Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 27-Φεβ-2011 13:00

    ΥΠΟΙΚ: Έρχονται εξελίξεις στις τράπεζες με εντολή ΕΚΤ και ΤτΕ

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Βεβαιότητα για επικείμενη συνέχεια στο μέτωπο των τραπεζικών συγχωνεύσεων παρά την αποτυχία του deal Εθνικής – Alpha, εκφράζει στην συνέντευξή του στο “Κεφάλαιο” ο Υπ. Οικονομίας Γ. Παπακωνσταντίνου.

    Προβλέπει ολοκλήρωση συγκεκριμένων αποκρατικοποιήσεων μέσα στο 2011, αναγνωρίζει την κρισιμότητα του παράγοντα ανάπτυξη στην έξοδο από το τούνελ του χρέους, διευκρινίζει ότι το πακέτο του 2012 – 2014 προβλέπει νέες περικοπές δαπανών ύψους 12 δισ. ευρώ και αύξηση φορολογικών εσόδων 8 δισ. ευρώ.

    Διατηρεί την ανησυχία του για τις συνέπειες που θα έχει στην Ελλάδα μια αποτυχία στην Σύνοδο Κορυφής στα τέλη Μαρτίου και επιμένει οτι το νέο μισθολόγιο δεν θα φέρει μείωση δαπανών για μισθούς και συντάξεις.

    Ο ίδιος δηλώνει ότι ποτέ δεν σκέφθηκε να παραιτηθεί, παραδέχεται ότι λάθη γίνονται, αλλά είναι αντίθετος στο ενδεχόμενο προώρων εκλογών γιατί κάτι τέτοιο θα προκαλούσε ζημιά στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση.


    Συνέντευξη στους Γιάννη Αγγέλη, Μαρίνα Μάνη

    Κύριε Υπουργέ, τι συνέπειες θα έχει για την Ελλάδα το ενδεχόμενο μιας αποτυχίας συμφωνίας στην Σύνοδο Κορυφής της 11ης Μαρτίου;

    Καλό είναι να έχουμε ξεκάθαρο με τι ακριβώς ταυτίζουμε το συμφέρον της χώρας μας. Η Ελλάδα περιμένει την οριστική μορφή μια απόφασης που έχει ήδη ληφθεί, που έχει να κάνει με την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ από τον μηχανισμό στήριξης. Όμως, έχουμε εκφράσει και τις θέσεις μας και τις απόψεις και για τα δύο άλλα ζητήματα που είναι η συνολική – λεγόμενη – λύση για τον μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανισμό, αλλά και για την πιο πρόσφατη εξέλιξη που αφορά στο Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας.

    Πέρα, λοιπόν, από την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής του δικού μας δανείου η συμφωνία που πιστεύουμε ότι θα επιτευχθεί στο τέλος Μαρτίου μας αφορά και μας επηρεάζει άμεσα στο βαθμό που διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο προστασίας και στήριξης των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, αλλά και ένα νέο πλαίσιο απαιτήσεων και δεσμεύσεων των κρατών-μελών στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας, της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης. Οι προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί για τη συνολική ευρωπαϊκή απάντηση στη σημερινή κρίση, προφανώς, θα έχουν ανάλογο αρνητικό αντίκτυπο στην περίπτωση, που υπάρξει αποτυχία οριστικής συμφωνίας - κάτι που, όμως, δεν πιστεύω. Γι’ αυτό και η Κυβέρνηση και ειδικά ο Πρωθυπουργός δίνουν με τις δυνάμεις που διαθέτουμε τη δική τους μάχη, για να κλείσει με επιτυχία αυτός ο κύκλος διαπραγματεύσεων και συζητήσεων. Σε κάθε περίπτωση, δηλώνω αισιόδοξος για την επίτευξη μιας καλής συμφωνίας.

    Αρκεί, υπό τις συνθήκες που διαμορφώνονται στην Ευρωζώνη, η εφαρμογή του Μνημονίου για να αντιμετωπισθεί η εγχώρια κρίση χρέους;

    Ποτέ δεν ισχυριστήκαμε ότι το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής είναι η πανάκεια για κάθε είδους πρόβλημα, που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Αυτό που έχουμε επιδιώξει να κάνουμε και αυτό που επιδιώκουμε σε κάθε αξιολόγηση και επικαιροποίησή του είναι η μέγιστη δυνατή συνέπεια και συνάφεια με τις προκλήσεις που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Το Πρόγραμμα επιχειρεί να δώσει μια ολοκληρωμένη και συνεκτική απάντηση στο δημοσιονομικό πρόβλημα και στο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της χώρας, αλλά προφανώς υπάρχουν και πτυχές πολύ σχετικές με την κρίση που βιώνει η χώρα μας και που δεν καλύπτονται από αυτό. Για παράδειγμα, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, η ανάπτυξη και η δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος προφανώς έχουν σχέση με δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο του μνημονίου, αλλά η πολιτική μας δεν εξαντλείται – ούτε θα μπορούσε – να εξαντλείται σε αυτές. Όπως και η εικόνα και η θέση της χώρας μας συνολικά στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, μπορεί να επηρεάζεται θετικά ή αρνητικά από τις οικονομικές μας επιδόσεις, αλλά έχει να κάνει και με την εξωτερική μας πολιτική, την διπλωματία και τις επαφές και τις σχέσεις μας με άλλες χώρες και με τους διεθνείς μας εταίρους. Εκεί που η χώρα συμμετέχει αξιοποιώντας πολιτικές δυνάμεις που δεν εξαντλούνται στην οικονομία, αλλά που ενισχύουν την φωνή μας και τη θέση μας στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το μέλλον της Ευρώπης για παράδειγμα, και το νέο πλέγμα θεσμών που αρχίζει να διαμορφώνεται στην Ευρωζώνη και που θα επηρεάσουν, ελπίζουμε, θετικά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα την χώρα μας.

    Πόσο είναι το συνολικό πακέτο μέτρων που θα πρέπει να δρομολογηθεί μεσοπρόθεσμα (2012 – 2014);

    Με βάση το νέο δημοσιονομικό νόμο που ψηφίστηκε από την Βουλή το περασμένο καλοκαίρι, η Ελλάδα θα εκπονήσει το πρώτο Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πρόγραμμα – το πρώτο σχέδιο πολυετούς προϋπολογισμού – φέτος και θα περιλαμβάνει τους στόχους και τον οδικό χάρτη για να τους επιτύχουμε ως το 2015. Το 2010, καταφέραμε πραγματικά μια θεαματική μείωση του ελλείμματος, κατά έξι μονάδες του ΑΕΠ – από το 15,4% ή τα 36 δισ. ευρώ στο 9,4% του ΑΕΠ ή στα περίπου 22 δισ. ευρώ. Η προσπάθεια αυτή, όλοι γνωρίζουμε ότι, στηρίχθηκε και σε επώδυνα μέτρα και σε θυσίες που ζητήθηκε να γίνουν από όλους τους πολίτες. Για το 2011, ο στόχος μας είναι μια προσαρμογή δύο ακόμη μονάδων, δηλαδή να φτάσουμε στο 7,4% του ΑΕΠ ή στα 17 δισ. ευρώ, που θα στηριχθεί κατά κύριο λόγο στις αποδόσεις μέτρων, που θεσπίστηκαν το περασμένο έτος, αλλά και σε διαθρωτικά μέτρα σε τομείς όπως η υγεία, οι ΔΕΚΟ και η αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος. Από εκεί και πέρα, ως το 2015, χρειάζεται να προχωρήσουμε, σταδιακά, αλλά και σταθερά σε μια κατάσταση ελαχίστων ελλειμμάτων ή ακόμη και πλεονασμάτων στον Προϋπολογισμό μας, ή αλλιώς σε μια κατάσταση, που θα οδηγεί σε μείωση των χρεών που επιβαρύνουν τη σημερινή και τις μελλοντικές γενιές. Η προσπάθεια για τα τέσσερα χρόνια από το 2012 έως το 2015 υπολογίζεται σήμερα σε περίπου 8 με 10 μονάδες του ΑΕΠ ή περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ.

    Είχατε πει ότι και αυτό θα είναι εμπροσθοβαρές όσο αφορά το σκέλος των δαπανών. Ποιους τομείς θα αφορά αυτή την φορά;

    Η κατεύθυνση την οποία δίνουμε για το πρόγραμμα προσαρμογής είναι αυτή που διεθνώς έχει αποδειχτεί ως η πιο αποτελεσματική μέθοδος προσαρμογής, δηλαδή μια προσπάθεια και μια προσαρμογή περισσότερο από το σκέλος των δαπανών και λιγότερο από το σκέλος των εσόδων. Η αναλογία που πρακτικά έχουμε θέσει ως στόχο είναι δύο τρίτα από την πλευρά των δαπανών και ένα τρίτο από την πλευρά των εσόδων. Άρα αν μιλάμε για ένα πρόγραμμα περίπου 20 δισ. ευρώ για την επόμενη τετραετία, αυτό σημαίνει περίπου 12 δισ. ευρώ εξοικονόμηση δαπανών και περίπου 8 δισ. ευρώ έσοδα. Πάνω σε αυτό νομίζω ότι είναι αναγκαίες κάποιες επισημάνσεις, γιατί τα νούμερα μας τρομάζουν πολλές φορές αν δεν έχουμε τη συνολική εικόνα. Μιλώντας με τα στοιχεία του 2010, το εισόδημα της χώρας συνολικά είναι περίπου 235 δισ. ευρώ και από αυτά περισσότερο από τα μισά, περίπου 120 δισ. ευρώ αποτελούν δημόσια δαπάνη. Τα έσοδα από την άλλη μεριά είναι λιγότερα από 100 δισ. ευρώ. Η διαφορά είναι το έλλειμμα που μας περισσεύει παρά το τεράστιο πρόγραμμα προσαρμογής που εφαρμόστηκε πέρυσι. Νομίζω δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πως θα μειωθεί αυτό το έλλειμμα χωρίς προσπάθεια και στα δύο σκέλη των προϋπολογισμών του Δημοσίου.

    Στην χώρα μας υπάρχει η τάση την περικοπή δαπανών να την ονομάζουμε «άγρια λιτότητα» και την αύξηση των εσόδων την ονομάζουμε «φοροεπιδρομή», ενώ ταυτόχρονα όλοι θέλουμε να γιατρέψουμε τον «μεγάλο ασθενή», δηλαδή το μεγάλο και ελλειμματικό μας κράτος. Λοιπόν, η πραγματικότητα για αυτό που έχουμε μπροστά μας δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που θα έκανε ο κάθε πολίτης, αν είχε το ίδιο πρόβλημα στο σπίτι του: αυτό που επιδιώκουμε είναι να περικόψουμε δαπάνες εκεί που περισσεύουν, εκεί που υπάρχει σπατάλη ή η δαπάνη δεν εξυπηρετεί ουσιαστικές ανάγκες, να κάνουμε πιο οικονομική τη λειτουργία του κράτους, αξιοποιώντας στο μέγιστο τους πόρους που διαθέτουμε – ανθρώπινους και κεφαλαιακούς – αλλά και σύγχρονες μεθόδους προμηθειών για να μειωθεί η τιμή σε οτιδήποτε αγοράζουμε και να αντικαταστήσουμε χρηματοδότηση αναγκών με χρηματοδότηση άλλων που είναι πιο επιτακτικές ή δεν μπορούμε να αποφύγουμε, γιατί κάποιες δαπάνες, όπως αυτές για συντάξεις λόγω γήρανσης του πληθυσμού, για μισθούς λόγω ωρίμανσης και για τόκους λόγω της αύξησης του χρέους θα συνεχίσουν να αυξάνονται. Αυτά από την πλευρά των δαπανών.

    Από την πλευρά των εσόδων, όλοι γνωρίζουμε ότι το πρώτο που κάνει κάποιος που βρίσκεται σε οικονομική στενότητα είναι να κυνηγήσει αυτούς που του χρωστάνε ή αυτούς που δεν τον πληρώνουν. Και αυτό κάνουμε μέσα από τη ριζική αναδιοργάνωση του φορολογικού, ελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού που υλοποιούμε. 

    Υπουργέ από φέτος και για τα επόμενα χρόνια οι δαπάνες για τόκους και χρεολύσια θα ξεπερνούν το 50% των δημοσίων εσόδων. Πώς μπορεί μ΄ αυτούς τους όρους να μιλάει κανείς για έξοδο από την κρίση του χρέους ; 

    Γιατί το βλέπετε έτσι;

    Γιατί αυτά είναι τα στοιχεία, εκτός αν κάνετε κάποια αναδιάρθρωση και μειώσετε τόκους και χρεολύσια...

    Όχι. Κοιτάξτε, πράγματι οι τόκοι αυξάνονται και γι΄ αυτό πρέπει να μειώσει κανείς περισσότερο τις πρωτογενείς δαπάνες για να μειώσει έτσι και τις συνολικές. Αλλά εδώ το κύριο ζήτημα είναι ότι χρειαζόμαστε ένα πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 5,5% του ΑΕΠ, ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 2%, με ένα μέσο κόστος εξυπηρέτησης χρέους περί το 5%. Έτσι το πρόγραμμα είναι βιώσιμο και επιτρέπει την αποκλιμάκωση του χρέους μετά το 2013. Προφανώς πρέπει να ισχύσουν αυτά τα τρία μαζί και εγώ αισθάνομαι αρκετά ασφαλής ότι θα ισχύσουν. Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι δεν έχει τόση σημασία το πόσο ασφαλής αισθάνομαι εγώ, όταν οι αγορές εκφράζουν την ανησυχία τους για το αν αυτό θα επαρκέσει. Βέβαια εδώ θα βοηθήσει πολύ η επιμήκυνση του χρέους και των όρων δανεισμού, αν καταφέρουμε να είναι αυτό στο πακέτο που συζητάμε στην Ε.Ε.

    Ένας από αυτούς τους τρεις παράγοντες όμως αν λείψει θα μπορούσε να ανατρέψει αυτό το “τρίγωνο” προϋποθέσεων, όπως λόγου χάρη οι εξελίξεις στην Β Αφρική και οι επιπτώσεις τους στις τιμές των καυσίμων.

    Ισχύει όμως και το αντίστροφο, γιατί για παράδειγμα μια ονομαστική ανάπτυξη που θα είναι πάνω από το 2 – 2,5% θα μπορέσει να βοηθήσει σε μια πολύ πιο γρήγορη αποκλιμάκωση του χρέους. Επιπρόσθετα ενα πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας που θα φέρει σημαντικά έσοδα την επόμενη πενταετία θα βοηθήσει κι αυτό να φύγει ένα μέρος από το χρέος. Τα ρίσκα δηλαδή δεν είναι μόνο προς την μία πλευρά, έχουμε και δυνατότητες να πάμε καλύτερα από ότι πιστεύουμε. Το σενάριο βάσης είναι βιώσιμο.

    Η ανάπτυξη που αναφέρετε από που θα προέλθει όταν το εξωτερικό περιβάλλον επιδεινώνεται;

    Το συνολικό εξωτερικό πλαίσιο δεν είναι δυσμενέστερο γιατί έχουμε την παγκόσμια και την ευρωπαϊκή οικονομία να επανακάμπτει σιγά σιγά. Βεβαίως έχεις κινδύνους π.χ. από το πετρέλαιο, τις πρώτες ύλες, τα τρόφιμα, αλλά ως προς το δικό μας το εσωτερικό, αν όλα αυτά τα οποία κάνουμε, όπως οι διαρθρωτικές αλλαγές, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, το συνταξιοδοτικό, το φορολογικό, το fast track για τις επενδύσεις, αν όλα αυτά λειτουργήσουν σαν ένα αναπτυξιακό σοκ στην οικονομία τότε οι προοπτικές είναι πολύ θετικές. Σκοπός είναι με αυτό το πλαίσιο να αντιμετωπίσουμε τις παθογένειες και να αυξήσουμε τον δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης. Και όλα αυτά πέρα από την επάνοδο της οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

    Πώς θα επηρεασθεί το σκέλος των δημόσιων δαπανών από το νέο μισθολόγιο; Θα εφαρμοσθεί μέσα στο 2011 παρά το ότι δεν έχουν ενταχθεί οι πληρωμές του 100% των υπαλλήλων στον ενιαίο φορέα;

    Οι δημόσιες δαπάνες στο σκέλος του μισθολογίου στα επόμενα χρόνια θα επηρεαστούν από την πολιτική μας στις προσλήψεις και στην εφαρμογή του κανόνα 1 προς 5 για την μείωση του αριθμού των υπαλλήλων. Στόχος του νέου μισθολογίου δεν είναι η περικοπή των μισθών, αλλά η δημιουργία ενός δίκαιου συστήματος αμοιβών στο δημόσιο μακριά από τον σημερινό παραλογισμό και τις αδικίες που δημιουργεί η δομή του μισθολογίου με τα δεκάδες διαφορετικά επιδόματα, αλλά και η διαδικασία εξέλιξης των εργαζόμενων του Δημοσίου στις διαφορετικές υπηρεσίες που οδηγεί ανθρώπους με ίδια προσόντα και ίδια εμπειρία να καταλήγουν με απίστευτες αποκλίσεις στους μισθούς τους.

    Υπάρχει έτοιμη λίστα κινητών και ακίνητων αξιών που θα υποστηρίξει το πακέτο των 50 δισ. ευρώ; Πότε υπολογίζετε ότι θα “τρέξει” η πρώτη “αποεπένδυση” της λίστας;

    Δεν θα συμφωνήσω με τον όρο αποεπένδυση, ειδικά όταν μιλάμε για περιουσιακά στοιχεία που όχι απλώς δεν αξιοποιούνται αλλά αποτελούν και σε αρκετές περιπτώσεις κόστος για το Δημόσιο – και φυσικά δεν εννοώ αξίες και συμμετοχές που συνδέονται με την παροχή δημοσίων αγαθών. Υπάρχει ήδη ένα πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης που έχει ανακοινωθεί από το αρμόδιο όργανο της Κυβέρνησης και περιλαμβάνει από τις συμμετοχές σε επιχειρήσεις, τις δυνατότητες επέκτασης και σύναψης συμβάσεων παραχώρησης σε λιμάνια και αεροδρόμια της χώρας, αλλά και την αξιοποίηση 15 μεγάλων ακινήτων του δημοσίου, εκ των οποίων το ένα είναι το «Ελληνικό», για το οποίο προχωράει μέσα από διάταξη νόμου η δημιουργία εταιρίας ειδικού σκοπού για την αξιοποίησή του. Άρα, ήδη, έχουμε ένα αρκετά μεγάλο πακέτο αξιοποιήσιμων περιουσιακών στοιχείων και έως τον Ιούνιο θα υπάρχει και μια εκτενής καταγραφή της συνολικής ακίνητης περιουσίας του δημόσιου – ένα έργο που γίνεται για πρώτη φορά. Τέλος, όσο για τον χρόνο που θα λάβει χώρα η κάθε πράξη προφανώς είναι καθοριστικής σημασίας οι συνθήκες που επικρατούν στην αγορά σε κάθε περίπτωση και οι προσφορές που υπάρχουν. Για το 2011, ο στόχος που είχαμε θέσει είναι αρκετά συγκρατημένος, 1 δισ. ευρώ, αλλά θεωρούμε ότι θα τον ξεπεράσουμε.

    Το πακέτο αποκρατικοποιήσεων 50 δισ. θα μπορούσε να μειώσει το χρέος 20% την κρίσιμη διετία 2014 – 2015, αλλά και πάλι θα παραμείνει στο 140% του ΑΕΠ, που δεν είναι είναι διατηρήσιμο...

    Όχι δεν είναι έτσι γιατί θα έχει μία τάση αποκλιμάκωσης η οποία θα είναι ταχύτερη αν η ανάπτυξη πάει πιο γρήγορα. Να μη ξεχνάμε το εξής. Τον Οκτώβριο οι αγορές είχαν πειστεί οτι το πρόγραμμα μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Τον Νοέμβριο εξ αιτίας της κρίσης στην Ιρλανδία και τον συστημικό φόβο οι αγορές γύρισαν ανάποδα πάλι. Όπως γύρισαν ανάποδα έτσι μπορούν να γυρίσουν σε θετική κατεύθυνση με μια θετική ευρωπαϊκή προοπτική και με την συνέπεια που εμείς πρέπει να έχουμε στο Πρόγραμμά μας. Τίποτα δεν κερδίζεται εκ των προτέρων, πρέπει να πείθουμε συνέχεια.

    Ποια θα είναι τα πρώτα στην λίστα των αποκρατικοποιήσεων ;

    Τα πρώτα που έχουμε μπροστά μας είναι η πώληση της ΔΕΠΑ, είναι η επέκταση της σύμβασης με το Ελ. Βενιζέλο, η μετοχοποίηση των Λαχείων και δεν σου λέω τα μικρά όπως π.χ. η πώληση των αεροσκαφών που έχουμε , το καζίνο κλπ. Όλα αυτά μέσα στο 2011.

    Με την ΔΕΠΑ θα πωληθεί και η ΔΕΣΦΑ;

    Θα το δούμε αυτό, υπάρχουν διάφορες εκδοχές τις οποίες μελετάμε με τους Συμβούλους.

    Δεν είναι ο ΟΠΑΠ μέσα στο πακέτο του 2011;

    Όχι, θα δούμε τι θα κάνουμε αργότερα αλλά πρώτα πρέπει να ρυθμισθεί αυτή η αγορά και μετά θα αποφασίσουμε πως θα κινηθούμε. 

    [[pagebreak]]



    Τι θα γίνει μετά την “αποτυχία” της πρότασης της Εθνικής στην Alpha Bank. Εσείς επιθυμείτε συνέχεια ;

    Το ευχόμαστε και αυτό ήταν το νόημα της ανακοίνωσης της Παρασκευής. Και αυτό δεν αφορά μόνο εμάς, στην ίδια κατεύθυνση είναι η ΤτΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ στις κοινές τους τοποθετήσεις έχουν μιλήσει για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Αυτή περνάει και μέσα από συγχωνεύσεις. Και στο επικαιροποιημένο κείμενο του Προγράμματος που ανακοινώθηκε υπάρχει παράγραφος που προτρέπει τις ελληνικές τράπεζες σε συγχωνεύσεις είτε με ελληνικές είτε με ξένες τράπεζες. Εδώ ήταν η πρώτη πράξη όπως πιστεύουμε ενός έργου που θα παιχτεί τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Είμαι απολύτως πεπεισμένος πως θα δούμε στην συνέχεια πολλά .

    Το δημόσιο όμως είναι μέτοχος σε όλες τις τράπεζες. Τι θα κάνει γι΄ αυτό;

    Οι τράπεζες πρέπει να λάβουν μόνες τους τις αποφάσεις. Οι μέτοχοί τους πρέπει να αποφασίσουν. Το δημόσιο έχει ένα ενδιαφέρον για τις κινήσεις αυτές. Δεν θα εμπλακούμε όμως σε μία συγκεκριμένη διαπραγμάτευση για να ορίσουμε αν το τίμημα είναι σωστό ή όχι γιατί αυτό αντίκειται σε βασικούς κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης. Έτσι κι αλλιώς το δημόσιο εκφράζεται μέσα από τους αντιπροσώπους του στα Δ.Σ.

    Στην περίπτωση της Alpha Bank τι έκανε ο αντιπρόσωπός σας ;

    Ο εκπρόσωπος μας ζήτησε περισσότερο χρόνο για να μελετήσει την προσφορά και δεν θεώρησε πρόσφορο να υπάρξει μια τόσο γρήγορη απόφαση.

    Το δημόσιο έχει παραχωρήσει (μεγάλο μέρος τους έχει κατανεμηθεί ήδη) εγγυήσεις 83 δισ. ευρώ. Σχεδόν όσο και το μέγεθος του δανείου από την Ε.Ε. Κανένα τμήμα αυτού όμως – παρά τις σχετικές δηλώσεις - δεν συνδέεται με την χρηματοδότηση της οικονομικής δραστηριότητας. Γιατί;

    Καθένας κατανοεί ότι στις συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης που πέρασε η χώρα και με δεδομένο ότι οι διεθνείς αγορές κεφαλαίων έκλεισαν όχι μόνο για το Δημόσιο, αλλά και για τις τράπεζες η άντληση ρευστότητας από τις τράπεζες απαιτούσε εγγυήσεις. Παρά την στενότητα, οι τράπεζες συνεχίζουν να χρηματοδοτούν με οριακά θετικούς ρυθμούς την οικονομία και ταυτόχρονα να καλύπτουν τις πρόσθετες ανάγκες εγγυήσεων στις οποίες οδηγεί η υποβάθμιση των Ελληνικών ομολόγων. Συνεπώς, η παροχή εγγυήσεων προς τις τράπεζες επιστρέφει κατά κάποιο τρόπο στην οικονομία, στο βαθμό που συνεχίζεται η δανειοδότηση και κυρίως υπάρχει πλήρης διασφάλισης της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αυτήν την κατεύθυνση ενισχύουμε με το «σύμφωνο ρευστότητας» ως αντιστάθμισμα των εγγυήσεων. 


    “Στη μέση του τούνελ δεν βλέπεις φως” 

    Η τρόικα μιλά στο επικαιροποιημένο Μνημόνιο για την ανάγκη κοινωνικής συναίνεσης. Πώς περιμένει η τρόικα να βρεθεί κοινωνική συναίνεση;

    Η κοινωνική συναίνεση είναι πιο εύκολη από το να μπορέσουν κάποια πολιτικά κόμματα να ξεπεράσουν τη μικροπολιτική και να μπουν σε μία ανοικτή συζήτηση που μπορεί να οδηγήσει σε συγκλίσεις. Παρά το γεγονός ότι το 2010 ήταν μία πολύ σκληρή χρονιά για πάρα πολλούς Ελληνες, τόσο στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου, όσο και από την εικόνα που έχουμε όλοι μας, εξακολουθεί να υπάρχει μία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση. Και υπάρχει σίγουρα ανοχή απέναντι σε πολιτικές που είναι δυσάρεστες, αλλά όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι οι μοναδικές που μπορούν να μας βγάλουν από την κρίση.

    Καταγράφονται όμως μεγάλα ποσοστά κατάθλιψης, οργής, πεποίθησης ότι οι θυσίες δεν πιάνουν τόπο και ότι δεν υπάρχει φως στο τούνελ...

    Όταν είσαι στη μέση του τούνελ δυσκολεύεσαι να δεις το φως. Αυτό είναι αλήθεια. Αυτή τη στιγμή είμαστε και ως προς την κατάσταση της Οικονομίας και ως προς την ψυχολογική πλευρά, σε ένα από τα πιο δύσκολα σημεία. Ο κόσμος έχει υποστεί το πρώτο κύμα των μέτρων, έχει καταλάβει ότι δεν ήταν απλώς μία παρένθεση ενός έτους και αντιλαμβάνεται ότι θα χρειαστούν αναγκαίες προσαρμογές σε όλους τους τομείς. Αυτή η συνειδητοποίηση αποτυπώνεται στην απαισιοδοξία που βιώνει σήμερα ο πολίτης – και μπορεί να “γυρίσει” πολύ γρήγορα. Εάν έχουμε μία καλή ευρωπαϊκή απόφαση που θα αλλάξει λίγο το διεθνές κλίμα απέναντι σε όλες τις χώρες της περιφέρειας, και στην Ελλάδα, θα ξαναφέρει εμπιστοσύνη, καταναλωτική και επενδυτική στη χώρα.

    Αυτά που λέτε πώς μπορεί να τα υποδεχθεί ένας άνεργος; Πόσο μάλλον ότι η επίσημη καταγεγραμμένη ανεργία φτάνει στο 14%...

    Δεν είναι εύκολο να απαντήσεις στην αγωνία ενός ανέργου και δύσκολα μπορείς να δώσεις άμεσες απαντήσεις. Αλλά ούτε πρέπει να δώσεις ψεύτικες υποσχέσεις. Θέσεις εργασίας δημιουργούνται ότι η Οικονομία παίρνει πάλι μπροστά. Η Οικονομία παίρνει μπροστά όταν ξανάρχεται η εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη ξανάρχεται όταν υπάρχουν χρήματα, όταν οι Τράπεζες αρχίσουν πάλι να αιμοδοτούν την Οικονομία. Οι Τράπεζες μπορούν να το κάνουν αυτό όταν κι οι ίδιες μπορούν να δανειστούν από τις διεθνείς αγορές. Κι οι διεθνείς αγορές δανείζουν όταν βλέπουν ότι το πρόγραμμα εφαρμόζεται. Είναι ένας κύκλος, όχι ορατός για έναν άνεργο, που καταλήγει στο να του δώσει καλύτερες προοπτικές.

    Και μέχρι τότε;

    Μέχρι τότε προσπαθείς να τον βοηθήσεις, να του δώσεις ευκαιρίες μέσα από διάφορα προγράμματα. Κι αυτό προσπαθούμε να κάνουμε με την πολιτική καταπολέμησης της ανεργίας. Βεβαίως, προσπαθείς να προστατεύσεις θέσεις εργασίας που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, όπως κάναμε με τις επιχειρησιακές συμβάσεις.


    “Δεν σκέφτηκα να παραιτηθώ”

    Φτάσατε κοντά στην παραίτηση μετά τη τελευταία συνέντευξη Τύπου της τρόικας;

    Η παραίτηση δεν μου πέρασε από το μυαλό. Αυτό που έπρεπε να κάνω ήταν το ακριβώς αντίθετο από το να το βάλω στα πόδια. Επρεπε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα που άνοιξε και να προχωρήσουμε δίνοντας τις απαραίτητες εξηγήσεις στους πολίτες. Και αυτό κάναμε.

    Σας κατηγορούν υπουργοί ότι τους αφήνετε “στο σκοτάδι” για όλα τα επικαιροποιημένα Μνημόνια...

    Κανένας από τους υπουργούς δεν θεωρώ ότι έχει ισχυριστεί κάτι τέτοιο. Κάθε Υπουργείο συζητά τις δράσεις που έχει υλοποιήσει και τον προγραμματισμό για τους επόμενους μήνες, τα αποτελέσματα αποτυπώνονται σε κείμενα που περνούν από τους αρμόδιους υπουργούς, καταλήγουμε σε ένα τελικό κείμενο, υπογράφεται από εμένα και στέλνεται για συνυπογραφή στα εμπλεκόμενα μέρη της δανειακής συμφωνίας. Καμία σχεδόν δράση δεν υλοποιείται αν δεν νομοθετηθεί από την Βουλή, που σημαίνει ότι και το Κοινοβούλιο συμμετέχει στην έγκριση και, πολλές φορές, στην οριστική διαμόρφωση των παρεμβάσεων. Αυτή η διαδικασία ολοκληρώνεται αναγκαστικά σε ελάχιστες εβδομάδες καθώς κάθε τρίμηνο πρέπει να υλοποιήσουμε εκατοντάδες ενέργειες. Δουλεύοντας με τόσο πιεστικά χρονοδιαγράμματα είναι πολλές φορές αναπόφευκτο να γίνονται και λάθη, όμως τηρουμένων των αναλογιών τα σφάλματα που έγιναν είναι ελάχιστα μπροστά σε αυτά που θα μπορούσαν να έχουν γίνει. Αυτό είναι απόδειξη μιας καλής συνεργασίας κι όχι το αντίθετο.

    Το πρόβλημα στην κυβέρνηση είναι ο συντονισμός ή ότι, από δόση σε δόση, δυσκολεύει η διαπραγμάτευση και η υλοποίηση των όρων;

    Αν πρέπει να βρούμε αναγκαστικά ένα πρόβλημα, αυτό είναι ο ελάχιστος χρόνος μέσα στον οποίο κληθήκαμε να διαχειριστούμε ένα τεράστιο οικονομικό ζήτημα και να υλοποιήσουμε έργα και δράσεις που έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και δεκαετίες. Δεν ισχυριστήκαμε όμως ποτέ ότι θα είναι μια εύκολη πορεία για την Κυβέρνηση που ανέλαβε μια τέτοια ευθύνη. Από εκεί και πέρα, όσους καταφεύγουν σε αυτή την πολύ εύκολη κριτική τους παραπέμπω στα πεπραγμένα της Κυβέρνησης του τελευταίους 16 μήνες.

    Η “βόμβα” Στρος Καν στο γαλλικό ντοκιμαντέρ επιτείνει τις απορίες για τη “καθυστέρηση” στη λήψη μέτρων – τον Δεκέμβριο του 2009, δηλαδή, τότε που ο πρωθυπουργός συζητούσε το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΔΝΤ, και ταυτόχρονα ψηφίζατε το επίδομα αλληλεγγύης...

    Αυτή η θεωρία που ακούμε τις τελευταίες μέρες και ο τρόπος που επιχειρεί να συνδυάζει τα γεγονότα αποτελεί μνημείο διαστρέβλωσης της πραγματικότητας. Ας σοβαρευτούμε! Πιστεύετε ότι υπάρχουν πολλοί πολιτικοί που θα ήθελαν να είχαν βρεθεί στην θέση του σημερινού Πρωθυπουργού και των υπουργών, να υπερασπίζονται την πατρίδα τους και να αγωνίζονται διεθνώς για το αυτονόητο, την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία της ελληνικής πολιτείας; Το χειρότερο είναι ότι σε αυτού του είδους τις θεωρίες στέκονται περισσότερο οι κατεξοχήν υπαίτιοι του διασυρμού και της κρίσης αξιοπιστίας της χώρας, πολλά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κι αυτό είναι θλιβερό.

    Αισθάνεστε “σάκος του μποξ”;

    Αυτό που αισθάνομαι είναι περισσότερο το βάρος της ευθύνης να κάνω καλά τη δουλειά μου και να σταθώ αντάξιος των προσδοκιών των πολιτών και του Πρωθυπουργού για το έργο που μου έχει αναθέσει. 


    “Θα φτάσουμε στο 12ο επικαιροποιημένο Μνημόνιο”

    Η ΝΔ ζητά επιμόνως την παραίτησή σας και δεν αποκλείει την κατάθεση πρότασης μομφής εναντίον σας. Νοιώθετε άβολα μ΄ αυτό;

    Η ΝΔ κάθε τόσο ζητά την παραίτηση ενός υπουργού της Κυβέρνησης ανάλογα με την επικαιρότητα. Καλύτερο θα ήταν να είχε ζητήσει ένα συγγνώμη από τους πολίτες για τα πεπραγμένα και τα τραγικά της σφάλματα.

    Το μεσοπρόθεσμο σχέδιο 2012-2015 ξεπερνά τον πολιτικό χρόνο της κυβέρνησης. Απαιτείται νέα λαϊκή εντολή;

    Μία υπεύθυνη κυβέρνηση δεν σχεδιάζει για τα πρώτα χρόνια της θητείας της. Αυτό θα σήμαινε ότι δεν θα κατέθετε και ψήφιζε ούτε καν Προϋπολογισμό εάν δεν ήξερε ότι θα μπορούσε να τον εκτελέσει αυτή. Έχουμε την υποχρέωση, ασχέτως Μνημονίου, κατάρτισης πολυετών Προϋπολογισμών και με βάση αυτό πρέπει να σχεδιάσουμε το δημοσιονομικό πλαίσιο μέχρι το 2015.

    Αρα δεν πιστεύετε ότι πρέπει να γίνουν εκλογές – και ξέρω ότι θα πείτε πως οι πρόωρες δεν προαναγγέλλονται...

    Δεν θα σας έδινα ποτέ αυτή την απάντηση διότι θα μπορούσε να εκληφθεί ως υπεκφυγή ή υπονοούμενο. Όπως έχει πει επανειλημμένα ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση έχει ορίζοντα τετραετίας, έχει πολύ δουλειά μπροστά της και θα κριθεί στο τέλος της θητείας της. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή οι εκλογές θα έκαναν κακό στον τόπο.

    Μόλις υπογράψατε το τέταρτο επικαιροποιημένο Μνημόνιο. Πιστεύετε ότι θα φτάσετε μέχρι το 12ο;

    Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος ότι θα φέρουμε σε πέρας το δυσκολότερο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής που έχει εφαρμοστεί ποτέ στη χώρα. Οι δόσεις δίνονται στο βαθμό που η κυβέρνηση το εφαρμόζει με συνέπεια. Και πιστεύω ότι έτσι θα πάμε.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων