Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 10-Μαρ-2019 12:00

    Ευκαιρίες και κίνδυνοι μετά την έκδοση του δεκαετούς ομολόγου

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Ευκαιρίες και κίνδυνοι μετά την έκδοση του δεκαετούς ομολόγου

    Του Γ. Αγγέλη

    Η ολοκλήρωση της έκδοσης του δεκαετούς ομολόγου πριν από τη σύγκλιση του Eurogroup της Δευτέρας αποδείχθηκε επιτυχής ως τακτική στη δεδομένη συγκυρία, αλλά δεν απαλλάσσει από το ενδεχόμενο κινδύνων στο επόμενο δίμηνο, μέσα στο οποίο σχεδιάζεται να κινηθούν τα επόμενα βήματα του ΥΠΟΙΚ με νέες εκδόσεις.

    Σε κάθε περίπτωση όμως και κατά γενική παραδοχή, η θετική υποδοχή της έκδοσης από τις αγορές αλλάζει προς το παρόν το περιβάλλον βελτιώνοντας τις προοπτικές αξιολόγησης τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού χρέους (covered bonds τραπεζών και επιχειρηματικών ομίλων, "κόκκινα" δάνεια κ.λπ.). Ταυτόχρονα διευρύνει τα όρια και τις συνθήκες αναχρηματοδότησής του από τις αγορές.

    Κρίσιμο στοιχείο για την επόμενη ημέρα είναι το γεγονός ότι όπως και στο πενταετές ομόλογο που προηγήθηκε έτσι και στο δεκαετές η σύνθεση των επενδυτών (μόλις 11% hedge funds) ήταν στην πλειονότητά τους "μακροπρόθεσμοι". Το γεγονός αυτό –αν και αποτελεί έκπληξη– μειώνει τον κίνδυνο διολίσθησης των τιμών και αύξησης των αποδόσεων και των spreads στη συνέχεια. 

    Σε κάθε περίπτωση η έκδοση του δεκαετούς παρά τις αρχικές επιφυλάξεις και το πολύ μικρό της μέγεθος, φαίνεται ότι ανταποκρίθηκε τόσο στις προσδοκίες όσο και στις ανησυχίες της αγοράς, διαμορφώνοντας έτσι ένα σχετικά ευνοϊκό περιβάλλον για τα επόμενα βήματα, τα οποία κινούνται σε δύο κατευθύνσεις. Οι προθέσεις του ΟΔΔΗΧ κινούνται:

    - Προς τη μετακύλιση ενός μικρού σχετικά μέρους του βραχυπρόθεσμου χρέους (έντοκα γραμμάτια) της τάξης των 2-3 δισ. ευρώ σε μεγαλύτερης ή μεσοπρόθεσμης διάρκειας τίτλους (18 - 24 - 36 μηνών), αλλά αυτό θα γίνει σε συνεννόηση με τις ανάγκες των τραπεζών.

    - Στην πρόωρη εξόφληση μέρους του χρέους προς το ΔΝΤ με την έκδοση μεσοπρόθεσμης διάρκειας ομολόγων με επιτοκιακό "κόστος" το μισό εκείνου που πληρώνει το ΥΠΟΙΚ στο ΔΝΤ σήμερα.

    - Στην εκ νέου έκδοση μακροπρόθεσμης διάρκειας τίτλου (δεκαετούς, επταετούς διάρκειας), αν και για κάποιους υπεραισιόδοξους στο οικονομικό επιτελείο "έχει ανοίξει "παράθυρο” για έκδοση ακόμα και δεκαπενταετούς διάρκειας ομολόγου...". 

    Οι προθέσεις αυτές όμως είναι βέβαιο ότι θα υποχρεωθούν να προσαρμοσθούν στα δεδομένου του εξωτερικού περιβάλλοντος και ειδικά των εξελίξεων που αφορούν τα ιταλικά ομόλογα.

    Οι κίνδυνοι

    Είναι αποδεδειγμένο και αποτυπωμένο στα στοιχεία της δευτερογενούς αγοράς ομολόγων ότι τα ελληνικά ομόλογα (παραμένοντας παρά τις αναβαθμίσεις σε non investment grade βαθμίδα) βρίσκονται σε άμεση συσχέτιση με την πορεία των ιταλικών τίτλων (που παραμένουν σε χαμηλή αλλά ακόμα investment grade βαθμίδα).

    Είναι χαρακτηριστικό όπως παρατηρούν αναλυτές της αγοράς ομολόγων ότι οι επενδυτές στα ελληνικά ομόλογα έχουν "γνώση" ότι μαζί με το ελληνικό αγοράζουν λόγω του συσχετισμού και το ιταλικό country risk...

    Η συσχέτιση μέχρι πρόσφατα των αποδόσεων μεταξύ των ιταλικών και ελληνικών τίτλων –λόγω του ύψους του κρατικού χρέους– ήταν σαφής. Όταν οι αποδόσεις των ιταλικών αυξάνονταν, αυξάνονταν και των ελληνικών ταχύτερα, όταν μειώνονταν, μειώνονταν και των ελληνικών αλλά με πιο αργούς ρυθμούς...

    Στην τρέχουσα συγκυρία, μετά την εκκαθάριση του Titlos αλλά και της αναβάθμισης από τη Moody's, το spread μεταξύ των δεκαετών τίτλων Ελλάδας - Ιταλίας έχει σταθεροποιηθεί στα 100 bp με μικρά σκαμπανεβάσματα.

    Δείχνει μία τάση που σύμφωνα με την αγορά θα μπορούσε να περιορισθεί υπό προϋποθέσεις έως και κοντά στα 50 bp, αν δεν υπάρξουν επιπλέον αναταράξεις.

    Στον ορίζοντα όμως –και πριν από τις ευρωεκλογές– υπάρχει ένα γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε νέες "αναταράξεις" στις σχέσεις Ιταλίας και Βρυξελλών καθώς πρόκειται να ανοίξει εκ νέου η διαπραγμάτευση αφενός για το πρωτογενές έλλειμμα του 2019 και αφετέρου για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που θα πρέπει να καταθέσει αναθεωρημένο η Ιταλία στην Κομισιόν και για το οποίο ήδη υπάρχουν εντάσεις.

    Πέραν όμως αυτών τα μέχρι στιγμής δεδομένα διαμορφώνουν έναν αρκετά ομιχλώδη ορίζοντα καθώς η συγκεκριμένη διαπραγμάτευση ενδέχεται να διεξαχθεί σε πολιτικό περιβάλλον διάσπασης της κυβερνητικής συμμαχίας στην Ιταλία και αναδιοργάνωση της κυβέρνησης ή ακόμα και νέες εκλογές.

    Πώς θα αντιδράσουν οι επενδυτές των ελληνικών τίτλων στο περιβάλλον αυτό;

    Θα επιβεβαιωθεί ο "συσχετισμός" ελληνικού και ιταλικού χρέους με αντίστοιχες συνέπειες στις τιμές και τα spreads και σε τι βαθμό;

    Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει προς το παρόν με βεβαιότητα σ' αυτό.

    Η παρέμβαση της ΕΚΤ

    Ο μοναδικός παράγοντας που θα μπορούσε να λειτουργήσει καταλυτικά διασφαλίζοντας σε μεγάλο βαθμό τον "αυτονόμηση" των ελληνικών τίτλων, πέραν των οίκων αξιολόγησης, είναι η ΕΚΤ.

    Εάν και εφόσον η ΕΚΤ υλοποιήσει τη δυνατότητά της να ανταποκριθεί στο αίτημα που έχει ήδη διατυπωθεί (σχετικά ρεπορτάζ έχει δημοσιεύσει το Capital.gr το τελευταίο δίμηνο) για αύξηση του ορίου αγοράς κρατικών τίτλων από τις ελληνικές τράπεζες, τότε ενδεχομένως τα ελληνικά ομόλογα να αποκτήσουν τη δυνατότητα αυτονόμησής τους από τις εξελίξεις στην Ιταλία. 

    Το σχετικό αίτημα που έχει διατυπωθεί από την ελληνική πλευρά στοχεύει στην αύξηση κατά 500 εκατ. ευρώ για κάθε τράπεζα της δυνατότητάς της στις αγορές κρατικών τίτλων (στη δευτερογενή αγορά). Η ικανοποίηση του αιτήματος που εκκρεμεί από το περασμένο φθινόπωρο θα μπορούσε να λειτουργήσει καταλυτικά στις τιμές και στις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων, αν οι ελληνικές τράπεζες διευρύνουν τις αγορές τους σε κρατικούς τίτλους κατά 2 δισ. συνολικά από τα περίπου 8 δισ. που είναι σήμερα.

    Το συγκεκριμένο αίτημα πρέπει όμως να υποστηριχθεί και από την ΤτΕ στο Δ.Σ. της ΕΚΤ. Από την πλευρά της ΤτΕ, πάντως, δεν έχουν μέχρι στιγμής υπάρξει σχετικές αναφορές για τις προθέσεις της.   

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων