Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 08-Αυγ-2018 00:01

    Παθογένειες και ψευδαισθήσεις

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα εκτός από τη διαχειριστική ανικανότητα, ανέδειξαν και ορισμένες από τις μεγάλες παθογένειες του κράτους. Το ίδιο είχε συμβεί και στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

    Οι παθογένειες του κράτους είναι σε όλους γνωστές, έχουν πλέον αναλυθεί τόσο πολύ, που είναι περιττό να τις αναφέρουμε. Δεν χρειάζεται λεπτομερής αναφορά σε αυτές. Εκείνο ωστόσο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, είναι αν πραγματικά η ελληνική κοινωνία και τα πολιτικά κόμματα έχουν τη δύναμη, την ευθύνη αλλά και τη δυνατότητα να τις αντιμετωπίσουν και να επιχειρήσουν να τις διορθώσουν. Αν μπορούν να συνειδητοποιήσουν και να αντιμετωπίσουν τη διάβρωση του κράτους σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικά, διοικητικά, κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά και δυστυχώς και πολιτισμικά και πνευματικά. Εκεί θα κριθεί και το μεγάλο στοίχημα της επιβίωσης της χώρας. Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει να γίνει και μία μεγάλη παραδοχή. Ποια είναι αυτή;  

    Να παραδεχτούμε και να κατανοήσουμε τις ψευδαισθήσεις μας και να αποφασίσουμε να τις εξαλείψουμε και να τις αντικαταστήσουμε με δουλειά, σοβαρότητα, δημιουργία και ανανέωση. Σε όλα. Η έλλειψη αυτογνωσίας υπήρξε ίσως η μεγαλύτερη παθογένεια όλων. Και η χώρα την έχει πληρώσει ακριβά. Σε όλα τα μέτωπα. Αυτογνωσία που οφείλουν να έχουν και οι πολίτες, αλλά και οι πολιτικοί. Γιατί ασφαλώς και τα κακώς κείμενα δεν έχουν προέλθει από παρθενογένεση. Έχουμε διαχρονικά όλοι ευθύνη γι' αυτά. Και μια και τις επόμενες ημέρες, αμέσως μετά τον 15Αύγουστο θα αρχίσουν οι τελετές και τα πανηγύρια για την (όποια...)  έξοδο της χώρας από το Μνημόνιο - έστω και μάλλον πιο σεμνές μετά την τραγωδία σε σχέση με το τι προετοιμαζόταν - καλό θα είναι να τα αναλογιστούμε. 

    Και μαζί να ξορκίσουμε και τις ψευδαισθήσεις. Ιδιαίτερα αυτές. Και τις παλαιότερες, αλλά και τις νεότερες ψευδαισθήσεις που θα επιχειρηθεί να δημιουργηθούν γύρω από την επόμενη ημέρα της εξόδου από το Πρόγραμμα. Όπου η χώρα οδεύει χωρίς να έχει προηγηθεί καμία ουσιαστική προετοιμασία εκσυγχρονισμού των δομών και των λειτουργιών της. Αντιθέτως, σε πολλά πράγματα έχουμε γυρίσει χρόνια πίσω... Και ας επιχειρείται από την κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους εταίρους να εμπεδωθεί η ψευδαίσθηση ότι η χώρα εισέρχεται σε μία τροχιά οικονομικής ευδαιμονίας...

    Μια επίπλαστη επιτυχία, βασισμένη σε φορομπηχτικές πολιτικές, χαράτσια χωρίς ωστόσο να υπάρχει αναπτυξιακό αντίβαρο και αντίκρισμα. Σε επί της ουσίας περιορισμό της οικονομικής δραστηριότητας προς όφελος των αριθμών και σε αφαίμαξη κοινωνίας και ταμείων για τη δημιουργία ενός μαξιλαριού ρευστότητας που καλείται να "φτιασιδώσει" και να "καλύψει" την αδυναμία της χώρας να προσεγγίσει τις αγορές για την αυτόνομη χρηματοδότησή της. Γιατί βλέπετε, οι αγορές δεν ζουν με ψευδαισθήσεις... και όταν θα καταναλωθεί αυτό το "μαξιλάρι"; Και όταν θα έχουν σπαταληθεί όσα με "αίμα" αποκτήθηκαν από την κοινωνία για να δώσουν αληθοφάνεια στην ψευδαίσθηση του ελληνικού success story που κυβέρνηση και Ευρωπαίοι δόμησαν για να αλληλοστηριχθούν; Για να καλύψουν τις αποτυχίες τους (μηδέ των Γερμανών εξαιρουμένων...). Μία κυβέρνηση που παραπαίει βρήκε στήριγμα  -και αντιστρόφως- σε μία Κομισιόν που επίσης παραπαίει έχοντας στο παθητικό της τη συρρίκνωση της Ευρώπης μέσα από το brexit...

    Αν στη χώρα, πολίτες και πολιτικοί, δεν αντιληφθούμε ότι δεν υπάρχουν πλέον άλλα περιθώρια κοροϊδίας και στρουθοκαμηλισμού, ότι δεν υπάρχει άλλος διαθέσιμος χρόνος και πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά και υπεύθυνα για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα, να διορθώσουμε τις παθογένειες, θεσμικές, δομικές, λειτουργικές, που όλοι τις γνωρίζουμε αλλά αρνούμαστε να παραδεχτούμε, αν δεν αποφασίσουμε να μεταρρυθμίσουμε πραγματικά τη χώρα, την οικονομία, τη διοίκηση, τους θεσμούς, αλλά και αν δεν τραβήξουμε πλέον το πέπλο των ψευδαισθήσεων, τότε θα είμαστε τραγικά υπεύθυνοι για το "κακό" που θα κληρονομήσουμε στις επόμενες γενιές. Τις πληρώσαμε ήδη ακριβά τις ψευδαισθήσεις μας στην επίπλαστη ευημερία προηγούμενων δεκαετιών. Ας μην την πατήσουμε και πάλι...

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ