Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 15-Ιαν-2018 00:02

    Δεν τρέχουν, πετάνε...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου 

    Σε "love story” θα μοιάζει το πολυνομοσχέδιο, που ψηφίζουν οι 153 του "ναι σε όλα" συντεταγμένοι και στοιχισμένοι, μπροστά σε ό,τι ετοιμάζεται.

    Τι θα σταματήσει τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να συνδυάσουν (και θα το κάνουν, τον Αύγουστο) τη λήξη του τρίτου (αριστερού) μνημονίου με μνημόνιο-επιτροπείας μέχρι το 2022 στο οποίο θα περιέχονται όλα τα μέτρα εξαθλίωσης (εφαρμογής του 2019) μαζί με τη συμφωνία πλεονασμάτων 3,5%. 

    Ποιος θα ανατρέψει τον Αλέξη Τσίπρα, αν επιλέξει τη μέθοδο κουρέματος καταθέσεων (λέμε τώρα...) σε κάθε περίπτωση που (βγαίνοντας στις αγορές) κρίνει πως οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και κατασχέσεις από το Δημόσιο (ξεκινούν συστηματικά στα μέσα Φεβρουαρίου) δεν του επιτρέψουν εξυγίανση, σε Δημόσιο και Τράπεζες. 

    Οι "αντιμνημονιακές προοδευτικές δυνάμεις" θα το κάνουν; Που θα βρεθούν; 

    Την τριετία 2015-2018 ο Αλέξης Τσίπρας συμπίεσε τις "προοδευτικές αντιμνημονιακές δυνάμεις" (ο ίδιος τις αποκαλούσε έτσι) από το 40-50% του 2014 στο 3%, μέσα στο 2018, με τάση να τις εξοντώσει. Ποιος λοιπόν έχει τα κότσια (από τα αριστερά) να εμποδίσει τον Τσίπρα. Το ΚΚΕ δεν φτάνει. 

    Καλαμπουρίζοντας, ίσως, θα μου πείτε πως ο Λαφαζάνης και η Ζωή... που συσπειρώνουν τον αντιμνημονιακό λαό... Μα αυτοί μέχρι και τον Τσοβόλα έβγαλαν από τη ντουλάπα... (προχθές σε κάποια συγκέντρωση βιβλίου), να μας θυμίσει ότι ο πραγματικός κομμουνισμός στην Ελλάδα ήταν το 1981-1989... άλλα σκουντούφλησαν στις ρημάδες τις δημοσκοπήσεις ότι ο λαός δεν δίνει πάνω από 1,8% στον Λαφαζάνη και 1,2% στην Ζωή.

    Άλλες "αντιμνημονιακές προοδευτικές δυνάμεις" δεν θα βρεις όσο να ψάξεις και στο ποσοστό του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα που έγινε ΝΑΙ και κάνει τη συντρόφισσα Μπαζιάνα να οδύρεται.

    Οπότε τι εμποδίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα να ολοκληρώσει την ανατροπή από τα αριστερά και όπου τον βγάλει... Τι τον σκιάζει να κάνει φιλελεύθερα ανοίγματα και να ανανεώσει την θητεία του στην εξουσία με τις "ευλογίες" και από πολύμορφα συμφέροντα.

    Προφανώς η οικονομία, θα μας πει κάποιος, καθώς δεν θα σταθεί στα πόδια της έξω από τα μνημόνια και αναζητώντας επιστροφή στην κανονικότητα θα ρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να βρεθεί κάποιος που να ξέρει να την διορθώσει. 

    Ποιος το υποστηρίζει αυτό, εκτός από την Νέα Δημοκρατία η οποία, όμως, επιμένοντας στη γνωστή παλαιοκομματική μεταπολιτευτική "στρατηγική" του δικομματισμού, δείχνει να επιδιώκει μόνο φυσική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ και πτώση του Αλέξη Τσίπρα ως ώριμο φρούτο...

    Αλλά κούνια που τους κούναγε... αν μείνουν στη "λογική", φθοράς του Τσίπρα, μέσα από την ύφεση στην οικονομία, όταν τα συγκυριακά φαινόμενα τον ευνοούν, όπως ευκρινέστατα βλέπουμε την περίοδο αυτή με τη γενική αναπτυξιακή ροή στις οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης. 

    Τα ίδια είχαμε και τη δεκαετία 1981-1990 (της εποχής του ελληνικού κομμουνισμού... που μας λέει ο σύντροφος Τσοβόλας) όταν, παρά τις αναταράξεις της αποεπένδυσης και της αποβιομηχάνισης, ο Ανδρέας Παπανδρέου παρέδιδε σε κλαδικές του ΠΑΣΟΚ, να τις κατασπαράξουν (όπως και έγινε) 43 προβληματικές βιομηχανίες (αγορασμένες με τα λεφτά των φορολογούμενων) υπό τις ιαχές του ανεπανάληπτου... "Τσοβόλα δώστα όλα".

    Όσο συνέτριψαν τον Παπανδρέου τα ερείπια της βιομηχανίας, το 1985, άλλο τόσο θα συνθλιβεί και ο Αλέξης Τσίπρας από την οικονομία...

    Άλλωστε νωπά είναι ακόμη τα συχαρίκια του Νταισελμπλουμ στους Τσίπρα-Τσακαλώτο. Τα μπράβο του ΣΕΒ για τις πολύμορφες ρυθμίσεις επιχειρηματικών προβλημάτων, με διατάξεις του πολυνομοσχεδίου. Τα χαμόγελα των εκπροσώπων της βιομηχανίας της Βορείου Ελλάδος που βρέθηκε ο Τσίπρας να τους κάνει και αυτούς κοινωνικούς Εταίρους. Και τα σιγοψυθιρίσματα της αγοράς ότι τα χαρτζιλίκια του κράτους-πατερούλη, ως επιδόματα, σκουντήσανε για τα καλά τις πωλήσεις στα μαγαζιά... Οψόμεθα βεβαίως για όλα αυτά... αλλά (προς το παρόν) έτσι είναι. 

    Και που καταλήγουμε αφού με τον Τσίπρα (ο Καμμένος δεν μετράει) όλα είναι ανθηρά και βολεύονται ντόπιοι κρατικοδίαιτοι, Αμερικάνοι, Γάλλοι και Γερμανοί; Καταλήγουμε στην τεραστίων διαστάσεων διαφορά από το ΠΑΣΟΚ του 1981-1989 που, παρά τον Πασοκισμό, (ελεγχόμενο και αυτό) δεν είχαμε καθεστωτική αντίληψη και συμπεριφορά (δεξιά ή αριστερή το ίδιο είναι) του ΣΥΡΙΖΑ, όπως των συντρόφων Πολάκη, Κοντονή και Γαβρόγλου στην παιδεία ή την προχθεσινή, προς τους πολύτεκνους, από την συντρόφισσα Θεανώ Φωτίου "..όταν δεν έχεις δουλειά τι τα θέλεις τα παιδιά..." .

    george.kraloglou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων