Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 06-Σεπ-2018 00:01

    Λαγοί με πετραχήλια και αγορές...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Ο κ. Τσίπρας ετοιμάζεται να εξαγγείλει πράγματα και θαύματα από τη Θεσσαλονίκη -λαγούς με πετραχήλια-  ωστόσο οι αγορές του γυρίζουν την πλάτη...

    Τα spreads των ελληνικών ομολόγων διευρύνονται, το κόστος δανεισμού αυξάνεται, το χρηματιστήριο βυθίζεται υπό το βάρος κυρίως της κατάρρευσης των τραπεζικών μετοχών, το κλίμα γενικώς είναι αρνητικό. Όμως κάποια αυτιά δεν ιδρώνουν. Και δεν ιδρώνουν γιατί προφανώς προτεραιότητά τους δεν είναι η εμπέδωση ενός κλίματος εμπιστοσύνης και η προσέλκυση επενδύσεων στη χώρα, εξέλιξη συνώνυμη με την ανάπτυξη, αλλά κοντόφθαλμα και συγκυριακά να διασφαλίσουν τα μεγαλύτερα δυνατά εκλογικά οφέλη. Δημιουργώντας μία εικόνα που όμως απέχει πολύ από την πραγματική. 

    Οι αγορές, εκείνες που υποτίθεται ότι θα χόρευαν όταν θα χτυπούσε τα νταούλια ο κ. Τσίπρας, τώρα κρατούν αυτές τα νταούλια.  Και το πόσο θα χορέψουμε και σε ποιο ρυθμό, θα το καθορίσουν αυτές. Την ώρα που η χώρα ουσιαστικά μένει χωρίς χρηματοδοτική κάλυψη. Και μπορεί να νιώθει η κυβέρνηση ασφαλής για το επόμενο χρονικό διάστημα ποντάροντας στο μαξιλάρι ρευστότητας για να καλύψει τις χρηματοδοτικές  ανάγκες της, όμως αυτό σε καμιά περίπτωση δεν διασφαλίζει το μέλλον της χώρας. Αντίθετα το υπονομεύει. 

    Μπορεί το ελληνικό δημόσιο να μην χρειάζεται απεγνωσμένα κεφάλαια και να παρατηρούν σήμερα ο κ. Τσίπρας και ο κ. Τσακαλώτος με σχετική απάθεια την "απάντηση" των αγορών στο ελληνικό... success story, ωστόσο καλό θα ήταν να αναρωτηθούν τι επιπτώσεις μπορεί να έχει το κλίμα αυτό στη χρηματοδότηση των τραπεζών και στη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Το αυξημένο κόστος χρήματος, μπορεί να μην το λούζεται άμεσα το δημόσιο, ωστόσο επιβαρύνει τράπεζες και επιχειρήσεις.

    Επιπρόσθετα, το γύρισμα της πλάτης από τις αγορές, ακριβώς τη στιγμή που θεωρητικά θα έπρεπε να αισθάνονται ικανοποιημένες από την έξοδο της χώρας από το Πρόγραμμα, δείχνει ότι η επόμενη ημέρα μετά τις 20 Αυγούστου αντιμετωπίζεται με μεγάλο σκεπτικισμό και ότι το στοίχημα της αξιοπιστίας έχει αποτύχει να το κερδίσει η κυβέρνηση. Δεν πείθει. Και ασφαλώς η παροχολογία εντείνει και τις ανησυχίες, αλλά και την ανασφάλεια ότι θα αποδομηθούν ακόμη και όσες μεταρρυθμίσεις έχουν γίνει, στον βωμό της ένταξης της χώρας σε μία μακρά προεκλογική περίοδο. 

    Αλήθεια, ποιος επενδυτής, θα εμπιστευτεί μία χώρα που δεν την εμπιστεύονται οι αγορές; Ποιος θα βάλει σε αυτές τις συνθήκες τα λεφτά του; Για παράδειγμα – και αυτό είναι απόλυτα σχετικό με την εικόνα των τραπεζικών μετοχών – αν χρειαστούν οι τράπεζες αυξήσεις κεφαλαίου, ποιος θα βάλει και πάλι χρήματα; Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, πώς θα έλθει η ανάπτυξη; Πώς θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας; Από ποιες επενδύσεις; Ανάπτυξη, η οποία σημειωτέον εμφανίζει ήδη μέσα στη χρονιά σημάδια κόπωσης…

    Κατανοητές οι παροχές σε μία ρημαγμένη κοινωνία, αλίμονο, αν όμως είναι υλοποιήσιμες. Με πρόγραμμα και σχεδιασμό. Γιατί το να δώσεις σήμερα ένα ξεροκόμματο το οποίο θα αναγκαστούν να το δώσουν πίσω στο μέλλον διπλό και τρίδιπλο, είναι δώρον άδωρον. Και οι πολίτες γνωρίζουν πλέον πολύ καλά, ότι λαγοί που να φορούν πετραχήλια δεν υπάρχουν... 

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων