Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 25-Φεβ-2011 08:34

    Για ποια προσδοκία ανάπτυξης μιλάτε;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    1)  Για ποια προσδοκία ανάπτυξης μιλάτε;
     
    Μερικές φορές μια επιστολή από το «μέτωπο» αξίζει όσο 100 δημοσιογραφικές έρευνες και 100.000 σελίδες κυβερνητικών συμβούλων. Η παρακάτω επιστολή από κάποιον φίλο της στήλης βάζει το δάχτυλο επί των τύπων των ήλων του ελληνικού προβλήματος με άμεσο τρόπο.

    "Καλησπέρα,
     
    Είμαι μηχανικός και εργάζομαι σε Τεχνική Υπηρεσία Δήμου.
     
    Αλήθεια, γιατί κανείς σε αυτήν την χώρα δεν συνειδητοποιεί ότι όλα ξεκινούν και τελειώνουν από την απίστευτη γραφειοκρατία του Δημοσίου; 
     
    Και ότι αν δεν απλοποιηθούν οι τρομακτικά πολύπλοκοι νόμοι, δεν θα υπάρχουν ποτέ άνθρωποι οι οποίοι θα μπορέσουν να παράγουν προϊόν και υπηρεσίες;
     
    Ξέρετε ότι 785.000 δημόσιοι υπάλληλοι (τουλάχιστον), ακόμα και αν υποθέσουμε ότι δεν κάθονται καθόλου και δουλεύουν συνεχώς, απασχολούνται κατά το 90% του χρόνου τους σε απίστευτα γραφειοκρατικές ΕΝΔΟυπηρεσιακές γραφειοκρατίες και μόνο κατά το 10% προλαβαίνουν να κάνουν το αντικείμενο για το οποίο προσελήφθησαν;

    Ας πούμε ότι θέλουμε να κάνουμε μια ανάπλαση πλατείας. Προϋπολογισμός 100.000 ευρώ.

    Ξέρετε εκτός από τις άδειες σε άλλες υπηρεσίες, χαρτούρα με πίνακες επιμετρήσεων που δεν κοιτάει κανείς, ανακεφαλαιωτικούς πίνακες εργασιών, εγκρίσεις παρά εγκρίσεων από 5 επιτροπές τουλάχιστον (οι οποίες δεν έχουν την γνώση αλλά ούτε και την δυνατότητα να ελέγξουν ουσιαστικά), επιτροπές παραλαβής από περιφέρειες, άλλους δήμους κ.λ.π.
     
    Όλες αυτές οι εργατοώρες "επιβλεπόντων” Δημοσίων Υπαλλήλων και επιτροπών εγκρίσεων κ.λ.π. προστίθενται στο κόστος του παραγόμενου προϊόντος που είναι η ανάπλαση της πλατείας.
     
    Έχουμε και λέμε 100.000 ευρώ πλατεία + κόστος επίβλεψης (επιβλέποντες επιτροπές, λογιστήρια, επιτρόπους που εγκρίνουν τους τμηματικούς λογαριασμούς, χιλιάδες φωτοτυπίες, έγγραφα,  σύνολο 1.000 ημερομίσθια τουλάχιστον δηλαδή άλλα 100.000 ευρώ!!!

    Δηλαδή πραγματικό κόστος ανάπλασης πλατείας 200.000 ευρώ.

    Λοιπόν σας λέω ότι αυτό δεν είναι τίποτα, μιας και οι ίδιες εργατοώρες πάνω - κάτω εφαρμόζονται ακόμα και αν το έργο αξίζει 50.000 ευρώ (+100.000 ευρώ ολικό κόστος γραφειοκρατίας - επίβλεψης - εγκρίσεων - λογιστηρίου - επιτρόπων κ.λ.π.).
     
    Επίσης αυτό ισχύει ακόμα και αν κάνουμε μια απλή προμήθεια φωτοτυπικού!!
     
    Ξέρετε γιατί τα περισσότερα μαγαζιά δεν έχουν ενεργή άδεια λειτουργίας;
     
    Μα γιατί τους ζητάμε τα απίστευτα χαρτιά (ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ) από πυροσβεστική - υγειονομικό - κλπ. κλπ. κλπ , γιατί έτσι ορίζει ο νόμος.
     
    Οι νόμοι είναι τόσο πολύπλοκοι και γραφειοκρατικοί που ο Δημόσιος Υπάλληλος δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με το αντικείμενό του και κάνει άλλα άσχετα πράγματα συνεχώς.

    Αλλά και ο σουβλατζής δεν προλαβαίνει κάθε χρόνο να παίρνει άδεια λειτουργίας γιατί θα πρέπει να γυρνάει δύο εβδομάδες κάθε χρόνο να μαζέψει το χαρτομάνι.

    Για ποια ανάπτυξη προσδοκάτε με τόση απίστευτη γραφειοκρατία, χιλιάδες δημόσιες επιτροπές που ελέγχουν το ελάχιστο παραγόμενο προϊόν (και πληρώνονται από αυτό), καταστηματάρχες που είναι συνεχώς παράνομοι αναγκαστικά γιατί δεν προλαβαίνουν να ασχοληθούν με το χαρτομάνι εγκρίσεων και αδειών...
     
    Ξέρετε πόσες άδειες θέλουμε (εμείς ο Δήμος) για να χτίσουμε ένα παιδικό σταθμό;

    Αλήθεια πότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι αν δεν υπάρξει μια γενναία κυβέρνηση που θα απλοποιήσει την γραφειοκρατία και τους νόμους, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.  
     
    Απλοποίηση διαδικασιών και νόμων, αυτή είναι η μοναδική ελπίδα για ανάπτυξη, πραγματικά τίποτα άλλο δεν χρειάζεται.
     
    Αν γίνει αυτό, ξαφνικά 785.000 δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά και 3.500.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα θα γίνουν πιο παραγωγικοί, θα ανοίξουν περισσότερες επιχειρήσεις, θα πάρουν πιο εύκολα άδειες, οι Δημόσιοι υπάλληλοι θα προλαβαίνουν να βγαίνουν έξω και να ελέγχουν περισσότερο, και να φέρνουν περισσότερα έσοδα στις υπηρεσίες τους.
     
    Γραφειοκρατία... το μοναδικό (πραγματικά) πρόβλημα.
     
    Πέτρος Παναγόπουλος»
     
    Είναι αυτό που συχνά αναφέρουμε από αυτή τη στήλη πως η έξοδος από την κρίση περνά από την διάλυση του ελληνικού κράτους και την επανασύνθεση στη θέση ενός μικρότερου και πιο ευέλικτου. Δυστυχώς κατά τη δική μου γνώμη αυτό δεν μπορεί να γίνει με την πλειοψηφία των ανθρώπων που σήμερα κυβερνούν, συνδικαλίζονται ή εργάζονται για το ελληνικό κράτος.
     
    2) Δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου...
     
    Η άποψη της στήλης για τη φάση που διανύουν οι αγορές αυτή την περίοδο έχει διαμορφωθεί σταδιακά την τελευταία δεκαετία. Το «τέλος του κόσμου» για τα χρηματιστήρια ξεκίνησε το 2000.
     
    Αυτό που είδαμε στη συνέχεια ήταν οι διάφορες φάσεις του τέλους μια χρηματιστηριακής περιόδου που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’80.
     
    Το τέλος αυτής της φάσης συμπίπτει με το τέλος της δεύτερης φάσης της μεταπολεμικής οικονομικής και νομισματικής αρχιτεκτονικής. Η πρώτη φάση συνετελέσθη με την πτώση της σοβιετίας.
     
    Λίαν προσεχώς οι ηγέτιδες οικονομικές δυνάμεις θα αναγκασθούν από τα πράγματα να προχωρήσουν σε μια νέα παγκόσμια οικονομική και νομισματική αρχιτεκτονική, προκειμένου να ελέγξουν και να διευθετήσουν προβλήματα ανισορροπιών μεταξύ Δύσης και Ασίας και Βορρά με νότο...
     
    Αν υπήρχαν διαφορετικές φιλοσοφίες μεταξύ των ισχυρών ζωνών του πλανήτη για την οικονομία και την οργάνωση της κοινωνίας ενδεχομένως να είχαμε περισσότερες πιθανότητες για γεωπολιτικές τριβές. Σήμερα όμως από τη Σαγκάη, την Αγία Πετρούπολη, το Βερολίνο μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Ρίο ντε Τζανέιρο και το Δελχί, οι βασικές απόψεις για την οικονομία με κύτταρο την ιδιωτική πρωτοβουλία είναι παρόμοιες...

    Η ζώνη του Ισλάμ με τη σαρία έχει δομικά διαφορετική άποψη και κάποια απομεινάρια του κομμουνιστικού οράματος στη Βόρεια Κορέα και την Κούβα με τη Βενεζουέλα έχουν διαφορετικές... αλλά αυτές δεν νομίζω πως είναι δυνάμεις ικανές να συγκροτήσουν ένα αντίπαλο δέος όπως ο άξονας στα μέσα του προηγούμενου αιώνα ή το σοβιετικό μπλοκ στη συνέχεια.

    Κατά συνέπεια κατά τη θεώρησή μου βρισκόμαστε στην τελική φάση ενός κύκλου πτώσης που ξεκίνησε το 2000 και χρηματιστηριακά μοιάζει με τον κύκλο που τελείωσε την δεκαετία του ’70 και όχι του ’30. Βλέπε: Μια μεγάλη εικόνα των αγορών...
     
    Σε εμάς υπήρξαν ατυχείς κυβερνητικοί χειρισμοί με το θέμα της πώλησης δημόσιας περιουσίας και υπάρχουν υστερήσεις σε ό,τι αφορά το μνημόνιο. Η 23η Φεβρουαρίου όμως, όπως διατυμπάνισε μια ηχηρή μεν αλλά ευάριθμος μειοψηφία, δεν έγινε η μέρα που το Σύνταγμα έγινε πλατεία Ταχρίρ... Παρά το μέγεθος της κρίσης στην οικονομία και την πολιτική σύγχυση που εκπέμπουν κυβέρνηση και αξιωματική και λοιπής  αντιπολίτευσης  στην προσπάθεια να θίξουν όσο γίνεται λιγότερο τη ραχοκοκαλιά του πελατειακού κράτους, δεν υπάρχει άνοδος της επιρροής των εξτρεμιστών είτε της αριστεράς, είτε της δεξιάς...
     
    Αντιθέτως στις δημοσκοπήσεις αυτό που μορφοποιείται δίπλα στο 30% του κανένα είναι ένα άλλο 30% που είναι καταφατικό στην αναγκαιότητα των μέτρων και της μεταρρύθμισης και έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ΕΕ από την εγχώρια πολιτική ηγεσία.
     
    Απομένει ένας καταλύτης που να μορφοποιήσει και πολιτικά αυτό το μεταρρυθμιστικό ρεύμα...
     
    3) Το κλίμα θα ξαναφτιάξει στο Χ.Α...
     
    Οι τελευταίες διορθωτικές κινήσεις τόσο στις διεθνείς αγορές όσο και στην ελληνική δεν αλλάζουν την γενική εικόνα που έχει η στήλη τους τελευταίους μήνες.

    Η άποψή μας παραμένει ότι μακροπρόθεσμα είμαστε κοντά σε πυθμένα. Με εξαίρεση τις τράπεζες που πρέπει να υπάρχει ελεγχόμενη έκθεση, στο ελληνικό χρηματιστήριο υπάρχουν διαμάντια που αποτιμώνται  λόγω συγκυρίας κάτω από την αξία τους.
     
    Αν δεχτούμε την άποψη του Τζερεμι Γκράνθαμ πως το αμερικάνικο χρηματιστήριο είναι κατά 30% υπερτιμημένο, θα πρέπει να δεχθούμε και την άποψη του ιδίου πως μέχρι τον Οκτώβριο δεν βλέπει ενδεχόμενο σοβαρής υποχώρησης...
    Η Γκράνθαμ είναι αξιόλογος κατά τη στήλη, αλλά και στοn προηγούμενο κύκλο μας είχε χτυπήσει το συναγερμό από τις αρχές του  2006...
     
    Τα νέα που βγαίνουν από την ευρωζώνη δεν είναι ενθαρρυντικά αυτή την περίοδο και σε συνδυασμό με την σύγχυση για το τι γίνεται στις τράπεζες προβληματίζουν την ελληνική αγορά.
     
    Υπολογίζω πως αυτοί που θα πάρουν την απόφαση για το πακέτο ριζικής λύσης του Μαρτίου αυτό που έχουν να λάβουν υπόψη δεν είναι οι αιτιάσεις των Eλλήνων αλλά η αντίδραση των αγορών απέναντι στο ευρώ.
     
    Αν η απόφαση απογοητεύσει τις αγορές τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι ηγέτιδες δυνάμεις του ευρώ θα είναι σημαντικά. Για την ακρίβεια για πρώτη φορά η κρίση θα γίνει αισθητή στις βόρειες χώρες. Αυτό σε συνδυασμό με τις πενιχρές προσδοκίες που καλλιεργούν οι Γερμανοί δίνει καλές ελπίδες για θετική έκπληξη...
     
    Η εκτίμησή μου είναι πως η επόμενη εβδομάδα έχει αρκετές ελπίδες να είναι καλύτερη στο ΧΑ από τις δυο τελευταίες...
     
    Ίδωμεν.. Βλέπε και: Μετοχές στο ραντάρ...
     
    4) Κρατικόχαρτα...
     
    Νομίζω πως η διόρθωση δίνει την ευκαιρία σε όσους δεν πρόλαβαν τον πρώτο γύρο να λάβουν μέρος με καλύτερους όρους. Περισσότερα βλέπε: Μετοχές στο ραντάρ...
    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων