Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 19-Σεπ-2018 00:02

    Το μπάχαλο ως τελευταίο στάδιο...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Τα ευτράπελα της περασμένης εβδομάδας σε σχέση με την αποκλειστικότητα του Αθηναϊκού (κυβερνητικού) Πρακτορείου Ειδήσεων  περί συμφωνίας για ακύρωση του μέτρου περικοπής των συντάξεων καταδεικνύει το κλίμα αποσύνθεσης που επικρατεί στην κυβέρνηση καθώς η χώρα εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο.

    Είναι προφανές πως στην κυβέρνηση υπάρχουν τουλάχιστον διαφορετικές στρατηγικές οι οποίες αλληλοϋπονομεύονται και συγκρούονται.

    Το Υπουργείο των Οικονομικών έλαβε ευθαρσώς απόσταση από την είδηση του ΑΠΕ, ενώ ο εκπρόσωπος της Κομισιόν επανέλαβε αυτά που είχε πει ο Πρόεδρος Γιουνκέρ δυο μέρες νωρίτερα, πως οι συμφωνίες υπογράφονται για να τηρούνται.

    Φυσικά το Υπουργείο των Οικονομικών έχει τους δικούς τους λόγους για τους οποίους βγήκε με μεγάλη προθυμία να πάρει απόσταση από την... αποκλειστικότητα του ΑΠΕ. Οι πληροφορίες πως το μέτρο της περικοπής των συντάξεων θα ακυρωθεί επιδεινώνει το κλίμα στην ελληνική οικονομία και το αξιόχρεο της χώρας στις αγορές.

    Μπορεί η χώρα να διαθέτει "μαξιλαράκι" και να μην χρειαστεί ουσιαστικά να βγει στις αγορές τα επόμενα δυο - τρία χρόνια αλλά οι τράπεζες και άρα και η οικονομία τελούν σε καραντίνα και αυτό τις καθιστά ανίκανες να χρηματοδοτήσουν την οικονομία και πιθανόν τις οδηγεί στην ανάγκη νέων ανακεφαλαιοποιήσεων.

    Έτσι έχουμε από την μια πλευρά την κυβέρνηση να επιχειρεί να αποσπάσει την υποστήριξη της Γερμανίας για αναβολή της περικοπής των συντάξεων (η οποία μπορεί να παρουσιαστεί και σαν ακύρωση) με ανταλλάγματα στο μεταναστευτικό και το Μακεδονικό και από την άλλη τις αγορές που με τη στάση τους δίνουν πιθανότητες επιτυχίας σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

    Παρά ταύτα η αναβολή της εφαρμογής του μέτρου δεν εξαρτάται μόνο από την κ. Μέρκελ αλλά και θεσμούς όπως το ΔΝΤ, η ΕΚΤ που λειτουργούν με βάση το εγχειρίδιο χρήσης και όχι τις κοντοπρόθεσμες πολιτικές σκοπιμότητες.

    Το πρόβλημα με την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα είναι πως αδιαφορούν για τις εξελίξεις προς χάριν πρόσκαιρων επικοινωνιακών "φουσκών".

    Μιλάνε π.χ. για τον χώρο που δημιουργεί το δημοσιονομικό πλεόνασμα ο οποίος τους επιτρέπει να εφαρμόζουν μέτρα τα οποία ονομάζουν κοινωνικής ανακούφισης και επί της ουσίας είναι επιδότηση κοινωνικών ομάδων από τις οποίες προσδοκούν εκλογική υποστήριξη.

    Όταν αφαιρείς πόρους από την οικονομία για να χρηματοδοτήσεις προσλήψεις και επιδόματα είναι βέβαιο πως η οικονομία στην καλύτερη περίπτωση θα συνεχίσει να φυτοζωεί και στη χειρότερη θα καταρρεύσει στο πρώτο εμπόδιο που θα εμφανιστεί.

    Μπορεί τα δελτία εκτέλεσης του προϋπολογισμού να συνεχίζουν να εμφανίζουν πλεονάσματα αλλά τα ποιοτικά στοιχεία δείχνουν πως τα βιώσιμα έσοδα από την οικονομική δραστηριότητα όπως το εισόδημα μειώνονται.  Βλέπε: ΑΑΔΕ: Από ρυθμίσεις οφειλών επιτυγχάνεται ο στόχος των κρατικών εσόδων

    Η κυβέρνηση και ο σκληρός πυρήνας του πελατειακού κράτους (με αριστερό αλλά και δεξιό πρόσημο) που εκπροσωπεί έχουν προσηλωμένη την προσοχή τους στις επερχόμενες εκλογές και τους στόχους:  της μείωσης της διαφοράς από τη Ν.Δ., τη μη ύπαρξη αυτοδύναμης κυβέρνησης, της αδυναμίας να προκύψουν στην επόμενη βουλή 180 βουλευτές που θα εκλέξουν πρόεδρο...

    Δεν δίνουν καμιά προσοχή στα μηνύματα που στέλνει η οικονομία όπως και τα μηνύματα που περιέχουν τα ποιοτικά στοιχεία του δημοσιονομικού πλεονάσματος.

    Θυμίζουν χαρακτηριστικές περιόδους της υπαρκτής αριστεράς πριν από μεγάλες καταστροφές.

    Μια τέτοια περίοδος ήταν ο λιμός στα τέλη της δεκαετίας του ’50 στην Κίνα που στοίχησε την ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους.

    Μεταξύ  το 1958 και 1961 ο κομμουνιστής δικτάτορας της Κίνας Μάο Τσε Τουνκ θέλησε να εκβιομηχανίσει την Κίνα.  "Με σκοπό να χρησιμοποιήσει το πλεόνασμα των δημητριακών για να χρηματοδοτήσει φιλόδοξα βιομηχανικά και αμυντικά  σχέδια, ο Μάο διέταξε τον διπλασιασμό και τον τριπλασιασμό της αγροτικής παραγωγής.

    Από τα γραφεία της κυβέρνησης στο Πεκίνο, οι ανέφικτες απαιτήσεις του κατέβηκαν τα σκαλιά της γραφειοκρατίας και έφτασαν από τους επαρχιακούς διοικητές στους αρχηγούς των χωριών.

    Οι τοπικοί αξιωματούχοι, που φοβούνταν να διατυπώσουν οποιαδήποτε κριτική και ήθελαν να κερδίσουν την εύνοια των ανωτέρων τους άρχισαν να συντάσσουν ψεύτικες αναφορές, που περιέγραφαν αύξηση της αγροτικής παραγωγής.

    Έτσι το 1958, η κινεζική κυβέρνηση πληροφορήθηκε ότι η ετήσια παραγωγή σιτηρών ήταν 50% μεγαλύτερη από ότι ήταν στην πραγματικότητα.

    Η κυβέρνηση πίστεψε αυτές τις αναφορές και πούλησε εκατομμύρια τόνους ρύζι σε ξένες χώρες με αντάλλαγμα όπλα και βαριά μηχανήματα, υποθέτοντας ότι έμεινε αρκετό να τραφεί ο κινέζικος πληθυσμός. Το αποτέλεσμα ήταν η χειρότερη σιτοδεία στην ιστορία και ο θάνατος δεκάδων εκατομμυρίων Κινέζων"*.

    Τα θηριώδη υπερπλεονάσματα που παρουσιάζει η κυβέρνηση την ίδια ώρα που καθυστερεί να καταβάλλει πάνω από 150.000 συντάξεις, αφήνει τα νοσοκομεία χωρίς γάζες και την αστυνομία χωρίς περιπολικά, μοιάζουν με την αύξηση της γεωργική παραγωγής του Μάο, το επόμενο βήμα της οποία ήταν ο λιμός…

    *Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Homo Deus- Μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος του Noah Yuval Harari το οποίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Κατά την ταπεινή μου γνώμη αξίζει να διαβαστεί από  οποίον ενδιαφέρεται να διαμορφώσει μια άποψη για το πώς έχει φτάσει ο κόσμος εδώ που είναι και πως πιθανόν θα εξελιχθεί.

    Επίσης το βιβλίο εμπεριέχει ένα κεφάλαιο με  την πλέον σοβαρή  κριτική στο φιλελευθερισμό που έχω διαβάσει ποτέ. Η  προσπάθεια ταύτισης του φιλελευθερισμού με τον Πινοσέτ είναι πολιτική προπαγάνδα για παντελώς αναλφάβητους.

    Διαφωνώ με την οπτική του συγγραφέα που αμφισβητεί την ύπαρξη ελεύθερης βούλησης γιατί ακόμη και αν δεν υπάρχει θα πρέπει να την δημιουργήσουμε στο πλαίσιο της πορείας αυτοσυνείδησης της ύλης μέσω της εξέλιξης δια της φυσικής επιλογής. Όπως αναφέρει και ένας στίχος του Οδυσσέα Ελύτη: "Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά’’.

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων