Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 25-Ιουλ-2018 00:03

    Είμαστε πιο μικροί από όσο πιστεύουμε...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Μια ματιά στους διακεκριμένους Έλληνες σε δομημένες κοινωνίες του εξωτερικού, φτάνει. Είναι "ακτινογραφία" του πόσο μικροί είμαστε στον τόπο μας. 

    Πιστεύει κανείς πως οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες επιστήμονες, στελέχη και εξειδικευμένοι τεχνικοί που το "κάρμα" της οικονομικής κρίσης τους έδιωξε από την Ελλάδα θα γυρίσουν; Θα νοσταλγήσουν τη μιζέρια του τόπου που γεννήθηκαν και θα βρουν λόγους να διαλέξουν προκοπή στην Ελλάδα; Νομίζω ότι κανείς δεν το πιστεύει. 

    Όπως κανείς Έλληνας, ενταγμένος για τα καλά στην επιχειρηματική κοινότητα ανεπτυγμένης οικονομίας, του εξωτερικού, δεν πρόκειται να πάρει τα λεφτά του και να τα επενδύσει στην Ελλάδα. 

    Τι συμβαίνει; Γιατί δεν μας απασχολεί; Πως γίνεται και δεν το καταλαβαίνουμε; 

    Είμαστε μικροί στον τόπο μας και ξαφνικά ανακαλύπτουμε τον Θεό μέσα μας... όταν πατήσουμε τα χώματα μιας άλλης χώρας. Και γιατί το κάνουμε;

    Οι Έλληνες της προκοπής, της προόδου και του ορατού μέλλοντος που δίνουν τα πάντα στις ξένες κοινωνίες έχουν άριστη απάντηση. Και την δίνουν αβίαστα. Μας σέβονται. Αυτό απαντούν.

    Μας σέβονται ως άτομα. Ως κοινωνία. Ως ενεργούς πολίτες. Αλλά και ως φορολογούμενους. Νοιώθουμε τις υποχρεώσεις μας. Αλλά αναγνωρίζονται και τα δικαιώματά μας. 

    Τι απ' όλα αυτά απολαμβάνει, ο Έλληνας στον τόπο του ως αντίβαρο στην τάση για την φυγή του; Πολλές οι απαντήσεις. Συνισταμένη τους η οργή. Η απογοήτευση. Η απελπισία.

    Εδικά από τους νέους που ακόμη παραμένουν στην Ελλάδα γιατί δεν βρήκαν την κατάλληλη απασχόληση μακριά της. Και μακριά μας...

    Ας μείνουμε στις απαντήσεις που θα πάρει όποιος κάνει, τις ημέρες αυτές, ερωτήματα για την τραγωδία που περνάει η χώρα με επίκεντρο ακόμη μια φορά την Αττική. 

    Τη λαίλαπα της πυρκαγιάς που διαδέχθηκε τις καταστροφικές πλημμύρες των προηγούμενων μηνών στη Μάνδρα Αττικής και αλλού. 

    Πόσο θα χρειαστεί να ξεχαστεί ο σημερινός θρήνος για τον χαμό δεκάδων Ελλήνων, τις καταστροφές περιουσιών μιας ζωής ή μιας ολόκληρης οικογενειακής ιστορίας;

    Απάντηση. Όσο χρειάστηκαν και οι προηγούμενες καταστροφές. Τόσο, όσο θέλουν τα πολιτικά επικοινωνιακά παιχνίδια να ολοκληρώσουν τον σκοπό τους.

    Γιατί αυτή η γκρίνια του λαού. Από πού ξεκινάει η μιζέρια της καχυποψίας του. Σε τι οφείλονται οι ερμηνείες του που φθάνουν μέχρι τα αισχρά σενάρια συνωμοσιών και σχεδίων αποσταθεροποίησης της πολιτικής ή και της οικονομίας.

    Απλούστατα. Στην Ελλάδα αυτά δεν ξαφνιάζουν. Στην Ελλάδα αυτά μπορούν να συμβούν, Έχουν συμβεί. Και είναι εύκολο να επαναληφθούν. 

    Δεν χρειάζεται να ψάξουμε την ιστορία σε βάθος. Ο Αρτέμης Σώρρας και το που θα είχε φθάσει αν δεν ήταν, εκτός των άλλων, και γκαφατζής... είναι αρκετή, πρόσφατη, απόδειξη.

    Παράδειγμα με καραγκιοζιλίκια θα μου πείτε. Ίσως. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά και σε εκείνους που είναι ρυθμιστές της πολιτικής ζωής του τόπου τώρα που οι ανακατατάξεις γίνονται ορατές.

    Θαυμάστε "μπαλαντέρ" που προσφέρονται να συνδέσουν ή να αποσυνδέσουν... κινήσεις προς την κεντροαριστερά και την κεντροδεξιά. Ζυγιάστε την κατάντια της αριστεράς μαζί με τα απομεινάρια της ακροδεξιάς που έφερε στην κυβέρνηση. 

    Και όταν χορτάσουμε από την πολιτική μιζέρια που μας περιβάλλει ας περάσουμε και στο κράτος. Σε όλη του την παρουσία. 

    Και επειδή αφορμή για τις σημειώσεις μας είναι οι ημέρες των φυσικών καταστροφών ας επικεντρωθούμε στην Περιφέρεια, την Περιφερειακή Διοίκηση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. 

    Ειδικά στη λειτουργία της Περιφερειακής Διοίκησης που διαχειρίζεται ανείπωτα κονδύλια των δημοσίων επενδύσεων και των ΕΣΠΑ, γιατί έτσι ορίζει η πολιτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ψάξτε το έργο τους. Ζητείστε τα πεπραγμένα τους.

    Θα καταλάβετε πόσο και πως συγκοινωνούν όλα στα κράτος για να εκβάλουν... στη μεγάλη δεξαμενή του κόμματος της εκάστοτε κυβέρνησης. 

    Και από εκεί να καταλήξουν στο χάος της ελεγχόμενης κρατικής οικονομίας και της κρατικοδιαίτης πολιτικής παροχών και διαπλοκής. 

    Και τώρα απορρίψτε, αν μπορείτε, (με επιχειρήματα όμως) τις αιτίες φυγής των νέων της Ελλάδας. Και εξηγείστε το θαύμα των διακρίσεών τους, για την ευρηματικότητά τους, την αποφασιστικότητα τους, τις καινοτόμες και παραγωγικές ιδέες τους. Τι συμβαίνει; Στους ίδιους τίποτε, που να γεννήθηκε εκτός Ελλάδος. Στις δομές όμως των κοινωνιών που ζουν και τους περιβάλλουν γίνονται πολλά και συνεχώς. Γίνονται αυτά που δεν βλέπουμε και δεν θα δούμε στην Ελλάδα ούτε με αριστερούς, ούτε με δεξιούς. Ίσως γιατί και εμείς τα αποφεύγουμε... Έτσι όμως δείχνουμε πολύ πιο μικροί, από όσο πιστεύουμε.

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ