Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 29-Μαϊ-2018 00:03

    ΣΕΒ έχουμε. Βιομηχανίες μας λείπουν...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Εκείνα τα χρόνια ήταν θεσμός. Οικονομικό γεγονός. Τον Μάη η Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Τον Σεπτέμβρη η ΔΕΘ. Τώρα, μαζεύονται για να μαζεύονται... 

    Τα λένε για να τα λένε. Μόνοι τους τα λένε, μόνοι τους τα ακούνε.. Τόσο αυτά που λένε οι πρωθυπουργοί, όσο και αυτά που λένε οι πρόεδροι του ΣΕΒ στους πρωθυπουργούς. 

    Κανείς δεν δίνει σημασία. Κανείς δεν πιστεύει ότι ο ένας ακούει τον άλλο. Ότι οι βιομήχανοι παίρνουν στα σοβαρά τα οράματα... της κυβέρνησης και οι πολιτικοί τις αναλύσεις της συνέλευσης του ΣΕΒ, όπως και των άλλων βιομηχανικών Οργανώσεων. 

    Όλα έχουν τη δική τους σημασία. Τη δική τους σκηνοθεσία εδώ και 10-15 χρόνια. Από τότε που επενδυτές και επενδύσεις δεν φεύγουν μόνο νύχτα από την Ελλάδα... Φεύγουν ημέρα και νύχτα... Πάνε εκεί που οι Πολιτείες εννοούν αυτά που υπόσχονται στους επενδυτές. 

    Όταν η χώρα είχε βιομηχανία, μέτραγε το χειροκρότημα, στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ. Και στην προσέλευση του πρωθυπουργού και σε εκείνη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

    Το έντονο χειροκρότημα, στην αξιωματική αντιπολίτευση, σήμαινε προσμονή για εκλογές. Έκρινε, περίπου, και το αποτέλεσμα. Το χλιαρό χειροκρότημα στον πρωθυπουργό έδειχνε πορεία προς το τέλος. 

    Καλώς ή κακώς, η βιομηχανία είχε λόγο στην οικονομία. Ήταν η ατμομηχανή, όπως την αποκαλούσαν οι παλαιοί πρόεδροι του ΣΕΒ, πριν περάσουν στην τιμητική θέση των "γερόντων". 

    Είχε κάτι να πει, γιατί υπήρχε βιομηχανία. Ανταγωνιστική στην Ευρώπη. Και ως βαριά βιομηχανία και ως μεγάλη ή μεσαία. Ήταν ο κορμός των εξαγωγών. Ήταν ο ισχυρότερος εργοδότης με 750.000 θέσεις εργασίας μέχρι και το 2008. 

    Είχε όμως γυάλινα πόδια... όπως έλεγε η προπαγάνδα; Είχε και τα λεφτά στην Ελβετία; Όπως επέμεναν τα "δικά μας παιδιά" που από 700.000 θέσεις στο κράτος, το 1975, έφθασαν το 1.500.000 λίγο πριν ξεσπάσει και επισήμως η οικονομική κρίση.

    Σημασία έχει πως ενοχλούσε. Μέχρι και τους επαγγελματίες δολοφόνους της 17 Νοέμβρη ενοχλούσε. Γιατί με την ελληνική βιομηχανία στα ποδάρια της η ανεργία δεν θα πήγαινε στο 27%.

    Τώρα γιατί, παρά την κρίση και την παγκοσμιοποίηση, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Ρουμανία και οι άλλες πρώην κομμουνιστικές χώρες, κρατάνε ανάπτυξη από 4% έως 7%, ενώ το 2017 μοιράστηκαν το 85% της πίτας των επενδύσεων είναι ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί (πειστικά όμως) στην Ελλάδα.

    Στη δήθεν αριστερή Ελλάδα που ξέρει τη βιομηχανία μόνο ως πηγή φορολόγησης. Που η λογική της φορολογικής πολιτικής, ως κίνητρο οικονομικής ανάπτυξης, είναι ανύπαρκτη. Είναι ενοχλητική. 

    Τα να πουν, λοιπόν, σήμερα στον ΣΕΒ για τη βιομηχανία όταν τα πρόλαβε ο ΕΦΚΑ και τα αποτύπωσε ο συνάδελφος κ. Δημήτρης Κατσαγάνης στο Capital.gr "Έσπασε το φράγμα του 30% η μερική απασχόληση". 

    Η μερική απασχόληση έχει σπάσει το "φράγμα" του 30% επί της συνολικής απασχόλησης, ενώ ο μέσος μισθός των μερικώς απασχολούμενων συνεχίζει να καταρρίπτει το ένα μετά το άλλο αρνητικό ρεκόρ. 

    Μεταξύ Νοεμβρίου 2014 και Νοεμβρίου 2017, η μερική απασχόληση κέρδισε 3,2 μονάδες στο σύνολο της απασχόλησης. Παράλληλα, ο μέσος μικτός μισθός των μερικώς απασχολούμενων μειώθηκε κατά 5,8%.

    Πέρσι καταγράφηκε ο χαμηλότερος μικτός μισθός, 385 ευρώ τον μήνα. Σε σύνολο 2.071.338 μισθωτών οι 629.187 είναι μερικώς απασχολούμενοι Πρόκειται για το μεγαλύτερο πλήθος –αλλά και το υψηλότερο ποσοστό– μερικώς απασχολούμενων από το 2009. 

    Και ας μην ξεχνάμε τους 500.000 Έλληνες, που θα φτάσουν τις 700.000 το 2018-2019 αφαιρώντας δυναμικό, σε ανθρώπινο υλικό για να φτάσουμε μια ώρα νωρίτερα τους στόχους σε καινοτομικά και τεχνολογικά προϊόντα. 

    Τι διαθέτει η χώρα για να αναστρέψει την πραγματικότητα της. Να δώσει προοπτική στην οικονομία της. Και να παρακολουθήσει, κάπως, (για να αντιγράψει είναι αδύνατον λόγω αριστερής κουλτούρας...) την αναπτυξιακή πορεία των χωρών που βγήκαν από τα μνημόνια; 

    Σχέδια στα χαρτιά για βιομηχανικές ζώνες εδώ και εκεί. Λειψούς νόμους για απλοποιήσεις διαδικασιών με δήθεν επενδυτικά κίνητρα. Και κάποια προγράμματα ΕΣΠΑ (μέχρι το 2020) με ό,τι ξέμεινε (σε πόρους) από το ξεκοκάλισμα των Δήμων. Διαθέτει επίσης "στρατευμένους" ενάντια σε οτιδήποτε λέγετε φουγάρο, βιομηχανική εγκατάσταση και υποδομή με σκοπό την οποιαδήποτε ανάπτυξη. Ακόμη και τουριστική. Με δεδομένα όλα αυτά και η φετινή σημασία της συνέλευσης του ΣΕΒ (ως οικονομικό γεγονός) θα φανεί μόνο στο χειροκρότημα... (που λέει και το τραγούδι...). 

    george.kraloglou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων