Του Γ. Αγγέλη 

Στις Βρυξέλλες η στόχευση αυτή τη στιγμή είναι να έχει ολοκληρωθεί πριν από την Κυριακή –ημέρα του δημοψηφίσματος στην Ιταλία η βεβαιότητα ότι στη συνάντηση του Eurogroup της Δευτέρας, θα υπάρξει μία "κατ’ αρχήν", αλλά σαφής συμφωνία, για την έναρξη της διαδικασίας αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.  

Και τα τελευταία 24ωρα η στόχευση αυτή φαίνεται να έχει κατά βάση επιτευχθεί. 

Στην εκτίμηση αυτή συγκλίνουν διπλωματικοί κύκλοι της Κομισιόν υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία αυτή επιτρέπει πλέον στο ΔΝΤ να "νομιμοποιήσει" τη διαδικασία επιστροφής του στο ελληνικό πρόγραμμα με κάποιες προϋποθέσεις οι οποίες "παρ’ ό,τι δεν έχουν ικανοποιηθεί ακόμα, εν τούτοις δεν θεωρούνται ικανές να ανατρέψουν μία τέτοια θετική προσέγγιση...". 

Η θετική αυτή πρόβλεψη στηρίζεται αφενός στην πρόοδο που έχει γίνει μέχρι στιγμής στη διαπραγμάτευση για την β' αξιολόγηση, κυρίως όμως στην ικανοποίηση που υπάρχει ως προς την αποτελεσματικότητα του πακέτου άμεσης εφαρμογής μέτρων για την αναδιάρθρωση του χρέους που οδηγεί σε αποτέλεσμα μείωσης του χρέους κατά 20% του ΑΕΠ περίπου (σύμφωνα με δημοσίευμα της WSJ σε 21,8%). 

Την αισιοδοξία αυτή φαίνεται να υιοθετούν και τα γερμανικά ΜΜΕ, ακόμα και εκείνα που συνήθως έχουν προνομιακή ενημέρωση από το γερμανικό ΥΠΟΙΚ.
 
 
Οι αγορές 

Το ενδιαφέρον πάντως είναι ότι η συζήτηση αυτή έχει προκαλέσει μία ισχυρή κίνηση προεξόφλησης θετικού αποτελέσματος στις αγορές στις οποίες παρά την –λόγω Ιταλίας– πίεση στις τιμές των ομολόγων, παρατηρείται σε απολύτως αντίθετη κατεύθυνση βελτίωση στις τιμές των ελληνικών ομολόγων με ευδιάκριτη πτώση τόσο στις αποδόσεις όσο και στα spreads vs bund. 

Από την πλευρά του ΔΝΤ πάντως παρά το γεγονός ότι δεν έχουν μέχρι στιγμής υπάρξει δημόσιες δηλώσεις αποδοχής της ευρωπαϊκής πλατφόρμας όσον αφορά το χρέος και τα πρωτογενή πλεονάσματα, εξακολουθούν να υπάρχουν πιέσεις σε τεχνικό επίπεδο προς την ελληνική πλευρά τόσο στο φορολογικό όσο και στο ασφαλιστικό/εργασιακό. 

Πέραν της διαφοράς πάντως που έχει το ΔΝΤ απέναντι στην ευρωπαϊκή πλατφόρμα ως προς τη δυνατότητα διατήρησης υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2018 και το ενδεχόμενο να επεκταθεί ο περιβόητος "κόφτης" ακόμα και μετά το τέλος του προγράμματος, παραμένει και η "λογιστική" διαφορά ως προς την αποδοτικότητα των μέτρων που έχουν συμφωνηθεί για το 2018. Και αυτή προς το παρόν δεν έχει γεφυρωθεί αφού ξεπερνά τη μία μονάδα του ΑΕΠ.

Η διαφορά αυτή προς το παρόν αποτελεί το πλέον εμφανές "αγκάθι" στην επίτευξη "staff  level agreement” αλλά παρ’ όλα αυτά διαπιστώνεται ότι υπάρχει αισιοδοξία ότι και αυτό θα ξεπερασθεί με κάποιο "προθύστερο" σχήμα προαπαιτούμενων όπως και στο παρελθόν.