Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 29-Μαϊ-2018 00:04

    Η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Μεγάλη αναστάτωση ξέσπασε το Σαββατοκύριακο σε ολόκληρη την Ευρώπη, μετά από την (διπλή) άρνηση του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματταρέλλα, να  εγκρίνει κυβέρνηση με υπουργό Οικονομικών τον (ακραία) αντιευρωπαϊστή Paolo Savona.

    Ο Ιταλός Πρόεδρος, εφαρμόζοντας αυστηρά το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος της χώρας (προσοχή, ανοίγει  αρχείο pdf), αρνήθηκε ν’ αποδεχθεί την υποψηφιότητα Savona, θεωρώντας πως, λόγω των αντιευρωπαϊκών απόψεων του, θα έθετε σε κίνδυνο τη χρηματοοικονομική σταθερότητα της χώρας και, εν τέλει, τις καταθέσεις των Ιταλών πολιτών. 

    Πολλοί λαϊκιστές φανφαρόνοι, τόσο στην Ιταλία, όσο και αλλού (φυσικά και στην Ελλάδα, λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;), ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας για αντιδημοκρατική κίνηση κ.λπ. Δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα! Ο Presidente Mattarella είναι πρώην μέλος του Ανωτάτου Συνταγματικού (το οποίο και θα τον κρίνει στην απίθανη περίπτωση παραπομπής του με σχετικές κατηγορίες) και γνωρίζει τα όριά του, καλύτερα από τον καθένα. Εξήγησε δε εξαιρετικά απλά, καθαρά και κατανοητά, το σκεπτικό των αποφάσεων του σε εθνικό διάγγελμα, όπου δεν άφησε κανένα περιθώριο παρεξηγήσεων.

    Επίσης θεωρείται υπόδειγμα πίστης στα δημοκρατικά ιδεώδη, καθώς μπήκε στην πολιτική για ν’ αναπληρώσει τον αδελφό του Piersanti Mattarella, τον οποίο δολοφόνησε η Μαφία όταν ήταν "κυβερνήτης" (Περιφερειάρχης) της Σικελίας...

    Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός της μη αποδοχής στελέχους για υπουργικό θώκο από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, κάθε άλλο παρά πρωτοφανές είναι στη γειτονική χώρα. Προσωπικά, μπορώ να θυμηθώ τουλάχιστον άλλες πέντε αντίστοιχες περιπτώσεις. Με υποψήφιους πρωθυπουργούς  και υπουργούς, σαφώς σοβαρότερους  και καταλληλότερους από τον "δεν με ήθελαν κι εγώ έφυγα από την Fed αλλά δεν δουλεύω για ιδιώτη" Savona και τον "φούσκωσα το βιογραφικό μου για καλύτερα" Conte...

    Όλα τα παραπάνω όμως, δεν αποτελούν παρά ένα μικρό, όχι ιδιαίτερα σημαντικό πέρα από τους συμβολισμούς του, επεισόδιο στο σήριαλ που ξεκίνησε στις εκλογές του Μαρτίου. Τα σημαντικά αφορούν αυτό που θα συμβεί τελικά στον βιομηχανικό γίγαντα των 60 εκατομμυρίων κατοίκων ύστερα από το ατελείωτο πολιτικό μπέρδεμα που προέκυψε από τις εκλογές.

    Η απάντηση είναι μάλλον απλή: κανείς δεν ξέρει ακόμη. Είναι πάρα πολύ νωρίς και δεν έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες που θα καθορίσουν το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών.

    Υπάρχουν όμως αρκετά και πολύ συγκεκριμένα δεδομένα, τα οποία δίνουν κάποιες αρχικές, βασικές, θεμελιώδεις αν θέλετε απαντήσεις. 

    Όπως είναι προφανές, το κρίσιμο ερώτημα, αυτό που προκαλεί ανατριχίλες και ανησυχία στις αγορές, είναι εκείνο της παραμονής της χώρας στο ευρώ. 

    Σε αυτό το σημείο, τα πράγματα είναι απλά. Αποχώρηση της Ιταλίας από την Ευρωζώνη, θα πρέπει ν’ αποκλειστεί. Για τον πολύ απλό λόγο ότι το μεγαλύτερο μέρος του εθνικού χρέους (περί το 60% ή €1.300 δισ. - €2,3 τρισ. το σύνολο) ανήκει σε οντότητες που βρίσκονται στο εσωτερικό της χώρας. 

    Ανήκει σε ιταλικές τράπεζες (οι οποίες σημειωτέον έχουν σημαντικό πρόβλημα κεφαλαιακής επάρκειας ήδη), σ’ εταιρείες και οργανισμούς του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, καθώς και σε ιδιώτες. Δεν υπάρχει κανένα νόημα σε μία χρεοκοπία χώρας (και διαφορετικά, μία οικονομία σαν την Ιταλία, δεν έχει κανένα λόγο ν’ αποχωρήσει από το ευρώ) όπου το μεγαλύτερο τίμημα θα πληρώσουν οι κάτοικοι. Θα ήταν σαν κάποιος αιχμάλωτος να προσπαθεί να σπάσει τα δεσμά του και, κατά την προσπάθεια, να σπάζει και τα δυο του γόνατα. Η προσπάθεια θα ήταν εντελώς ανώφελη αν όχι ανόητη...

    Εκτός αυτού, οικονομικός ή δημοσιονομικός λόγος χρεοκοπίας, δεν υφίσταται. Η Ιταλία, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα από τους διάφορους φωστήρες στην Ελλάδα, δημιουργεί πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 2-2,5% (κατά μέσον όρο), επί πάρα πολλά χρόνια. Ενώ ταυτόχρονα "τρέχει" πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

    Σε απλά ελληνικά (της κρίσης), αντί των δίδυμων ελλειμμάτων της Ελλάδας, παράγει δίδυμα πλεονάσματα...

    Διαπίστωση καθόλου παράξενη αν αναλογιστεί κανείς πως πρόκειται για την τρίτη σε μέγεθος οικονομία της Ευρωζώνης, την όγδοη στον κόσμο, μέλος του club των 7 ισχυρότερων βιομηχανικά χωρών (G7), η οποία παράγει (σχεδόν) τα πάντα. Από... οδοντογλυφίδες μέχρι... πυραύλους!

    Συν το γεγονός ότι, διαχρονικά, στις μετρήσεις της κοινής γνώμης, η παραμονή στο ευρώ επιτυγχάνει ποσοστά σημαντικά μεγαλύτερα του 60%.

    Συμπερασματικά, αυτό που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι, σήμερα και για τους επόμενους μήνες η Ιταλία θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας σημαντικής, πολιτικής και όχι μόνο, θύελλας. Μιας θύελλας η οποία θα επηρεάσει όλες τις αγορές, αλλά δεν πρέπει ν’ αναμένεται ότι θα επιφέρει κάποιου είδους, δραματικές αλλαγές. 

    Η χώρα εκείνη που θα επηρεαστεί περισσότερο απ’ όλες τις υπόλοιπες, είναι φυσικά η Ελλάδα. Η οποία αφενός θα δυσκολευτεί εξαιρετικά στην πρόσβασή της στις αγορές (τα επιτόκια ήδη πετούν, ανεβαίνουν και θα συνεχίσουν ν’ ανεβαίνουν ψηλότερα καθημερινά), αφετέρου βρίσκεται ήδη σε μία  de facto, μακροχρόνια προεκλογική περίοδο, πράγμα που μεταφράζεται σε μειωμένη φερεγγυότητα ως χώρα, λόγω αστάθειας.

    Οι όποιες εξελίξεις με μακροπρόθεσμο ορίζοντα στην Ιταλία, θα γίνει δυνατό να προσδιοριστούν αρκετά αργότερα από τις 20 Αυγούστου, οπότε και λήγει το τρίτο Ελληνικό Πρόγραμμα.

    Αυτό για την Ελλάδα, μόνο κακά μπορεί να σημαίνει για το μέλλον της. Για τη διαπραγμάτευση που έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση υπό αυτές τις συνθήκες, για τη συμφωνία ελάφρυνσης του χρέους, για το γνωστό "μαξιλάρι" και την πιθανότητα ύπαρξης πλέον αδήριτης ανάγκης λήψης από την Ελλάδα, μιας προληπτικής πιστοληπτικής γραμμής.

    Το ζητούμενο είναι πλέον, μόνο ένα: η πραγματοποίηση κινήσεων που θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε ασφαλή νερά τα επόμενα ενάμιση με δύο χρόνια. Οτιδήποτε άλλο, με δεδομένη την υπάρχουσα κατάσταση, τόσο τοπικά όσο και διεθνώς, περιττεύει. 

    Έχει τη δυνατότητα το Μαξίμου να υλοποιήσει αυτόν τον (μάλλον απλό) στόχο; Ή θα τρέχουμε την τελευταία στιγμή πάλι, με τίποτα δεκαεπτάωρες και ολονύκτιες;

    Πέτρος Λάζος

    petros.lazos@capital.gr 

    Τίποτα από τα παραπάνω, δεν αποτελεί προτροπή ή σύσταση για αγορά, πώληση ή οποιαδήποτε πράξη ή συμμετοχή σε πράξεις επί μετοχών, ομολόγων και λοιπών επενδυτικών προϊόντων και υπηρεσιών.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ