Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 26-Ιουν-2018 00:04

    Αισιοδοξία και όνειρα απατηλά

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ο πρωθυπουργός και τα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη καταβάλουν αγωνιώδεις προσπάθειες για να εμφανίσουν θετικά σενάρια για την Ελλάδα, να παρουσιάσουν το μέλλον της ρόδινο, να μοιράσουν αισιοδοξία και να δημιουργήσουν θετική "αύρα". Δυστυχώς για αυτούς, τη χώρα και τους πολίτες, ο τρόπος να μετατρέπονται αυτόματα, χωρίς σχέδιο και κόπο οι επιθυμίες σε πραγματικότητα, δεν έχει εφευρεθεί ακόμη.

    Πολλοί θεωρούν ότι η ύπαρξη αισιοδοξίας σε μια οικονομία, είναι απαραίτητη για τη δρομολόγηση της οποιασδήποτε αξιόλογης ανάκαμψης. "Η Οικονομία είναι κυρίως ψυχολογία, ξέρετε" ακούμε πολύ συχνά από τα χείλη ορισμένων "ειδημόνων" και ειδημόνων...

    Φυσικά πρόκειται για αστικό μύθο. Η αισιοδοξία για τη μελλοντική πορεία μιας οικονομίας δημιουργείται μόνο από εμφάνιση ενισχυτικών τάσεων στην πορεία των δεικτών προοπτικής της. Αυτοί, χρησιμοποιώντας τα αρχικά, αχνά θετικά στοιχεία που παράγει μια οικονομία, απεικονίζουν το κτίσιμο της βάσης πάνω στην οποία θα στηριχθεί η μελλοντική ανοδική πορεία. Όταν γίνεται αισθητός ο αντίκτυπος αυτής της βάσης στην οικονομία, όταν δηλαδή αρχίζουν να εμφανίζονται αισιόδοξες προβλέψεις, η αισιοδοξία αυτή καθ’ αυτή έχει ελάχιστη έως καθόλου σημασία. Η πορεία είναι δρομολογημένη πάνω σε στέρεο δρόμο και η αδιάλειπτη συνέχισή της εξαρτάται από πολύ σημαντικότερα της αισιοδοξίας πράγματα.

    Αυτός ο αστικός μύθος βέβαια, είναι  δημιούργημα (κυρίως) κάποιων αποφοίτων Πολιτικής Οικονομίας. Κάτοχος τιμητικού διδακτορικού τίτλου στην Πολιτική Οικονομία είναι και ο κύριος Τσίπρας (εξ ου και το nickname "Δόκτωρ" που του έχει απονείμει η στήλη)...

    Ίσως για αυτό, τόσο ο ίδιος όσο και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κύριος Δημήτρης Τζανακόπουλος, προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα αισιοδοξίας, κοροϊδεύοντας τους πολίτες και καλλιεργώντας την αίσθηση ότι δεν πρόκειται να τηρηθούν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. 

    Διότι αυτό κάνουν όταν, αντί να προσπαθούν μαζί με το οικονομικό επιτελείο  να χτίσουν στέρεες βάσεις για την οικονομία, "συμβουλεύουν την Αξιωματική Αντιπολίτευση" (τι διάολο πόνος τους έπιασε ξαφνικά για το καλό της ΝΔ, δεν ξέρω) "να μην στηρίζει τη στρατηγική της στις περικοπές των συντάξεων και τη μείωση του αφορολόγητου". Βάζοντας ταυτόχρονα μια κουστωδία βουλευτών του κόμματός τους να γυρίζουν από κανάλι σε κανάλι και να σιγοντάρουν "το παραμύθι", κατά την προσφιλή έκφραση του Ηγέτη...

    Όμως, με μέσο όρο ανάπτυξης για τα πέντε επόμενα χρόνια το 2,1%, όποιο αφήγημα και να εξυφάνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, αισιοδοξία δεν μπορεί να υπάρξει. 

    Ό,τι παραμύθι και αν ξεστομίσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, με μακροπρόθεσμα επιτόκια δανεισμού στο 5,1%, υπερδιπλάσια αυτών της "όμορης" Πορτογαλίας, αισιοδοξία δεν μπορεί να υπάρξει.

    Οποιονδήποτε μύθο κι αν σκαρφιστεί ο Αλέξης, με προοπτική μακροπρόθεσμης ανάπτυξης στο 1%, αισιοδοξία δεν μπορεί να υπάρξει

    Αλλά και "οι επερχόμενοι", δεν εμπνέουν μπουρίνια αισιοδοξίας. "Η μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε δύο χρόνια", απέχει χιλιάδες έτη φωτός από το να μοιάζει, έστω, με πραγματικά αισιόδοξο μήνυμα. Καλό είναι, αλλά λίγο. Πολύ λίγο. Πάρα πολύ λίγο. 

    Διότι, όταν ξέρεις ότι θα πρέπει να δουλεύεις 198 ημέρες στις 365 για να πληρώσεις τις υποχρεώσεις σου προς το διαλυμένο κράτος και τους κηφήνες του, αισιοδοξία δεν μπορεί να υπάρξει.

    Ειλικρινά, με την υπάρχουσα κατάσταση και τη δεδομένη διάδοχό της, μοιάζει αδύνατον να δει κάποιος τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να προκύψει ουσιαστική, αποδοτική ανάπτυξη.

    Το μεν ολιστικό αναπτυξιακό σχέδιο είναι ολοκληρωτικά ουτοπικό και απόλυτα μπουρδολογικό, το δε περιβόητο "επενδυτικό σοκ" είναι τόσο αόριστο και γενικόλογο, που ρεαλιστικό ζήτημα οργανωμένου σχεδίου ανάπτυξης, δεν μπορεί να τεθεί καν σε συζήτηση.

    Με τη Δικαιοσύνη να ζει στον δικό της, απομονωμένο κόσμο της αργής κίνησης και της "φέεεετας", τις τράπεζες να διαθέτουν ικανότητα χρηματοδότησης για επενδύσεις μεγέθους περιπτέρου και μόνο, το κράτος να βρίσκεται σε πλήρη διάλυση και τους επιχειρηματίες να θεωρούνται από ανυπόληπτα λαμόγια έως εγκληματίες, αισιόδοξες σκέψεις είναι αδύνατον να γίνουν.

    Η αισιοδοξία ξέρετε, μοιάζει πολύ μ’ εκείνη την άλλη, την ακσιοπρέπεια του Γιάνη. Την θυμάστε καθόλου αυτήν; Ε, όπως με την ακσιοπρέπεια, αν δεν σου "βγουν" αυτά που περιμένεις, σου μένει αμανάτι η αισιοδοξία. 

    Την βουτάς λοιπόν απ’ το μαλλί, την βάζεις στην κατσαρόλα και την βράζεις! Μετά, αφού την φυσήξεις καλά-καλά για να κρυώσει, την τρως και πίνεις το ζουμάκι της. 

    Δεν πρόκειται να χορτάσεις έτσι, αλλά εντάξει. Μια χαρά, θρεπτικότατος αέρας κοπανιστός είναι κι αυτή, όπως και η ακσιοπρέπεια...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων