Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 03-Σεπ-2018 00:05

    Να είστε ηγέτης, όχι αφεντικό

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Richard  Branson 

    Κάποτε συνηθίζαμε να λέμε ότι τα παιδιά είναι για να τα βλέπουμε, όχι για να τα ακούμε. Η μόνη εξήγηση που χρειαζόταν να δώσει ένας γονέας για μια απόφαση που πήρε ήταν: "Επειδή έτσι λέω εγώ!". Αυτός ο αυταρχισμός μεταφέρθηκε στις σχολικές αίθουσες και στους χώρους εργασίας, όπου δάσκαλοι και διευθυντές απλώς αντικατέστησαν τους γονείς και έγιναν τα άτομα των οποίων τα λόγια ήταν νόμος. Αλλά οι συμπεριφορές έχουν αλλάξει και, αν υπάρχει κάτι που με εκνευρίζει σήμερα, είναι όταν κάποιος μου λέει: "Ωραία εντάξει, εσύ είσαι το αφεντικό". 

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό στην πραγματικότητα σημαίνει: "Εντάξει, τότε. Δεν συμφωνώ μαζί σου, αλλά θα το κάνω επειδή μου λες να το κάνω. Αν δεν λειτουργήσει, θα είμαι ο πρώτος που θα  υπενθυμίσω σε όλους ότι δεν ήταν δική μου ιδέα". 

    Στον σημερινό επιχειρηματικό κόσμο, το να "υποκλίνεται" κάποιος στο αφεντικό είναι αναχρονιστικό. Και, αντίθετα, ο αυταρχισμός δεν είναι ένα επιθυμητό χαρακτηριστικό για έναν μάνατζερ ή οποιονδήποτε άλλον. 

    Ευτυχώς, οι συμπεριφορές έχουν αλλάξει τόσο στο σπίτι όσο και στον χώρο εργασίας. Ο υγιής διάλογος ήταν τρόπος ζωής στο δικό μας σπίτι. Παρόλο που η μητέρα μου συνήθως είχε την τελευταία λέξη (και εξακολουθεί να την έχει), οι αδελφές μου και εγώ είχαμε το θάρρος να εκφράσουμε τις σκέψεις μας για τα πάντα. 

    Το σχολείο, ωστόσο, ήταν μια διαφορετική ιστορία. Η δυσλεξία μου και η επαναστατικότητά μου σήμαιναν πως ήμουν προορισμένος να είμαι αφεντικό του εαυτού μου. Ή, όπως είπε ο διευθυντής του σχολείου Stowe, όταν το εγκατέλειψα στην εφηβεία: "Συγχαρητήρια, Branson. Προβλέπω πως είτε θα πας στη φυλακή είτε θα γίνεις εκατομμυριούχος". 

    Όπως αποδείχθηκε, από εκείνη την ημέρα ήμουν αρκετά τυχερός να είμαι εγώ το αφεντικό μου και κατέληξα πίσω από τα σίδερα μόνο μία φορά και αυτό για πολύ λίγο! 

    Τα Λατινικά δεν ήταν ποτέ το αγαπημένο μου μάθημα στο σχολείο – βασικά νομίζω πως δεν είχα ποτέ αγαπημένο μάθημα εκτός από τα σπορ–, αλλά μία λέξη που συγκράτησα είναι το ρήμα "educere". Θυμάμαι να μένω έκπληκτος όταν έμαθα ότι η ρίζα της λέξης "education" (εκπαίδευση) στην πραγματικότητα σημαίνει "να ηγείσαι". Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχα σκεφτεί την εκπαίδευση ως βεβιασμένη μελέτη. Και ενώ ένας κακός δάσκαλος στο σχολεία, όπως ένα κακό αφεντικό, θα διδάξει ή θα διευθύνει επιβάλλοντας τις απόψεις του, ένας καλός δάσκαλος ή ηγέτης θα κάνει ακριβώς το αντίθετο και θα αντλήσει απόψεις και ιδέες από τους μαθητές ή τους συνεργάτες του.  

    Εάν παρατηρείτε πως εσείς και οι διευθυντές σας βρίσκεστε, παρά τις καλύτερες προσπάθειές σας, στη θέση να δίνετε εντολές περισσότερο από το να ακούτε τις αποφάσεις των υπαλλήλων σας, να εξετάσετε για αρχή προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο είναι διαμορφωμένος ο εργασιακός σας χώρος. Μεγάλο μέρος της παραδοσιακής δομής του μάνατζμεντ αρχίζει με τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται τα περισσότερα κτίρια γραφείων, από τον ιδιωτικό χώρο του επικεφαλής στο ρετιρέ του κτιρίου έως τα σκοτεινά γραφεία των απλών υπαλλήλων στο ισόγειο ή σε κάποιο ανήλιαγο υπόγειο.

    Τέτοια ιεραρχικά δομημένα κτίρια γραφείων συχνά απουσιάζουν από τα σχέδια μελλοντικών χώρων εργασίας. Δεν κατασκευάσαμε έναν κόσμο από γυαλί και τσιμέντο για τα γραφεία της Virgin Group. Έχω περάσει την καριέρα μου δουλεύοντας μόνο από τρία μέρη, από ένα πλωτό σπίτι, ένα κανονικό σπίτι και μια αιώρα. Όλες οι επιχειρήσεις μας βρίσκονται σε κτίρια τα οποία προσαρμόζονται ξεχωριστά στις ανάγκες των υπαλλήλων, ενώ το πλησιέστερο πράγμα που έχουμε σε κεντρικά γραφεία έχει τη διεύθυνση "Παλιό σχολείο" και δεν είναι τίποτε άλλο από έναν εταιρικό καθεδρικό ναό.

    Από τις πρώτες ημέρες της εταιρείας μας, όταν τοποθετήσαμε τα πουφ στα καταστήματά μας, προσκαλώντας τους πελάτες να ακούσουν μουσική και να συζητήσουν με το προσωπικό μας αντί να προσπαθούμε να τους πουλήσουμε κάτι γρήγορα και να τους διώξουμε από το μαγαζί,  ήμουν ανέκαθεν υποστηρικτής των ανοιχτών γραφείων. Αυτά θα πρέπει να διαθέτουν πολλούς κοινούς χώρους για brainstorming, σαλόνια και κουζίνες όπου οι συνάδελφοι θα μπορούν να συναθροίζονται φυσικά και να συζητούν. Οι τοίχοι, οι πόρτες, τα γωνιακά γραφεία είναι εμπόδια στην επικοινωνία. 

    Και τώρα ρίξτε μια ματιά στον εαυτό σας: ένας ηγέτης είναι πολύ διαφορετικός από ένα αφεντικό. Πολλοί διευθύνοντες σύμβουλοι είναι αφεντικά, όχι ηγέτες, που διευθύνουν τους υπαλλήλους τους μένοντας πίσω από την πρώτη γραμμή. Αλλά το να πηγαίνετε στα διοικητικά συμβούλια για να ακούσετε ακόμα και τις πιο περιεκτικές αναφορές δεν συγκρίνεται επ' ουδενί με το να βρίσκεστε στον χώρο, να παρακολουθείτε, να βλέπετε και να κατανοείτε ο ίδιος τις αλληλεπιδράσεις με τους πελάτες. Εάν δεν είστε συχνά εκεί έξω με τους υπαλλήλους για να δείχνετε τον δρόμο, απλώς δεν θα μπορείτε να μείνετε σε επαφή με την πραγματικότητα της επιχείρησής σας. 

    Οπότε την επόμενη φορά που κάποιος σας πει "εντάξει, εσύ είσαι το αφεντικό" την ώρα που κατευθύνεται προς την πόρτα, σταματήστε τον και πείτε: "Όχι, είμαστε όλοι μαζί σε αυτό. Οπότε έλα πίσω και πες μου τι θα έκανες αν ήσουν στη θέση μου;". Ακόμα καλύτερα, την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε αυτό το άτομο στον χώρο εργασίας του, αφιερώστε δίπλα του κάποιες ώρες και ζητήστε τη γνώμη του για το πώς πηγαίνουν τα πράγματα. Τα καλά παραδείγματα είναι μεταδοτικά, το ίδιο και η πραγματική ηγεσία. 

    O Richard Branson είναι ο ιδρυτής της Virgin Group και εταιρειών όπως οι Virgin Atlantic, Virgin America, Virgin Mobile και Virgin Active. Διατηρεί blog στη διεύθυνση www.virgin.com/richard-branson/blog. Ακολουθήστε τον στο Twitter στο twitter.com/richardbranson.

    © 2018 Richard Branson. Διατίθεται από το "The New York Times Licensing Group"

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων