Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 05-Ιουν-2018 00:03

    Κάποτε στην πλατεία Κάνιγγος

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Κι όμως, κάποτε στο υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας, στην πλατεία Κάνιγγος, έμπαιναν επενδυτές. Έκλειναν συμφωνίες. Ήταν υπουργείο ανάπτυξης.

    Σε αυτό το υπουργείο, το Εμπορίου και Βιομηχανίας της πλατείας Κάνιγγος, γράφτηκαν συμφωνίες και υπογράφηκαν βιομηχανικές άδειες, που έκαναν την Ελλάδα χαλυβουργική χώρα. Μισητή στους επαγγελματίες δολοφόνους της 17 Νοέμβρη.

    Σε αυτό το υπουργείο βγήκαν οι άδειες για την ελληνική βιομηχανία λιπασμάτων που είχε αποκλείσει για 30 και πλέον χρόνια τις εισαγωγές. Μισητή και αυτή στους ίδιους δολοφόνους που φρόντισαν... (με παράλληλη δολοφονία) να αφανίσουν (μαζί με άλλα γεγονότα) και την ελληνική λιπασματοβιομηχανία.

    Σε αυτό το υπουργείο έγιναν οι πρώτες κουβέντες και κλείστηκαν οι συμφωνίες για τις αρχικές έρευνες πετρελαίου, από την Oceanic στην θάλασσα της Καβάλας, για να ζήσουμε τα κατοπινά, μοναδικά βαρέλια ελληνικού πετρελαίου. Μισητή δράση και αυτή στην Ελλάδα, από τους επαγγελματίες επαναστάτες..., τους Ρουβίκωνες, που αρνούνται τις έρευνες στην Ήπειρο για να προστατέψουν τον αγώνα... Τον ποιόν αγώνα; Άντε να βρεις με τους αριστερούς... 

    Σε αυτό το υπουργείο, της πλατείας Κάνιγγος, και στους δύο από τους επάνω ορόφους του σχεδιάσθηκε η βιομηχανική Ελλάδα, με τα ναυπηγεία της, τις χημικές βιομηχανίες, τις σιδηρουργίες, τις φαρμακοβιοιμηχανίες, τις κλωστοϋφαντουργίες, τις βιομηχανίες οικοδομικών υλικών, συναρμολόγησης αυτοκινήτων και τις βιομηχανίες ελαστικών, που έδιωξε από την Ελλάδα το γινάτι του ΚΚΕ και του, τότε, ανερχόμενου ΠΑΣΟΚ.

    Σε αυτό το υπουργείο ψάχθηκε, αποτυπώθηκε και συμφωνήθηκε η αξιοποίηση του ορυκτού και μεταλλευτικού πλούτου της χώρας από τους Μποδοσάκηδες, τους Κυριακόπουλους, τους Σκαλιστήρηδες, τους Μπάρλους και ένα σωρό Έλληνες και ξένους μεταλλευτές και επενδυτές. Μισητή και η εξορυκτική βιομηχανία στους "ενοικιαζόμενους επαγγελματίες οικολόγους" που δεν αρνούνται να αφήσουν χωρίς δουλειά 2 και 3.000 άτομα ή την πατρίδα τους στα οικονομικά της χάλια, μπροστά στο σίγουρο μεροκάματο της νουντούκας... με επιδότηση τον διορισμό στο κράτος. 

    Βεβαίως η ιστορία έδειξε ότι ούτε και σε αυτό το υπουργείο (όπως και γενικά στην οικονομική πολιτική) ήταν όλα λαμπρά και αγγελικά πλασμένα... Ότι έμπαινες με την αίτησή σου και έβγαινες με την άδεια στην τσέπη ή υπέβαλες το αίτημά σου και έβρισκες την απάντηση με την επιστροφή σου στο γραφείο...

    Πολλά ήταν και εδώ, πάντα. τα παλαβά, τα στραβά και τα ανορθόδοξα, όπως σε όλη την Ελλάδα .Και όταν ψάχνονταν να μπει στην ΕΟΚ και όταν έχασε τον δρόμο... για να καλύψει τη διαφορά της στην ανταγωνιστικότητα, εντός της Ε.Ε. με το άνοιγμα των αγορών και την παγκοσμιοποίηση. 

    Ωστόσο, στην πλατεία Κάνιγγος, υπήρχε ένα υπουργείο στο οποίο γνώριζαν, πολύ καλά, τι σημαίνει παραγωγή. Καταλάβαιναν τις απαιτήσεις μιας ορθής εμπορικής πολιτικής. Ένοιωθαν από υπόγειο πλούτο μιας χώρας. Είχαν μελετήσει βαθιά τη σημασία όλων αυτών. 

    Η γνώση βεβαίως και δεν κρεμόταν από τους τοίχους... του κτιρίου της πλατείας Κάνιγγος. Δεν την κλωτσούσες στους διαδρόμους. Την έβρισκες όμως στα γραφεία στελεχών καριέρας, σε όλα τα επίπεδα. Σε όλες τις βαθμίδες. Σε όλους τους τίτλους. Από εκείνον του υπαλλήλου, μέχρι και τον (επάξιο τότε) του Γενικού Διευθυντού.

    Κάπου 25-30 οικονομικοί συντάκτες, χωμένοι μέσα και έξω σε μια μικρή "αίθουσα δημοσιογράφων", στον πρώτο όροφο του υπουργείου, είχαμε σημαντικό ρεπορτάζ να κάνουμε έξω από τα γραφεία των Γενικών Διευθυντών. 

    Ρεπορτάζ όχι μόνο για αποφάσεις και για νόμους. Αλλά και για σημαντικές συσκέψεις ή συναντήσεις επενδυτών και επιχειρηματιών που τότε, είχαν λόγο να επισκεφθούν το υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας, της πλατείας Κάνιγγος. 

    Αυτά όμως, λίγο πριν λίγο μετά, στη δεκαετία του 1980. Πριν περάσουν τα υπουργεία (όλα τα υπουργεία) σε μεθοδευμένη κατάψυξη από τα (κατά τον ΣΥΡΙΖΑ) κομματόσκυλα, με αμφίεση συμβούλων, που θα έδιωχνε με κλωτσιές (το 2015) για να επανέλθει η Διοίκηση. Τι έμεινε στην Κάνιγγος; Το κτίριο, να θυμίζει το πρώην υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας (στην Ε.Ε. ή στις παλαιοκομμουνιστικές χώρες, λειτουργούν ακόμη) καθώς και η τάση... (φάνηκε χθες) να "αναβαθμισθεί" σε παράρτημα αναρχικών, του παραδίπλα Πολυτεχνείου. Και οι επενδυτές; Θα το γνωρίσουν (ως κτίριο) τρώγοντας σουβλάκι, σε ξεναγήσεις στην Αθήνα. Επόμενη στάση, η Θεσσαλονίκη...

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ