Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 29-Οκτ-2018 00:02

    Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο…

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    Ο χρόνος που ο Γιάννος Παπαντωνίου προφυλακίστηκε δεν είναι τυχαίος και επί της ουσίας καταδεικνύει πως η χώρα εισέρχεται στην τελική ευθεία για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. 

    Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει την εκτίμηση πολλών πολιτικών αναλυτών πως η κυβέρνηση θα προσπαθήσει στην τελική ευθεία προς τις εκλογές να μειώσει ή και να ανατρέψει τη διαφορά από την προπορευόμενη σε όλες τις δημοσκοπήσεις ΝΔ με ένα κρεσέντο σκανδαλολογίας όπου θα προσπαθήσει να βάλει στο κάδρο στελέχη της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ, ορίζοντας τους αντιπάλους σαν το παλιό που χρεοκόπησε τη χώρα και τον εαυτό της ως το καινούργιο...

    Επί της ουσίας έχουμε την αντιπαράθεση μεταξύ του ΠΑΣΟΚ του Άκη Τσοχατζόπουλου, του Μένιου Κουτσόγιωργα και του Ευάγγελου Γιαννόπουλου εναντίον του ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, του Αυγερινού κλπ. Το ΠΑΣΟΚ του αριστερίστικου λαϊκισμού εναντίον του ΠΑΣΟΚ του εκσυγχρονισμού. 

    Στη χώρα μας η λαϊκή δεξιά και η λαϊκίστικη αριστερά έχουν  περισσότερα κοινά ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία όμοια μεταξύ τους παρά με την φιλελεύθερη κεντροδεξιά και τη σοσιαλδημοκρατική κεντροαριστερά, οι οποίες επίσης μεταξύ τους λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. 

    Η αντίθεση εκσυγχρονισμού και λαϊκισμού των τελευταίων δεκαετιών έχει κοινό παρονομαστή με την αντίθεση Βενιζέλου-Κωνσταντίνου, Τρικούπη-Δηλιγιάννη, Κολοκοτρώνη-Μαυροκορδάτου και οι ρίζες της πάνε βαθιά μέχρι το σύνολο της Φεράρρας(1438-9) και το σχίσμα της Ορθόδοξης με την Καθολική εκκλησία το 1054. 

    Μια βαθιά διχασμένη χώρα όπου η μια μερίδα κοιτάζει τη Δύση και η άλλη την Ανατολή και προτιμά το τούρκικο σαρίκι παρά την παπική τιάρα και αντίστροφα.

    Η στρατηγική

    Η σκανδαλολογία ήταν το ένα σκέλος της κυβέρνησης πάνω στο οποίο σχεδίασε την προεκλογική στρατηγική της. Μερικά από τα υπόλοιπα ήταν τα εξής:

    α) Η ώθηση που αναμενόταν να δείξει η οικονομία πριν και μετά την τυμπανοκρουσιών έξοδο από το μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018.

    Όπως όλοι παρατηρούν πλέον η ώθηση αυτή δεν προέκυψε ποτέ και αντιθέτως η οικονομία με αιχμή τις τράπεζες παρουσιάζει σημάδια επερχόμενης επιδείνωσης. Οι ελληνικές τράπεζες είχαν στην αρχή του Καλοκαιριού κεφαλαιοποίηση περί τα 10 δισ. ευρώ και την εβδομάδα που πέρασε αυτή είχε πέσει κάτω από τα 5 δισ. ευρώ.

    Αν επαληθευόταν το σενάριο για αλλαγή σελίδας στην οικονομία η κεφαλαιοποίηση των τραπεζών τώρα θα 'πρεπε  να βρίσκεται πολύ ψηλότερα σε σχέση με μερικούς μήνες νωρίτερα...

    β) Η κυβέρνηση ευελπιστούσε πως με τη συμφωνία των Πρεσπών θα πετύχαινε την αμέριστη συμπαράσταση από τους Δυτικούς συμμάχους, θα διασπούσε τη Νέα Δημοκρατία μεταξύ φιλελευθέρων Κεντροδεξιών που βλέπουν θετικά το κλείσιμο της εκκρεμότητας με τη γείτονα και δεξιών ή ακροδεξιών που έχουν διαφορετική άποψη. Επιπλέον με τη συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία σύμφωνα με τις έρευνες φέρεται να συμφωνεί ένα 30% της κοινής γνώμης, η κυβέρνηση θα κατάφερνε να βγει από την απομόνωση από τους χώρους της κεντροαριστεράς και του Κέντρου. 

    Ενώ δεν κατάφερε να διασπάσει τη ΝΔ κατάφερε να διασπάσει τον κυβερνητικό συνασπισμό μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. 

    Αποτελεί επιτυχία της κυβέρνησης που κόμματα όπως το Ποτάμι και στελέχη της Κεντροαριστεράς δηλώνουν πως θα ψηφίσουν τη συμφωνία. Οι ενδείξεις όμως  συγκλίνουν πως δύσκολα θα δελεάσει στελέχη της κεντροαριστεράς που κινούνται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας να γίνουν συνοδοιπόροι της και να της εξασφαλίσουν διόδους επιρροής στο κοινό που ο φόβος της "παλαβής αριστεράς" έχει οδηγήσει μαζικά στην υπό τον μετριοπαθή Κυριάκο Μητσοτάκη Νέα Δημοκρατία.

    Επιπλέον η συμφωνία των Πρεσπών απέκοψε την κυβέρνηση από την επιρροή που είχε βρει σε κάποια ευήκοα ώτα κρατικοδίαιτων της δεξιάς. 

    Σταθερή βάση της κυβερνητικής επιρροής παραμένει το βαθύ κρατικοδίαιτο ΠΑΣΟΚ. 

    Η επιτυχία του Ανδρέα Παπανδρέου στη μεταπολίτευση ήταν ότι συσπείρωσε κάτω από την ίδια πολιτική στέγη μεγάλο μέρος του Κέντρου, τη μειοψηφική αλλά ποιοτική Κεντροαριστερά και τη λαϊκίστικη αριστερά.

    Ο κ. Τσίπρας θα εξασφαλίσει κάτι ανάλογο μόνο αν καταφέρει να καταστήσει συνοδοιπόρους όχι στελέχη όπως η Ξενογιαννακοπούλου και ο Τζουμάκας αλλά στελέχη με πολιτικό εκτόπισμα  όπως ο  Ε. Βενιζέλος, η Α. Διαμαντοπούλου ή έστω στελέχη της  νεότερης γενιάς αυτού του ρεύματος που οριοθετείται σαν το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη...

    Στο πεδίο αυτό η συγκομιδή του είναι πενιχρή...

    Η σκανδαλολογία ενόψει εκλογών από μόνη της δεν φαίνεται ικανή να ανατρέψει την τάση που έχει λάβει η διαμόρφωση των πολιτικών συσχετισμών. Αν είχαν επαληθευτεί οι εκτιμήσεις της κυβέρνησης για την οικονομία, η κατάσταση θα ήταν σαφώς καλύτερη. 

    Όμως όχι μόνο δεν επαληθεύτηκαν αλλά υπάρχει και το ενδεχόμενο μέχρι την Άνοιξη ή το επόμενο Καλοκαίρι οι οικονομικές εξελίξεις  να ανατρέψουν πλήρως το σκηνικό, κονιορτοποιώντας τον ΣΥΡΙΖΑ και βάζοντας σε δοκιμασία και την επόμενη κυβέρνηση.

    Η εικόνα που παρουσιάζουν οι τράπεζες  αλλά και η ΔΕΗ που αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους της ελληνικής οικονομίας προμηνύει ανατρεπτικές εξελίξεις...

    Φαίνεται πως λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Προσεχώς περισσότερα... 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων