Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 13-Φεβ-2014 17:54

    Επιστημονικό συμπόσιο ΑΠΘ για την κρίση στην Ελλάδα και την ευρωζώνη

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Την πεποίθηση ότι η αρχιτεκτονική της ευρωζώνης και τα λάθη στην "κατασκευή" της καθιστούν δύσκολη -ή και παρεμποδίζουν- την επίλυση της κρίσης της ελληνικής οικονομίας, εξέφρασε -μιλώντας στο επιστημονικό συμπόσιο του ΑΠΘ με τίτλο "ποια Ελλάδα;"- ο καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, Μωϋσής Σιδηρόπουλος. Πρόσθεσε ότι τυχόν επιβεβαίωση αυτού του σεναρίου θα μπορούσε να απειλήσει όχι μόνο το μέλλον της χώρας μας, αλά και το ίδιο το ευρωπαϊκό σχέδιο.

    Κατά τον ίδιο, πάντως, αν το ελληνικό ζήτημα επιλυθεί πριν πάρει τις προαναφερθείσες καταστροφικές διαστάσεις, τότε μπορεί να αποδειχτεί τελικά ευεργετικό για την Ευρώπη, διότι η τελευταία φαίνεται ότι μπορεί να προχωράει μέσα απ΄ τις κρίσεις της, συνειδητοποιώντας τα λάθη που έγιναν. Ένα από τα λάθη "κατασκευής" του ευρώ, που αποκάλυψε η κρίση, είναι -κατά τον ίδιο- η "πλάνη" ότι οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να ενεργήσουν, αγνοώντας την πολιτική διάσταση του ενιαίου νομίσματός τους.

    Στο σκηνικό αυτό, πρόσθεσε, δύο επιλογές προσφέρονται στην ελληνική οικονομία: πρώτον, η εγκατάλειψη της ζώνης του ευρώ, που ουσιαστικά δεν αποτελεί επιλογή, γιατί θα προκαλούσε φυγή κεφαλαίων, απώλεια εμπιστοσύνης και απαγορευτικά επιτόκια, εφαρμόζοντας ουσιαστικά μια "θεραπεία χειρότερη από την αρρώστια". Ακόμη και αν η Ελλάδα αποφάσιζε να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα και να αξιοποιήσει το εργαλείο της υποτίμησης, αυτό θα οδηγούσε σε τεράστιο πληθωρισμό των εισαγόμενων ειδών, προκαλώντας πιέσεις, που για να κατασταλούν θα έπρεπε να αυξηθούν τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια.

    Λιτότητα χωρίς όρια

    Η δεύτερη επιλογή είναι η συνέχιση της "πραγματικής προσαρμογής", που όμως συμβαδίζει με τη λιτότητα. Σύμφωνα με τον κ.Σιδηρόπουλο, η Ελλάδα έχει ήδη δεχτεί για τρία χρόνια πολύ σοβαρή κάθαρση και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Έλληνες είναι απρόθυμοι να συνεχίσουν να "καταπίνουν το χάπι της λιτότητας".

    ΄Οπως ισχυρίστηκε, η λιτότητα που υπόσχεται τώρα η επιλογή της "πραγµατικής προσαρµογής" δεν έχει όρια: σύμφωνα µε υπολογισμούς της Τρόικας, αν η Ελλάδα καταφέρει να επιτύχει [...] πρωτογενές πλεόνασµα 6% του ΑΕΠ, αυτό θα ήταν μόλις αρκετό για να σταθεροποιηθεί το δηµόσιο χρέος στο 130% του ΑΕΠ το 2020 και "θα έπρεπε πάντα να βρεθούν 25 δισ. ευρώ ετησίως΄.

    Ωστόσο, πρόσθεσε, κανένα άλλο κράτος δεν έχει καταφέρει µέχρι τώρα να δηµιουργήσει 6% πρωτογενές πλεόνασµα διάρκειας και η προσαρµογή την οποία υπέστη η Ελλάδα είναι ήδη τεράστια.

    Οι ευρωεκλογές να πάψουν να είναι αμιγώς εθνικό θέμα

    Κατά τον καθηγητή, η έξοδος απ΄ την κρίση απαιτεί αναµφισβήτητα στενότερη πολιτική ολοκλήρωση. "Χρειαζόµαστε ένα κοινοβούλιο της ευρωζώνης και όχι απλώς µια κυβέρνηση της ευρωζώνης, το οποίο να είναι σε θέση να ελέγχει δηµοκρατικά τα ευρωπαϊκά θεσµικά όργανα που θα αναπτυχθούν για την επίλυση της κρίσης. Αλλά για να δηµιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός πολιτικός χώρος, είναι σηµαντικό οι ευρωπαϊκές εκλογές να πάψουν να είναι ένα αµιγώς εθνικό θέµα και να γίνουν µια στιγµή συζήτησης για τις πολιτικές της ΕΕ", κατέληξε ο κ.Σιδηρόπουλος.

    "Η ελληνική κοινωνία έχει οικονομικό μέλλον"

    Αισιόδοξος ότι η ελληνική κοινωνία έχει οικονομικό μέλλον, παρά το "αμαρτωλό" παρελθόν, εμφανίστηκε ο επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ, Γρηγόρης Ζαρωτιάδης. Κι αυτό διότι η χώρα διαθέτει, όπως είπε, πόρους φυσικούς, ανθρώπινους, κοινωνικούς και πολιτισμικούς, καθώς και τεχνολογικά επιτεύγματα, ενώ και η γεωστρατηγική της θέση είναι πολύ σημαντική.

    Πρόσθεσε ωστόσο ότι χρειάζεται "μια Ελλάδα που θα δουλέψει πάνω στην κοινωνική δημοκρατική επαναθεμελίωση, για την παραγωγική και οικονομική ανασυγκρότησή της, ουσιαστικά από το μηδέν".

    Για να γίνει αυτό, χρειάζονται: α)οι "σωστές μεταρρυθμίσεις" (γιατί όπως είπε η ανασυγκρότηση της αγοράς εργασίας, όπως έγινε, αποτελεί μεταρρύθμιση, αλλά λανθασμένη), β) ο προσανατολισμός σε μια οικονομία εξειδίκευσης ποιότητας αντί για οικονομία κλίμακας και φυσικά γ)να επενδυθούν κεφάλαια. Ωστόσο, συμπλήρωσε, "κάθε εισροή κεφαλαίου δεν συνιστά αναγκαστικά παραγωγική επένδυση, όπως και η έννοια της ιδιωτικοποίησης δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με αυτήν της παραγωγικής επένδυσης".

    Ευκαιρία η κρίση ν΄ ακουστεί ο λόγος της Ελλάδας

    Παράλληλα, χρειάζεται ένα σχέδιο εξωστρέφειας, που θα μπορούσε να αξιοποιήσει -μεταξύ άλλων- το δίκτυο των κατά τόπους γραφείων Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων. Κατά τον ίδιο, το γεγονός ότι οι ελληνικές διαρθρωτικές αδυναμίες "συναντήθηκαν" με την κρίση του διεθνούς συστήματος, αποτελεί ευκαιρία για να ακουστεί ο λόγος της χώρας στο εξωτερικό, ακριβώς γιατί βιώνει την αιχμή της κρίσης.
    Όπως είπε, το δημόσιο χρέος αποτελεί μεν μεγάλο πρόβλημα για την ΕΕ, αλλά όχι το βασικό. Το βασικό της πρόβλημα είναι το μεγάλο "άνοιγμα" των τραπεζών, δεδομένου ότι οι συσσωρευμένες υποχρεώσεις τους ξεπερνούν το 250% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, δημιουργώντας πραγματικό κίνδυνο αποσταθεροποίησης.

    Τρεις προκλήσεις για επιχειρηματική επιβίωση

    Τρεις μεγάλες προκλήσεις για τις ελληνικές επιχειρήσεις εντόπισε ο αναπληρωτής καθηγητής Βιομηχανικής Πολιτικής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ, Νίκος Βαρσακέλης, σύμφωνα με τον οποίο η Ελλάδα μπορεί να επανακτήσει τη βιομηχανία της, αρκεί να επικεντρωθεί σε κλάδους παραγωγής προϊόντων με υψηλή προστιθέμενη αξία, υψηλή εισοδηματική ελαστικότητα και ελαστικότητα ως προς την τιμή, με δυνατότητα δηλαδή άσκησης επιθετικής τιμολογιακής πολιτικής.

    Ποιες είναι, όμως, οι προκλήσεις για τις επιχειρήσεις; Πρώτον, το γεγονός ότι ο ρυθμός της αλλαγής έχει αλλάξει και από γραμμικός, έχει γίνει εκθετικός. Οι κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις δεν μπορούν να ακολουθήσουν αυτό τον ρυθμό. Δεύτερον, ο υπερ-ανταγωνισμός, καθώς το παιχνίδι έχει πλέον "ανοίξει", με την είσοδο χωρών όπως η Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, Τουρκία.

    Το "Hotel California", η καινοτομία στα αγγουράκια και οι Στιβ Τζομπς

    "[Σε αυτό το περιβάλλον] πρέπει να παίξεις με τους όρους του παιχνιδιού. Είναι σαν αυτό που λέει το τραγούδι ΄Hotel California΄ των Eagles: μπορείς να κάνεις ΄check in΄ όποτε θέλεις, αλλά δεν μπορείς να φύγεις! Αυτοί που θα επιβιώσουν είναι όσοι αλλάζουν γρηγορότερα από ό,τι αλλάζουν τα πράγματα,έχουν την καινοτομία ως βασικό συστατικό ύπαρξης, ακόμη και αν πουλάνε αγγουράκια και στελεχώνονται από ...Στιβ Τζομπς, ανθρώπους δηλαδή που αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, με πάθος για το νέο. Οι μειώσεις των μισθών δεν συμβαδίζουν με αυτό το μοντέλο, αλλά με εκείνο της Κίνας -κι ούτε καν πια", σημείωσε ο κ.Βαρσακέλης.

    Η τρίτη πρόκληση για τις ελληνικές επιχειρήσεις είναι ν΄ αντιληφθούν ότι αυτό που μετράει σήμερα είναι η δημιουργία της γνώσης, "καθώς πια έχουμε φύγει από την Κοινωνία της Γνώσης και έχουμε βρεθεί στην Κοινωνία της Δημιουργίας της Γνώσης", σημείωσε ο κ.Βαρσακέλης. Σε αυτό το επίπεδο, κατέληξε, καταλυτικός μπορεί να είναι ο ρόλος των ελληνικών πανεπιστημίων και ερευνητικών ιδρυμάτων.

    Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων