Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 15-Νοε-2018 00:01

    Η Folli Follie που κρύβουμε μέσα μας...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Λοιπόν αυτή η απίθανη υπόθεση της Folli Follie και τα "έργα" των βασικών της μετόχων αν το καλοσκεφτείς μοιάζουν με τον κακό δαίμονα αυτής της χώρας. 

    Γιατί δυστυχώς σε έναν μεγάλο βαθμό η κοινωνία μας έχει μάθει να είναι faux. Με ξένα λεφτά προσπαθήσαμε να είμαστε πλούσιοι. Γίνεται αυτό; Ασφαλώς όχι. Και το πληρώσαμε ακριβά ως χώρα, ως κοινωνία. Ό,τι λάμπει δεν είναι ασφαλώς χρυσός. Το ξέρουμε αλλά μέσα στην παραμύθα μας είμαστε ικανοί να το βαφτίσουμε χρυσό, να συμπεριφερθούμε ωσάν να είναι χρυσός. Δεν είναι όμως, είναι τενεκές βαμμένος και γυαλάκια που παριστάνουμε ότι είναι πολύτιμοι λίθοι. 

    Και είναι αλήθεια ότι μας αρέσει να παριστάνουμε κάτι περισσότερο από αυτό που είμαστε. Ίσως γιατί έχουμε κατάλοιπα και κόμπλεξ παλαιότερων εποχών στο dna μας. Ίσως και να μας βολεύει κιόλας. Έλα μωρέ που θα κάτσω να παιδευτώ να πάρω το ρημαδοπτυχίο ή το μάστερ. Και δεν δηλώνω ότι έχω κάνα δυο; Ποιος θα το ψάξει; Και το κόμπλεξ εξυπηρετείται και η παραπλάνηση γίνεται. Και χωρίς κόπο... 

    Η επικράτηση της φούσκας, της παραμύθας, της ήσσονος προσπάθειας. Αυτή η Ελλάδα ήταν που χρεοκόπησε, αυτή η Ελλάδα δυστυχώς και σήμερα δεν έχει βάλει μυαλό και είναι έτοιμη να ξανακάνει τα ίδια λάθη. Αδιαφορώντας ή μάλλον εθελοτυφλώντας ότι δεν υπάρχει πλέον "αλεξίπτωτο". Ότι αν ξαναπέσουμε θα είναι χωρίς δίχτυ προστασίας. Και είμαστε πολύ επιρρεπείς στη γοητεία της... παλιννόστησης όσων απεμπολήσαμε στη διάρκεια της κρίσης και των μνημονίων. Γιατί φυσικά θεωρούμε ότι η κρίση πέρασε. 

    Ευτυχώς βέβαια που υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα, έστω και αν αυτή βρίσκεται κυρίως εκτός των φυσικών συνόρων της. Μία Ελλάδα που την τιμούν τα παιδιά του brain drain. Μία Ελλάδα που μεγαλουργεί απαλλαγμένη από τα δεσμά του εσωτερικού μας faux, στις επιστήμες-με αληθινές σπουδές, όχι... γιαλαντζί -, στην επαγγελματική σταδιοδρομία υψηλού επιπέδου, στις τέχνες, στον αθλητισμό. 

    Αυτή η Ελλάδα αποτελεί και την μεγάλη ελπίδα. Μας θυμίζει τις αξίες που έχουμε λησμονήσει, την υποχρέωση για εξοστρακισμό του κακού μας εαυτού, την απομόνωση των κάθε λογής faux, στην πολιτική, στην οικονομία, στις επιχειρήσεις, στην κοινωνία. Ώστε να υπάρξει πράγματι ελπίδα. Και για να κλείσουμε το σχόλιο από εκεί που ξεκινήσαμε, ακόμα και στην Folli Follie υπάρχει ελπίδα. Για την επιβίωση της εταιρείας και των θέσεων εργασίας κυρίως. Αρκεί να ξεριζωθούν οι faux από την εταιρεία. Αρκούν τα faux εμπορεύματα, δεν χρειάζονται και faux άνθρωποι.

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων