Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 04-Απρ-2018 00:01

    Η Σταύρωση είναι βέβαιη... Η Ανάσταση;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Από το 2010 έως και σήμερα που βρισκόμαστε στο Πάσχα του 2018, κάθε τέτοια εποχή το μόνο βέβαιο που υπήρξε ήταν η "Σταύρωση". Από "Ανάσταση" δεν είδαμε και πολλά πράγματα...

    Βεβαίως, ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του υπόσχονται ότι φέτος θα γιορτάσουμε "Ανάσταση", έστω και ετεροχρονισμένα, στο τέλος Αυγούστου. Μόνο που η "έξοδος" όπως την σχεδιάζει, δεν μοιάζει καθόλου με λύτρωση. Αλλά με ταυτόχρονη "είσοδο" σε μία άλλη επίσης μακρά περίοδο αυστηρής επιτήρησης της χώρας και βαθιάς επίσης προσήλωσης σε σκληρούς μεταμνημονιακούς στόχους. Με άλλα λόγια μας επιφυλάσσουν ένα νέο Μνημόνιο το οποίο – εντάξει – δεν θα λέγεται Μνημόνιο, αλλά επί της ουσίας θα είναι. Μόνο που θα απουσιάζουν τα λεφτά...

    Όμως για ποια "Ανάσταση" μιλάμε; Πώς θα αλλάξει για παράδειγμα η ζωή όσων σήμερα βλέπουν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται διαρκώς; Όταν έρχονται και νέες περικοπές και για συνταξιούχους αλλά και για μισθωτούς; Όταν οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι πλέον πνιγμένοι στα χρέη; Όταν οι κατασχέσεις σε λογαριασμούς πέρασαν το 1,7 εκατομμύρια το 2017 και όλο και περισσότεροι Έλληνες, εκατομμύρια φορολογούμενοι αδυνατούν όχι μόνο να πληρώσουν τους φόρους τους, αλλά και να ανταποκριθούν στις ρυθμίσεις που έχουν κάνει; 

    Σε τι θυμίζει έστω και ελάχιστα "Ανάσταση" αυτή η κατάσταση; Πόσο βάσιμες ελπίδες για αλλαγή κατεύθυνσης δημιουργεί; Ο "Γολγοθάς" δείχνει να μην έχει τέλος. Και όταν κάποτε αυτό φαίνεται, τότε μόνο η "Σταύρωση" παρέχεται ως επιλογή... Γιατί φυσικά τα ψίχουλα και οι ελεημοσύνες της επιδοματικής πολιτικής, δεν ανακουφίζουν στην πραγματικότητα κανέναν. Αλλά τέλος πάντων, έστω, να υπομείνει κανείς τον Σταυρό του μαρτυρίου του, να υποκύψει στη φτωχοποίηση η κοινωνία… Όμως δεν είναι μόνο αυτά. Γιατί δυστυχώς υπάρχουν και χειρότερα!

    Και μάλιστα σε δύο "μέτωπα". Το ένα έχει να κάνει με την εσωτερική ασφάλεια και το άλλο με την εξωτερική και τα εθνικά θέματα. Από τη μία μεριά έχουμε την αύξηση της εγκληματικότητας. Ο πολίτης δεν νιώθει ασφαλής. Το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφεύγει. Και μπορεί τα πιο βαρύγδουπα περιστατικά που παίρνουν δημοσιότητα να αφορούν πιο ευκατάστατους πολίτες, όμως το πρόβλημα είναι συνολικό. Δεν εξαιρεί κανέναν... Και από πάνω να έχει και την πολιτική ηγεσία των δυνάμεων ασφαλείας που αντί να σκύψει το κεφάλι να βρει λύσεις... τρολάρει την κοινωνία.  

    Και τι να πει κανείς για τα εθνικά θέματα. Επιπολαιότητα, έλλειψη προνοητικότητας, έλλειψη σχεδιασμού. Όλα ανοιχτά και ό,τι κάτσει. Ανοιχτό και το Σκοπιανό, ανοιχτά και τα ελληνοτουρκικά και ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα.  Και το πιο επικίνδυνο είναι ότι μέσα στην κυβέρνηση δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε συγκροτημένη κοινή άποψη και δράση, ούτε συνοχή σε σχέση με τα εθνικά θέματα. Και μη νομίζετε ότι οι "απέναντι" είναι κουτοί και δεν το διαπιστώνουν αυτό... Μακάρι να είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα, όμως, ακόμη και στα εθνικά θέματα φαίνεται σαν να πηγαίνουμε... μέρα μέρα.  Πάμε και βλέπουμε... Και αυτό είναι επικίνδυνο. 

    Και εκτός των άλλων, σύντομα θα αρχίσει να κυριαρχεί στον κυβερνητικό σχηματισμό και η προεκλογική λογική. Είτε φέτος το φθινόπωρο, είτε του χρόνου γίνουν οι εκλογές, ο διαθέσιμος χρόνος της κυβέρνησης αρχίζει πλέον να μειώνεται σημαντικά. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει. Και αυτό θα φέρει άγχος. Και το άγχος είναι κακός σύμβουλος...

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων