Του Manuel Lafont Rapnouil

Οι σχέσεις με την Ρωσία ήταν ένα σημαντικό θέμα τις τελευταίες εβδομάδες στο Παρίσι, με την πολιτική της Μόσχας στη Συρία στο επίκεντρο. Η Γαλλία ήταν δραστήρια στην προσπάθειά της να δώσει ένα τέλος στην ανθρωπιστική καταστροφή στο Χαλέπι, και οι πρωτοβουλίες της οδήγησαν στο πρόσφατο ρωσικό βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Ο πρόεδρος Hollande αναρωτήθηκε δημοσίως εάν η προγραμματισμένη επίσκεψη του Putin στο Παρίσι –η οποία θα ήταν η πρώτη επίσημη διμερής επίσκεψη σε μια χώρα G7 από το 2014- ήταν "αναγκαία". Ανέφερε ότι διεπράχθησαν "εγκλήματα πολέμου" και μίλησε για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Μόλις κατέστη σαφές πως εάν πήγαινε στο Παρίσι, θα επρόκειτο μόνο για μια απλή συνάντηση εργασίας αφιερωμένη στη Συρία, ο Putin αποφάσισε να "αναβάλει" την άφιξή του στο Παρίσι.

Η επίσκεψη –η οποία αρχικά είχε οριστεί να συμπεριλάβει τα θυρανοίξια της νέας ορθόδοξης Μητρόπολης στο Παρίσι, ένα σύμβολο της ρωσικής ήπιας δύναμης- επρόκειτο να λάβει χώρα στις 19 Οκτωβρίου, λίγες μόνο ημέρες πριν από την συνάντηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ο πρόεδρος Hollande πιθανώς θα ενωθεί με τους εταίρους του στην ΕΕ ηγέτες, έχοντας κατά νου μερικές προτάσεις. Υπάρχουν συζητήσεις αυτή τη στιγμή για το πώς να γίνει η αιματηρή περιπέτεια της Ρωσίας στη Συρία πιο δαπανηρή, έτσι ώστε να αναγκαστεί η Μόσχα να εξετάσει μια πολιτική λύση.

Αλλά επίσης θα πάει στις Βρυξέλλες έχοντας στο νου τον γαλλικό εσωτερικό διάλογο. Η στάση του για την Ρωσία κάθε άλλο παρά την πλήρη υποστήριξη έχει. Αν και προέρχεται από διαφορετικές οπτικές γωνίες, τόσο το Εθνικό Μέτωπο όσο και η ακροαριστερά, ασκούν κριτική σε μια πολιτική που ευθυγραμμίζει τη Γαλλία με τις ΗΠΑ, και επιμένει ότι το κλειδί είναι να παραμείνει σε διάλογο με τον Putin. Και οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης, βλέπουν σφάλμα στην απουσία διαλόγου με τον Putin σε μια περίοδο που η καταπολέμηση του Daesh πρέπει να είναι πάνω από οτιδήποτε άλλο.

Ως απάντηση στους επικριτές του, ο πρόεδρος Hollande υποστήριξε ότι "ο διάλογος είναι απαραίτητος με την Ρωσία, αλλά πρέπει να είναι σταθερός και γνήσιος, διαφορετικά δεν έχει σημασία, είναι μια παρωδία". Το ίδιο, προφανώς, ισχύει για την Ουκρανία, με τους Γάλλους διπλωμάτες να επιβεβαιώνουν ατύπως ότι μια νέα συνάντηση του σχήματος της Νορμανδίας, εξαρτάται από το εάν θα σημειωθεί σημαντική πρόοδος στο Ντονμπάς.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Γαλλία πιθανώς θα συμφωνήσει με το συνολικό ισοζύγιο των πέντε κατευθυντήριων αρχών που έθεσε η Federica Mogherini. Η Γαλλία ιδίως εκτιμά πως, παρά την όλη σημασία που δίνεται στην εφαρμογή της συμφωνίας Μινσκ, και δικαίως, η πολιτική της ΕΕ δεν θα πρέπει να περιοριστεί σε κυρώσεις. Για παράδειγμα, το Παρίσι υποστήριξε την αρχή σχετικά με την εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών στο πλαίσιο της καταστολής των λεγόμενων "ξένων πρακτόρων" από τη Ρωσία. Αλλά ένα στοιχείο που εκτίμησε περισσότερο όταν κυκλοφόρησαν αυτές οι αρχές, ήταν η ιδέα της επιλεκτικής ενασχόλησης, η οποία φαίνεται να ταιριάζει τέλια με την δική της προτιμώμενη προσέγγιση προς τη Ρωσία.

Τώρα, το βασικό ερώτημα για την Γαλλία, όπως και για την ΕΕ, είναι πώς να μετατρέψει αυτές τις κατευθυντήριες αρχές, και ιδίως την επιλεκτική ενασχόληση, σε πραγματικές πρωτοβουλίες πολιτικής που βοηθούν να αντιμετωπιστούν τα βασικά θέματα της εποχής μας. Διαφορετικά, οι κατηγορίες για "κήρυγμα" θα εμφανιστούν ξανά και θα μπορούσαν να διαδραματίσουν ένα ρόλο στην εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές την επόμενη άνοιξη.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.ecfr.eu/article/commentary_view_from_paris_the_syrian_prism7141