Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 11-Ιουν-2018 00:05

    Αποτυχίες θα έρχονται πάντα, αυτό που ακολουθεί είναι που μετράει

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ρίτσαρντ Μπράνσον

    Όταν επενδύετε σε μια επιχείρηση, δεν επενδύετε στα προϊόντα της - επενδύετε στους ανθρώπους της. Όταν ένας επιχειρηματίας με πλησιάζει για να ξεκινήσει μια επιχείρηση ή για να επενδύσει σε μια υπάρχουσα, η πρώτη μου ενστικτώδης αντίδραση είναι να αξιολογήσω τον επιχειρηματία πριν από το σχέδιό του.

    Εάν ο άνθρωπος αυτός μου φαίνεται έξυπνος, προσγειωμένος, δραστήριος και παθιασμένος με τις ιδέες και τον κλάδο του, τότε είναι πολύ πιο πιθανό να συνεργαστώ μαζί του. Φυσικά, το επόμενο που ψάχνω είναι ο επιχειρηματίας να έχει ένα συναρπαστικό, καινοτόμο επιχειρηματικό σχέδιο που θα γεμίζει ένα κενό σε μια αγορά ή θα αναστατώνει έναν γερασμένο κλάδο που χρειάζεται απεγνωσμένα αλλαγή. 

    Στις αρχές του 2014, επένδυσα σε μια επιχείρηση παροχής υπηρεσιών συνεπιβατισμού (ride sharing), τη Sidecar, αφότου είχα συμμετάσχει σε έναν γύρο χρηματοδότησης με επικεφαλής την Union Square Ventures και την Avalon Ventures. Η Sidecar έδειχνε τον δρόμο στη βιομηχανία συνεπιβατισμού προσφέροντας μια νέα επιλογή που επέτρεπε στους οδηγούς να παίρνουν αρκετούς επιβάτες, ή να συνδυάζουν επιβάτες και δέματα και να μετακυλίουν το όφελος στον πελάτη.

    Ήμουν πρόθυμος να επενδύσω, επειδή με ενδιέφερε η οικονομία του διαμοιρασμού και κυρίως το ride-sharing (έχω επενδύσει επίσης στην Uber και την Hailo). Δεδομένης της πανταχού παρουσίας των smartphones, σκέφτηκα πριν από χρόνια ότι αναπόφευκτα η τεχνολογία θα διασταυρωνόταν με τις μεταφορές προάγοντας μια πιο ισχυρή on-demand οικονομία. Και έτσι έγινε – χάρη στην επιτυχία εταιρειών όπως η Sidecar και η Uber. Τα επιχειρηματικά μοντέλα της οικονομίας του διαμοιρασμού καλύπτουν τώρα τα πάντα, από τα ξενοδοχεία έως τα οικιακά αντικείμενα και διευκολύνουν εκατομμύρια ανθρώπους.

    Μου άρεσε επίσης να στηρίζω επιχειρηματίες που κέρδιζαν τον σεβασμό μου και που έκαναν ενδιαφέροντα πράγματα. Είχα συνεργαστεί με τον συνιδρυτή της Sidecar, Sunil Paul, το 2010, όταν ξεκινήσαμε τα Βραβεία Gigaton της Carbon War Room, τα οποία τιμούσαν τους ηγέτες που διακρίνονταν για τη συμβολή τους στη βιωσιμότητα του κλάδου τους. Από τη στιγμή που πίστευα ότι υπάρχει περιθώριο ανταγωνισμού στην αγορά ride-sharing, ήθελα να δω τι μπορούσε να κάνει ο Sunil και η ομάδα του.

    Το 2015, η Sidecar άλλαξε κατεύθυνση. Ενώ εξακολουθούσε να καινοτομεί, η επιχείρηση είχε σταματήσει να αναπτύσσεται με ρυθμό με τον οποίο θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τους ηγέτες της αγοράς ride-sharing. "Σήμερα είναι ένα σημείο καμπής για τη Sidecar, καθώς ετοιμαζόμαστε να τερματίσουμε την υπηρεσία παραλαβής και παράδοσης ούτως ώστε να μπορέσουμε να επεξεργαστούμε στρατηγικές εναλλακτικές λύσεις και να θέσουμε τις βάσεις για το επόμενο μεγάλο εγχείρημα", έγραψε ο Sunil και ο συνιδρυτής του, Jahan Khanna.

    Λίγες μέρες αργότερα, ο επιχειρηματίας Om Malik σχολίασε στον The New Yorker ότι η εμπειρία της Sidecar αντικατοπτρίζει μια αλλαγή σε ολόκληρο το επιχειρηματικό τοπίο και ότι "το μεγαλύτερο μέρος του ανταγωνισμού στη Silicon Valley κατευθύνεται τώρα προς την ανάδειξη ενός μονοπωλητή-νικητή". Ο Om υποστήριζε επίσης ότι "η Google, η Facebook και ίσως η Uber είναι οι δείκτες για κάτι ακόμη πιο μεγάλο: στην εποχή της διασύνδεσης, τα δεδομένα, οι υποδομές και οι αλγόριθμοι δίνουν στις επιχειρήσεις ένα ξεχωριστό πλεονέκτημα. Με όλο τον σεβασμό προς τον Branson, είναι ένας κόσμος που ο νικητής τα παίρνει όλα".

    Κατανοώ την άποψη του Om, αλλά νομίζω ότι ο ανταγωνισμός είναι πιο υγιής από ποτέ. Η νέα οικονομία δεν πρέπει απαραίτητα να οδηγήσει σε μονοπώλια. Αντιθέτως, μπορεί να προάγει τη δημιουργία πρόσθετων τομέων που θα μπορούν να απασχολούν περισσότερες εταιρείες.

    Υπάρχουν πάντα αποτυχίες στο επιχειρείν, καθώς κάποιες εταιρείες αποκτούν ηγετική θέση στην αγορά τους, ενώ άλλες παραπαίουν. Αλλά αν έπρεπε να αναφέρω ένα χαρακτηριστικό που μοιράζονται όλοι οι μεγάλοι επιχειρηματίες, είναι η δυνατότητα να αντιστρέψουν την αποτυχία. Έχω αποτύχει περισσότερες φορές από όσες μπορώ να θυμηθώ, και είμαι βέβαιος ότι θα αποτύχω και πολλές άλλες ακόμη.

    Παρ' όλα αυτά, δεν με πήρε ποτέ από κάτω. Τα μαθήματα που παίρνω από τις δύσκολες περιόδους είναι αυτά που με οδηγούν στις καλές περιόδους. Αν είχα σταματήσει ως μικρό παιδί όταν απέτυχε η επιχείρηση εκτροφής παπαγάλων, δεν θα είχα ξεκινήσει ποτέ το περιοδικό Student. Αν τα είχα παρατήσει όταν η Virgin Atlantic συνετρίβη από την British Airways, οι τρεις μας παγκόσμιες αεροπορικές εταιρείες δεν θα πετούσαν σήμερα.

    Είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε τι δεν πήγε καλά και πώς μπορεί να βελτιωθεί τους επόμενους μήνες ή χρόνια. Με αυτό κατά νου, ήταν σπουδαίο να βλέπουμε τον Sunil και την υπόλοιπη ομάδα της Sidecar να θέλουν να ανασυγκροτήσουν την επιχειρηματική τους σκέψη και να σχεδιάσουν την επόμενη φάση τους.

    "Αυτό είναι το τέλος του δρόμου για την υπηρεσία παραλαβής και παράδοσης της Sidecar, αλλά δεν είναι καθόλου το τέλος του ταξιδιού για την εταιρεία", έγραφαν.

    O Ρίτσαρντ Μπράνσον είναι ο ιδρυτής της Virgin Group και εταιρειών όπως οι Virgin Atlantic, Virgin America, Virgin Mobile και Virgin Active. Διατηρεί blog στη διεύθυνση www.virgin.com/richard-branson/blog. Ακολουθήστε τον στο Twitter στο twitter.com/richardbranson.

    © 2018 Richard Branson. Διατίθεται από το New York Times News Service & Syndicate

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων