπα κατανεμημένο.
Αν ισχύει το 2Α, είναι το χειρότερο, είναι σαν να ξέρεις ότι χάνεις τη δουλειά σου αλλά δεν έχεις το δικαίωμα να ψάξεις για καινούργια.
Αν ισχύσει το 2Β, οι μετοχές είναι η άριστη μακροπρόθεσμη επιλογή καθώς βρίσκονται στα χαμηλά πολλών ετών και εμπεριέχουν προεξόφληση χρεοκοπίας...
Φυσικά υπάρχει και η παράμετρος των διεθνών εξελίξεων, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία που προσθέτει και άλλους αγνώστους στην εξίσωση.
(*Μετοχάνθρωποι: Κατά τη στήλη εραστές της προόδου και της αναδιανομής του πλούτου και ουχί αυταπατών και κούφιων λέξεων που μεταχειρίζονται οι επαγγελματίες πολιτικοί και συνδικαλιστές.…)
Παραλειπόμενα
Αγορά: Η κίνηση αποκατάστασης των τελευταίων ημερών χθες συνεχίστηκε με την μικρή κεφαλαιοποίηση μόνο να κλείνει σε θετικό έδαφος.
Ένας κρίσιμος δείκτης επιτυχίας ή όχι των μέτρων της ελληνικής κυβέρνησης αυτών που έχουν ήδη ληφθεί και αυτών που θα χρειαστεί να ληφθούν, είναι η αποδοχή τους από τον ελληνικό λαό. Όπερ, ένα θερμόμετρο της χρεοκοπίας ή μη είναι το μέτρο και η ένταση των κινητοποιήσεων και της ανυπακοής...
Η κυβέρνηση δια Πάγκαλου έλεγε προχθές για αποδοχή των μέτρων και αντίδραση της συνηθισμένης μειοψηφίας του 10-15%, αλλά αν υπάρχει συναίνεση θα πρέπει να κάποιο τρόπο να εκφραστεί.
Αν είχαμε πολιτική ηγεσία ικανή θα έπρεπε να είχε επικοινωνηθεί το δίλημμα χρεοκοπία και τι σημαίνει ή αναδιάρθρωση και τι σημαίνει... Για να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.
Η Wall δοκίμασε τα τελευταία υψηλά, και οι εκδόσεις ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου δεν έγιναν αποδεκτές με ενθουσιασμό.
ΕΛΠΕ: Κύριε Στούπα,
Σας ευχαριστώ για την άμεση απάντησή σας. Σχετικά με τη μετοχή των ΕΛΠΕ, πράγματι είναι αξιοσημείωτη η συμπεριφορά της. Τους τελευταίους μήνες ο Γενικός Δείκτης έπεσε από τις 2.900 στις 2.100 αλλά η μετοχή των ΕΛΠΕ έμεινε στα υψηλά του έτους, γύρω στα 8,80!
Η εταιρεία έχει κέρδη/μετοχή 0,49 ευρώ/μτχ και μάλιστα μοιράζει όλα τα κέρδη ως μέρισμα οπότε απορώ πώς σκοπεύει να εξοφλήσει το δανεισμό της, ο οποίος σε μια χρονιά αυξήθηκε από 600 εκατ. σε 2,5 δισ. ευρώ (αναβάθμιση διυλιστηρίων). Επίσης το 2009 ήταν η χειρότερη χρονιά για τα διυλιστήρια παγκοσμίως (εξαιρετικά χαμηλά περιθώρια διύλισης), η φετινή θα είναι σίγουρα μία από τα ίδια και οι προβλέψεις για τις επόμενες είναι πολύ δυσοίωνες γιατί οι Κινέζοι χτίζουν συνεχώς νέα διυλιστήρια με αποτέλεσμα να «μπουκώνουν» την αγορά (επηρεάζουν όλες τις ηπείρους, μην αμφιβάλετε για αυτό).
Επομένως, η μετοχή είναι σίγουρα υπερτιμημένη κατά τη γνώμη μου αλλά είμαι σίγουρος ότι κρύβει κάποια ισχυρή είδηση από πίσω. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με το γεγονός ότι προχθές (9/3) μπήκε κάποιος ισχυρός αγοραστής με 1.000.000 τεμάχια (η μετοχή κάνει κάθε μέρα 100.000 τμχ). Αλλά δύο είναι οι ειδήσεις που μπορεί να κρύβονται:
1. Ιδιωτικοποίηση (αυτή τη στιγμή έχουν περίπου από 35% το δημόσιο και ο Λάτσης)
2. Εξαγορά από το ρωσικό κολοσσό Litasco, ο οποίος έχει επεκταθεί σημαντικά στη Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια.
Το κλίμα εδώ δεν προμηνύει κάτι τέτοιο αλλά αυτά μάλλον μαθαίνονται τελευταία στιγμή.
Θα ήθελα να μου πείτε τη δική σας εικόνα για τη μετοχή αν έχετε κάτι να προσθέσετε και μια ακόμη ερώτηση: αν καταφύγει η χώρα στο ΔΝΤ, θα δούμε μεγάλη πτώση στο χρηματιστήριό μας; Το βλέπω ολοένα και πιο πιθανό να καταφύγουμε γιατί οι ξένοι δε βοηθούν (και μάλλον με το δίκιο τους)...
Σας ευχαριστώ