Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 31-Οκτ-2018 00:03

    Στις πλάτες μας θα "λιώσουν" οι κρατικές βιομηχανίες

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Χαράτσωμα χωρίς σταματημό για να κρατήσει η ελληνική σοβιετία τις κρατικές βιομηχανίες. Ετοιμαστείτε για τα 150 εκατ. της ΛΑΡΚΟ και βλέπουμε...

    Και ποιος το λέει ότι θα πληρώσουμε από την τσέπη μας την κρατική βιομηχανία νικελίου που έχει ξετινάξει ήδη τη ΔΕΗ; Η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και δεν αστειεύεται καθόλου. 

    Τα λεφτά που της χάρισε ο κρατικός κορβανάς για να την βγάλει σε ανταγωνισμό (τρομάρα τους...) ήταν από την τσέπη μας. Από τους φόρους μας και από τα λεφτά των άλλων φορολογούμενων κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μας τα εμπιστεύθηκαν για να αναπτύξουμε την περιφέρεια της Ευρώπης αλλά εμείς αναπτύξαμε την "περιφέρεια" της σοβιετίας μας...

    Το μπουγιουρντί... με τα 150 εκατ. για τη ΛΑΡΚΟ (136 εκατ. συν τους τόκους) είναι στον δρόμο και εμείς συνεχίζουμε να πουλάμε φούμαρα και σανό πως η ελληνική κρατική βιομηχανία έχει και νικέλιο... στους κόλπους της. Η ελληνική κρατική βιομηχανία έχει και πολεμικό υλικό, έχει και ζάχαρη, έχει και ναυπηγεία, έχει και καύσιμα, έχει και μέταλλα, έχει και χημικά... ανάθεμά μας. 

    Και ενώ η προπαγάνδα (που απευθύνεται στο 3%-6% του πληθυσμού κατάλοιπο του Λενινισμού και τους πιστεύει ακόμη) σφυρίζει αδιάφορα στον αέρα... και δεν λέει κουβέντα για τις άλλες 43 κρατικές βιομηχανίες, αυτές που κρατικοποίησαν για να χτίσουν τον σοσιαλισμό και τον σοβιετισμό τους, τις "εξελιγμένες" σήμερα σε αφοδευτήρια, σε στέκια ναρκομανών, εμπόρων ναρκωτικών και αυτοσχέδιου καταυλισμούς λαθρομεταναστών. 

    Δεν είναι ούτε μία ούτε δύο οι κρατικές βιομηχανίες - ερείπια. Θα τις συναντήσετε στην Πάτρα έξω αλλά κοντά στην πόλη, στις εθνικές οδούς και της Βόρειας και της Νότιας Ελλάδας. Σε νομούς με παλαιά βιομηχανικά γνωρίσματα και πρώην βιομηχανικές περιοχές. 

    Τις πήραν λίγο πριν την πτώχευση ή και με το έτσι θέλω... (λόγω κόκκινων δανείων από ιδιώτες) και αντί να τις πουλήσουν, έστω και όσο-όσο, (όπως θα κάνουν γι' αυτές -από τις 43- που έχουν απομείνει) τις σκόρπισαν στους αφισοκολλητές για την προσφορά τους στο κόμμα και τις παράτησαν στην τύχη τους και στα κέφια των κοματόσκυλων.

    Και οι αφισοκολλητές με τα κουστουμάκια του κρατικού βιομήχανου τις λύσσαξαν στο γδύσιμο... Χαρακτηριστική ήταν και η περίπτωση κρατικής πρώην ιδιωτικής, γιγαντιαίας, κλωστοϋφαντουργίας με διακεκριμένο τμήμα βαφής υφασμάτων που το έκλεισαν ως ασύμφορο... για να δίνουν τις δουλειές έξω με τριπλάσιες και τετραπλάσιες τιμές...

    Τα ερείπια του συγκεκριμένου κρατικοποιημένου, πρώην ιδιωτικού κλωστοϋφαντουργικού κολοσσού, είναι γνωστά πλέον όχι ως βιομηχανικά απολειφάδια αλλά ως δημόσια αφοδευτήρια, τα οποία έχει ξεχάσει και ο Δήμος...

    Άλλη περίπτωση για γέλια και κλάματα, στον κρατικό ναυπηγικό χώρο, ήταν να βλέπεις εργατοπατέρες κάθε είδους και κάθε ποιότητας να παρκάρουν, έξω από τα γραφεία, τζιπάρες απίστευτης πολυτέλειας και μέσα στις 2-3 ώρες της δουλειάς τους... να ωρύονται, ζητώντας κρατικές παραγγελίες, απειλώντας υπουργούς και υφυπουργούς ότι το κόμμα θα τους απολύσει...

    Τα απομεινάρια όλης αυτής της κρατικής λαίλαπας στις τσέπες και τους φόρους μας έχουν και θα έχουν απαιτήσεις. Και για να τις καλύψουν απειλούν βουλευτές κομματικούς παράγοντες και κυβερνήσεις (ακόμη και μετά το 2010, στο φουλ της κρίση και των μνημονίων) ζητώντας να τους παραδώσουν μέρος από τους φόρους μας, να τους ξοδέψουν σε μισθούς και επιδόματα κρατικών βιομηχανιών που δεν έχουν όχι αύριο, αλλά και σήμερα. 

    Και όμως. Για την οικονομική αυτή μάστιγα, (τη χειρότερη που γνώρισε ο τόπος εδώ και μισό αιώνα), τις κρατικές βιομηχανίες της ελληνικής σοβιετίας, δεν υπάρχει καμία, απολύτως καμία, πολιτική τοποθέτηση. Ψάξτε το και θα δείτε ότι η στήλη έχει δίκιο. 

    Ψάξτε και δεν θα βρείτε καμία ξεκάθαρη κυβερνητική ή αντιπολιτευτική τοποθέτηση για το πώς η ΔΕΗ θα απαλλαγεί από το καρκίνωμα της ΛΑΡΚΟ που καταλήγει στην δική μας τσέπη. Καμία ξεκάθαρη κουβέντα για το ποιος θα πληρώσει αυτά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα Δικαστήρια έχουν χαρακτηρίσει κρατικές επιδοτήσεις στο κρατικό νικέλιο, και στην κρατική ναυπηγική βιομηχανία. Μισόλογα, θα βρείτε, και για την κρατική ζάχαρη που θα μας την φορτώσουν αν δεν αλλάξει χέρια. Αριστερίστικες μπαρούφες, τέλος, για το μέλλον στην κρατική παραγωγή πολεμικού υλικού ακόμη και τώρα που οι υποχρεώσεις μας και σε παραγγελίες αμυντικών προγραμμάτων στην Αμερική παίρνουν ασύμμετρες (για τα ελληνικά μεγέθη) διαστάσεις.  

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων