Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 06-Δεκ-2018 00:02

    Ριχάρδος και όποιον πάρει ο Χάρος...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Η περιπέτεια  του ενεχυροδανειστή Ριχάρδου τον οποίο συνέλαβαν με τυμπανοκρουσίες και πριν "αλέκτωρ φωνήσαι" αναγκάζονται να τον αποδώσουν άσπιλο στις... αναπτυξιακές του δραστηριότητες, αποκαλύπτει για πολλοστή φορά τις προθέσεις και την προχειρότητα με τις οποίες πολιτεύεται η παρούσα κυβέρνηση.

    Είναι φανερό πως η κυβέρνηση είχε εντάξει την περίπτωση του Ριχάρδου στο προεκλογικό σχέδιο ανάδειξης της πάταξης της διαφθοράς. Δίπλα στις δεκάδες πολιτικών αντιπάλων τους οποίους προσπαθεί να εμπλέξει με ανάλογη προχειρότητα έχει συμπεριλάβει και ορισμένες περιπτώσεις ιδιωτών οι οποίες με επικοινωνιακά κριτήρια διεγείρουν το θυμικό της κοινής γνώμης, δημιουργώντας θετικά συναισθήματα για την κυβέρνηση η οποία τιμωρεί τους εκμεταλλευτές του λαουτζίκου...

    Νοβάρτις, ΚΕΕΛΠΝΟ, Παπαντωνίου, Σημίτης, Ριχάρδος κλπ δείχνουν πως η κυβέρνηση στην τελική ευθεία για τις εκλογές έχει πυροδοτήσει μια επικοινωνιακή βόμβα. Ο στόχος είναι προφανής: Οι άλλοι ήταν διεφθαρμένοι οι ίδιοι και συγκάλυπταν την κλοπή του εθνικού πλούτου για δράκα εκμεταλλευτών που την φυγάδευε στο εξωτερικό, εμείς τους τιμωρούμε.

    Αν οι υποθέσεις αυτές είχαν εξεταστεί από τη δικαιοσύνη στον καιρό τους και όχι πριν τις επόμενες εκλογές, θα μπορούσε κάποιος να ελπίζει πως κάτι αλλάζει στη χώρα.

    Ακόμη και ο πλέον διαπρύσιος επικριτής των πεπραγμένων και κυρίως του ήθους της παρούσας κυβέρνησης θα είχε αποστομωθεί και θα έπρεπε να παραδεχτεί πως κάτι επιτέλους αλλάζει, αν η κυβέρνηση είχε αντιμετωπίσει κάποια από τα σκάνδαλα της δικής της θητείας.

    Υπάρχουν καραμπινάτα σκάνδαλα που αφορούν τη θητεία της κυβέρνησης Τσίπρα και για τα οποία σιωπά ένοχα. Τέτοια είναι το χαμηλό τίμημα με το οποίο επιχείρησε να δώσει την εκμετάλλευση του αεροδρομίου Αθηνών το οποίο υπερδιπλασιάστηκε μετά από παρέμβαση των Ευρωπαίων, οι καταγγελίες για τη σχέση Λαυρεντιάδη και ΔΕΠΑ, οι επιλεκτικές αναθέσεις έργων στην κατασκευαστική του φερέλπιδος καναλάρχη, η διαγραφή χρεών άλλου καναλάρχη κλπ.

    Η διακριτική μεταχείριση των σκανδάλων πλήττει την αξιοπιστία των προθέσεων της κυβέρνησης και κυρίως τραυματίζει το κύρος της ανεξάρτητης δικαιοσύνης η οποία εμφανίζεται να  μετέχει στα προεκλογικά σχέδιά της.

    Στην κυβέρνηση δεν πρέπει να ξεχνούν πως προηγούμενες κυβερνήσεις δεν δίστασαν να αφήσουν τη δικαιοσύνη να διερευνήσει και να κλείσουν φυλακή κορυφαία δικά τους στελέχη, όπως ήταν ο Τσοχατζόπουλος, ο Μαντέλης κλπ. Η υπόθεση Τσοχατζόπουλου αποκαλύφθηκε και ολοκληρώθηκε με τη φυλάκισή του μεταξύ 2010-13 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Παρά το γεγονός πως αυτό μπορεί να έγινε πολύ αργά ή σε περιορισμένη έκταση είναι περισσότερο από το τίποτα...

    Το κουκούλωμα των δικών μας σκανδάλων και η προβολή με τυμπανοκρουσίες των σκανδάλων των άλλων δεν υποστηρίζει τη βελτίωση της κατάστασης της χώρας σε σχέση με τη διαφθορά, αλλά την επιδείνωσή της.

    Δόλος, προχειρότητα και κυρίως ανικανότητα...

    Η περιπέτεια του Ριχάρδου αποκάλυψε για άλλη μια φορά την προχειρότητα και ανικανότητα με την οποία διαχειρίζονται τα πάντα, από τα σοβαρά εθνικά ζητήματα, την οικονομία μέχρι τις επικοινωνιακές πομφόλυγες...

    Συνέλαβαν σιδηροδέσμιο το κύκλωμα του ενεχυροδανειστή με τις μεταξωτές πιτζάμες και τις πλαστικές παντόφλες με την κατηγορία του λαθρεμπορίου λόγω της εξαγωγής χρυσού.

    Στην πρεμούρα να αποδείξουν την υπακοή στο κύκλωμα με το οποίο η κυβέρνηση ασκεί επιρροή στη δικαιοσύνη κανένας δικαστικός απ’ όσους επελήφθησαν της υπόθεσης δεν πρόσεξε πως ο νόμος δεν απαγορεύει την εξαγωγή χρυσού και κυρίως δεν ζήτησε από τις τελωνειακές αρχές και την ΑΑΔΕ να βεβαιώσει τις παρανομίες, έτσι ώστε να "δέσει" την υπόθεση.

    Όταν αποκαλύπτεται η προχειρότητα, δικαιοσύνη και αστυνομία αλληλοκατηγορούνται, αποκαλύπτοντας τον βαθμό διάλυσης και ανευθυνότητας. Εκ των υστέρων αποκαλύπτεται πως καθώς το 2015 δεν υπήρξαν μέτρα περιορισμού των εξαγωγών χρυσού τα capital controls είχαν "τρύπα".

    Το να πουλάει κάποιος τα χρυσαφικά του για να σπουδάσει τα παιδιά του, να αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας, να πληρώσει τους φόρους, να στηρίξει την επιχείρησή του και εν γένει να αντιμετωπίσει μια δύσκολη κατάσταση δεν είναι έγκλημα. Έγκλημα είναι όταν μια χώρα και κυρίως οι κυβερνήσεις της δεν κάνουν ό,τι χρειάζεται προκειμένου οι  καταστάσεις  έκτακτης ανάγκης να διαρκούν όσο το δυνατόν λιγότερο.

    Έγκλημα είναι οι πολιτικές που μείωσαν τις τραπεζικές καταθέσεις και μετέτρεψαν τις τράπεζες σε "κουφάρια" ανίκανα να χρηματοδοτήσουν την οικονομία.

    Στην Ελλάδα η κρίση χρεοκοπίας κρατάει σχεδόν μια δεκαετία και οι αλυσίδες των ενεχυροδανειστηρίων που αγοράζουν τα χρυσαφικά του κόσμου που αντιμετωπίζει δυσκολίες, αν έχουν μειωθεί δεν είναι γιατί τα νοικοκυριά επέστρεψαν στην κανονικότητα, αλλά γιατί εξαντλήθηκαν τα χρυσαφικά τους. Η αύξηση των ληξιπρόθεσμων και η μείωση των καταθέσεων το αποδεικνύουν αυτό.

    Πολλοί έχουν αρνητική εικόνα για τις αλυσίδες που αγοράζουν χρυσαφικά γιατί εκμεταλλεύονται την ανάγκη του κόσμου. Τούτο από οικονομική σκοπιά είναι υποκριτικό και ψευδές...

    Αν δεν υπήρχε πλήθος αλυσίδων αγοράς χρυσαφικών να διατηρούν τη ζήτηση σταθερή σε υψηλά επίπεδα όσοι είχαν ανάγκη άμεσης ρευστότητας θα αναγκάζονταν να πωλούν τα χρυσαφικά τους σε ακόμη πιο χαμηλές τιμές από την τιμή που τα αγόρασαν ή το σημείο αναφοράς της τρέχουσας διεθνούς τιμής του χρυσού...

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων