Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 17-Σεπ-2018 00:05

    Αναμέτρηση με τον Γολιάθ: Μπορείτε να κερδίσετε!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Tου Richard  Branson 

    Για κάθε έναν επιχειρηματία που είχε το θάρρος να αναμετρηθεί με έναν Γολιάθ κρατώντας μια "σφεντόνα" και λίγες "πέτρες", υπάρχουν εκατοντάδες άλλοι που θα σκέφτηκαν: "Θα αστειεύεσαι! Δεν υπάρχει περίπτωση να μπορέσω ποτέ να ανταγωνιστώ με αυτό το τέρας!".

    Στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας μου έπαιζα τον ρόλο του Δαβίδ – και απολάμβανα κάθε λεπτό. Άλλωστε πάντα πίστευα ότι το μικρό είναι και όμορφο. Οι νέες, επιθετικές επιχειρήσεις έχουν εκπληκτικά πλεονεκτήματα όταν τα βάζουν με μεγάλους, δυσκίνητους ανταγωνιστές. Το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να εντοπίσουν τις αδυναμίες του γίγαντα και να βρουν τρόπο να τις εκμεταλλευτούν.

    Για παράδειγμα, το 1984, όταν η μικροσκοπική Virgin Atlantic τα έβαλε με την πελώρια British Airways, οι πιθανότητες ήταν σαφώς εναντίον μας. Μάλιστα, οι τραπεζίτες μου ήταν τόσο απαισιόδοξοι με τις προοπτικές μου που απέρριψαν το αίτημά μου για δάνειο την τελευταία στιγμή!

    Αλλά το φτηνό οπλοστάσιό μας είχε εφοδιαστεί με μερικά απρόσμενα και εξαιρετικά αντισυμβατικά όπλα. Ίσως το πιο αποτελεσματικό από αυτά ήταν η ευελιξία μας, η οποία αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της εταιρικής μας κουλτούρας, χάρη σε μεγάλο βαθμό στο μικρό μας μέγεθος. Η British Airways ήταν αργοκίνητη εξαιτίας της ογκώδους, ιεραρχικής διαδικασίας λήψης αποφάσεων που καθιστούσε δύσκολη οποιαδήποτε αλλαγή, ενώ εμείς αλλάζαμε κατεύθυνση εν ριπή οφθαλμού.

    Ο μέντοράς μου στα πρώτα βήματα ήταν ο θρυλικός επιχειρηματίας του κλάδου αεροπορικών εταιρειών, σερ Freddie Laker. Μου είπε κάποτε: "Richard, να θυμάσαι πάντα ότι μόνο ένας ανόητος δεν αλλάζει ποτέ γνώμη". Επειδή δεν ήθελα να είμαι ανόητος, άκουσα τη συμβουλή του. Στη Virgin, όταν το πλήρωμα ή οι πελάτες μας έλεγαν ότι κάτι δεν τους αρέσει, το αφήναμε και προχωρούσαμε γρήγορα στην επόμενη ιδέα.

    Το μικρό μας μέγεθος –είχαμε μόνο μερικά αεροπλάνα– μας επέτρεψε να προσφέρουμε στους πελάτες μας μια εμπειρία που οι μεγαλύτεροι παίκτες δεν είχαν την οικονομική πολυτέλεια να συνδυάσουν με τους μεγάλους στόλους τους. Για παράδειγμα, οι επιβάτες που ταξίδευαν Upper Class (το αντίστοιχο του business class) είχαν πρόσβαση σε δωρεάν μεταφορά με λιμουζίνα από και προς το αεροδρόμιο. Οι ανταγωνιστές μας θα έπρεπε να προσφέρουν την υπηρεσία αυτή σε όλα τους τα δρομολόγια παγκοσμίως σε αντίθεση με τα ολιγάριθμα δρομολόγια που είχε η Virgin – μια πολύ πιο δαπανηρή αναλογία για αυτούς.

    Και σκεφτείτε το εξής: εάν εμείς προσφέραμε λιμουζίνες στους πελάτες πρώτης θέσης, τι έπρεπε να κάνουν οι ανταγωνιστές μας για τους δικούς τους πελάτες – να στείλουν Rolls Royce; Δεν τους πήρε πολύ χρόνο για να αποφασίσουν να μην προσπαθήσουν να ανταγωνιστούν την υπηρεσία μας και τόσα χρόνια αργότερα παραμένει μια αποκλειστική παροχή της Virgin.

    Το παρακάτω μπορεί να ακουστεί ως πολύ παράξενη καυχησιά, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει εταιρεία του ομίλου Virgin που να έχει γίνει ο μεγαλύτερος παίκτης στον κλάδο που δραστηριοποιείται. 

    Στα τέλη της δεκαετίας του '80, η Virgin Records ήταν σίγουρα η μεγαλύτερη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία, αλλά απείχαμε αρκετά από το να είμαστε η μεγαλύτερη δισκογραφική συνολικά. Φρόντισα να συνεχίσω να σπάω την εταιρεία σε μικρότερα κομμάτια, διασφαλίζοντας ότι διατηρούμε την αίσθηση του ανταγωνισμού και του επείγοντος.

    Φάνηκε να λειτουργεί. Είχαμε αρκετά μεγάλη επιρροή ώστε να προσελκύουμε μεγάλα ονόματα όπως οι The Rolling Stones, που ήξεραν ότι με τη Virgin δεν θα ήταν απλώς άλλη μία σούπερ μπάντα στη μακρά λίστα με τις σούπερ μπάντες. Ταυτόχρονα, ήμασταν ακόμα αρκετά μικροί ώστε να μένουμε προσγειωμένοι και ιδιαίτερα δεξιοτέχνες στην ανακάλυψη συναρπαστικών νέων καλλιτεχνών.

    Τώρα που το σκέφτομαι, ο μοναδικός κλάδος στον οποίο είμαστε πιθανώς ο μεγαλύτερος παίκτης είναι το εμπορικό διαστημικό ταξίδι. Ωστόσο, η Virgin Galactic δεν ευθυγραμμίζεται απόλυτα με τα πρότυπά μας. Η επιλογή μας να πάμε "στο άπειρο και ακόμα παραπέρα!" όπως θα έλεγε ο Buzz Lightyear από το "Toy Story", έχει περισσότερο να κάνει με το να είσαι επαρκώς τολμηρός, οραματιστής ή απλώς θεόμουρλος για να εδραιώσεις έναν ολοκαίνουργιο επιχειρηματικό τομέα. Στην πραγματικότητα, αυτή η στάση απλώς συνοψίζει το brand name μας.

    Ενώ πιστεύω ότι το μικρό είναι και όμορφο, δεν υπονοώ ότι δεν υπάρχουν πολλές εξαιρετικές εταιρείες που είναι ταυτόχρονα πολύ μεγάλες. Αν κοιτάξετε προσεκτικά, ωστόσο, κάποιες από τις καλύτερες, όπως η Apple, έφτασαν εκεί που βρίσκονται εστιάζοντας σε σπουδαία προϊόντα, έχοντας ευκινησία και βάζοντάς τα με πολύ μεγαλύτερους ανταγωνιστές. Η εντυπωσιακή επιτυχία της Apple έφερε τεράστια ανάπτυξη – σήμερα εκείνες οι μάχες για την επιβίωση είναι απλώς μακρινή ανάμνηση. 

    Λοιπόν, πού άφησα τη σφεντόνα μου;

    O Richard Branson είναι ο ιδρυτής της Virgin Group και εταιρειών όπως οι Virgin Atlantic, Virgin America, Virgin Mobile και Virgin Active. Διατηρεί blog στη διεύθυνση www.virgin.com/richard-branson/blog. Ακολουθήστε τον στο Twitter στο twitter.com/richardbranson.

    © 2018 Richard Branson. Διατίθεται από το "The New York Times Licensing Group"

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων