Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 14-Σεπ-2018 20:30

    Ο κίνδυνος δέκα χρόνια μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Ο κίνδυνος δέκα χρόνια μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers

    Του Γ. Αγγέλη

    Στην επέτειο των δέκα χρόνων από τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κατάρρευση της 15ης Σεπτεμβρίου του 2008, η πλειονότητα των επικεφαλής των θεσμικών φορέων του χρηματοπιστωτικού συστήματος έσπευσε να διαβεβαιώσει σε όλους τους τόνους ότι οι μεταρρυθμίσεις που έγιναν αυτά τα δέκα χρόνια (2008 – 2018) έχουν σταθεροποιήσει το σύστημα. 

    Όλες οι δηλώσεις συγκλίνουν στο ότι είναι πλέον ιδιαίτερα απίθανο ένα "ατύχημα" τύπου Lehman Brothers, που συμπαρέσυρε το σύνολο του τραπεζικού συστήματος το 2008, υποχρεώνοντας τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες του πλανήτη να βγουν έξω από τα "καταστατικά” τους όρια προκειμένου να κρατήσουν τις τράπεζες... ανοικτές. 

    Στο κλίμα αυτό ο Μαρκ Κάρνεϋ, επικεφαλής του Financial Stability Board στην Βασιλεία (FSB), επ' ευκαιρία της επετείου των δέκα χρόνων δήλωσε ότι τώρα μετά το "ξαναγράψιμο” των κανόνων λειτουργίας σε παγκόσμια κλίμακα, το τραπεζικό σύστημα είναι σίγουρο και μπορεί να υποστηρίξει την λειτουργία των ανοικτών αγορών...

    Η "αλήθεια” του Μ. Κάρνεϋ ισχύει. Αλλά είναι μόνο η μισή, σύμφωνα με μεγάλη μερίδα οικονομολόγων, μεταξύ αυτών και του Μίκαελ Σίλβα που ήταν επικεφαλής της τραπεζικής εποπτείας της Fed στα χρόνια της κρίσης

    Σύμφωνα με αυτούς η βελτίωση του κανονιστικού πλαισίου του τραπεζικού συστήματος παράλληλα με την χωρίς όρια χρηματοδότησή του από τις Κεντρικές Τράπεζες, έχει οδηγήσει σε κάτι εντελώς διαφορετικό, περισσότερο ανεξέλεγκτο και πολύ πιο επικίνδυνο: στο "γκρίζο” κομμάτι του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Πρόκειται για το "σύμπαν” των επενδυτικών Funds που διαχειρίζονται πλέον πολλαπλάσιο όγκο κεφαλαίων με ταχύτητες που ήταν αδιανόητες τον καιρό της Lehman Brothers, με αλγόριθμους που βρίσκονται έξω και πέρα από κάθε έλεγχο. 

    Και όλα αυτά με το "πλεονέκτημα” της διαχείρισης πολύ μεγάλου μέρους του επιπλέον όγκου χρέους που έχει στο μεταξύ διαχυθεί στο σύστημα, αρχικά από τις κεντρικές τράπεζες και στην συνέχεια μοχλευμένα από τις τράπεζες και τα ανεξέλεγκτα επενδυτικά Funds. Ακόμα και οι τράπεζες για να ξεφύγουν από το "σφικτό”, μετά την Lehman, ελεγκτικό κανονιστικό πλαίσιο και να στηρίξουν την κερδοφορία τους σε ένα κόσμο πολύ χαμηλών ή και μηδενικών επιτοκίων, έχουν καταφύγει στη δημιουργία ή συνεργασία τέτοιων επενδυτικών εργαλείων όπως τα hedge funds. 

    Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ αρχικά τα Hegde Funds θεωρούνταν κερδοσκοπικά και δεύτερης κλάσης επενδυτικά εργαλεία, στην συνέχεια και όσο έσφιγγε το κανονιστικό καθεστώς λειτουργίας στο πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙΙ, τόσο ενισχυόταν η "νομιμοποίηση” τους σαν κεντρικής σημασίας επενδυτικά εργαλεία. 

    Αυτά σήμερα δουλεύουν όχι μόνο στο περιθώριο, αλλά και στο κέντρο της διαχείρισης ενός πρωτοφανούς, στην ιστορία του συστήματος, όγκου χρέους που ξεπερνά τα 247 τρισ. δολ. και συνδέεται με μια αγορά παραγώγων της οποίας ο όγκος ξεπερνά τα 500 τρισ. δολ. 

    Είναι εύλογο πλέον, οι επιφυλάξεις ανθρώπων σαν τον Μίκαελ Σίλβα να θέτουν ερωτηματικά για το κατά πόσο το τραπεζικό σύστημα μπορεί να "αντέξει” ένα νέο ατύχημα τύπου Lehman Brothers ή καλύτερα της χρεοκοπίας ενός fund τύπου Ltcm, του προπάτορα της χρεοκοπίας της Lehman, χωρίς να απειληθεί και πάλι το σύστημα στην ολότητά του. 

    Πολύ περισσότερο δε όταν οι κεντρικές τράπεζες δεν διαθέτουν πλέον τα εργαλεία που είχαν το 2008 για να "βουλώσουν” τις μαύρες τρύπες του χρεοστασίου με πλασματικό κεφάλαιο. 

    Τώρα επιχειρούν – με πρώτη την Fed – να μαζέψουν πίσω στους ισολογισμούς τους, κάνοντας "στοπ” στα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης και αυξάνοντας τα επιτόκια.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων