Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 14-Νοε-2017 00:01

    Κεντροαριστερά: Μηδέν εις το πηλίκο...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Πάμε λοιπόν για το δεύτερο μέρος των εκλογών για την ανάδειξη νέου αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ -με συγχωρείτε στην Κεντροαριστερά- διαδικασία που δεν κομίζει τίποτε το νέο στην πολιτική ζωή του τόπου. 
     
    Και αυτό ενισχύεται και από το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία όσων πήγαν και ψήφισαν υπερβαίνει ηλικιακά τα 55 χρόνια. Τι και αν όλοι οι υποψήφιοι υποστήριζαν ότι φέρνουν κάτι το "νέο". Κάτι δεν πάει καλά λοιπόν είτε με το μήνυμα και τις εξαγγελίες περί νέου ξεκινήματος και νέας πορείας, είτε με τα πρόσωπα. Θα πείτε, πήγαν 210 χιλιάδες και ψήφισαν. Δεν λέει κάτι αυτό σε σχέση με τη συμμετοχή και την ενεργοποίηση των πολιτών; Φοβάμαι ότι πολύ λίγα πράγματα...

    Ούτε καν ότι... το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Όχι όλο τουλάχιστον. Ένα μέρος του είναι έτσι κι αλλιώς στον Σύριζα και ένα άλλο μεγάλο απέχει και σιωπά. Από τη μια πλευρά μπορεί να ακούγεται καλό μέγεθος οι 210 χιλιάδες, από την άλλη όμως για να βάλουμε ψύχραιμα λίγο κάτω τα νούμερα... Η κυρία Φώφη  Γεννηματά που προηγείται στην κούρσα της αρχηγίας κατάφερε να ψηφιστεί από μόλις 83 χιλιάδες. Δεν νομίζω ότι δείχνει και ιδιαίτερη αποδοχή στον ρόλο και στο μέχρι σήμερα έργο της ως αρχηγού ενός ιστορικού κόμματος το αποτέλεσμα αυτό. Αλλά και αν βάλεις όλες τις... ΠΑΣΟΚικές ψήφους μαζί, Φώφη, Ανδρουλάκη, Μανιάτη και Ραγκούση, δεν ξεπερνούν τις 150 χιλιάδες... Ε. δεν είναι και για πανηγυρισμούς... Να θυμίσω δε ότι το ΠΑΣΟΚ (με τα... λιμά της ΔΗΜΑΡ) στις εκλογές του 2015, τον Σεπτέμβριο είχε πάρει ποσοστό 6,28% που μεταφραζόταν σε 341 χιλιάδες ψήφους...
     
    Αλλά κάπου είναι κατανοητό. Όταν κάπου αγωνιάς για την ίδια σου την πολιτική επιβίωση, να έρχεται μία συμμετοχή που δείχνει ότι ακόμη υπάρχουν στον χώρο σου αντανακλαστικά, σίγουρα δεν είναι άσχημο. Άντε λοιπόν, ας υποθέσουμε ότι βγαίνει η Φώφη, που είναι και το φαβορί. Τι θα έχει αλλάξει; Επί της ουσίας, όχι σε επίπεδο πρόσκαιρων εντυπώσεων; Θα έχει ισχυροποιηθεί η ίδια, καθώς δεν αποτελεί και κανέναν ισχυρό και αδιαμφισβήτητο αρχηγό μέχρι τώρα. ΟΚ. Άλλο; Θα έχει επιτευχθεί καμία σημαντική διεύρυνση;
     
    Και με ποιον; Με την ΔΗΜΑΡ που έτσι κι αλλιώς είναι προσκολλημένη στο άρμα ΠΑΣΟΚ; Με εξωκοινοβουλευτικούς που δεν έχουν πολιτικά στον ήλιο μοίρα; Ή με το Ποτάμι. Καθίστε να το δούμε και αυτό. Γιατί από ό,τι φαίνεται ο Σταύρος Θεοδωράκης όταν προχωρά σε πολιτικές συμφωνίες, δεν υπολογίζει ότι αυτές αφορούν σχεδόν μόνο τον εαυτό του... Ήδη ξεκίνησαν οι "φωνές" στους εναπομείναντες ολίγους (πρώην;) συντρόφους του, για συνέδριο, πιθανώς εκλογή νέου αρχηγού και εξέταση της πολιτικής ταυτότητας... Άλλωστε, ο κ. Θεοδωράκης είχε συμφωνήσει να διατηρηθούν οι κοινοβουλευτικές ομάδες των δύο κομμάτων ατόφιες μέχρι τις εκλογές. Οπότε, για τα περί ενότητας... ζήσε Μάη μου... 
     
    Άλλωστε, ο συμπαθής κατά τα άλλα Σταύρος, μόλις και μετά βίας κατάφερε να πάρει 21 χιλιάδες ψήφους... Και ας είδαν με πολύ καλό μάτι την υποψηφιότητά του, όπως και εκείνη του Καμίνη, πλευρές που ούτε πρόσκεινται, ούτε πρόκειται να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ – συγγνώμη, το νέο φορέα, στις επόμενες εκλογές. Και όμως έσπευσαν, λένε ορισμένες πληροφορίες και ψήφισαν την Κυριακή για να βοηθήσουν μήπως και περάσει ένας εκ των δύο, Θεοδωράκης ή Καμίνης, στον δεύτερο γύρο. Τσάμπα πήγε όμως η συμπαράσταση... Εκατέρωθεν. 
     
    Με ποιον λοιπόν θα έχει γίνει η διεύρυνση; Με τον Καμίνη; Μα τέτοια αποδοκιμασία στο πρόσωπό του, με μόλις 27 χιλιάδες ψήφους, ασφαλώς δεν την περίμενε ο Δήμαρχος. Δεν έπεισε ούτε ότι εκπροσωπεί κάποιο... υγιές – όπως άφηνε να εννοηθεί σαφώς – κομμάτι του πάλαι ποτέ όλου ΠΑΣΟΚ, ούτε ότι κομίζει κάτι νέο ή ενδιαφέρον. Εκρίθη ολίγος για την κεντρική πολιτική σκηνή. Ο Καμίνης μαζί με τον Σταύρο, είναι ασφαλώς οι μεγάλοι ηττημένοι της υπόθεσης "Κεντροαριστερά", τουλάχιστον έτσι όπως την φαντάζονται και αυτό προσδιορίζονται οι συμμετέχοντες στο εγχείρημα. Απέτυχαν. 
     
    Τι απομένει εκτός από το "μία από τα ίδια" της Φώφης; Ο Ανδρουλάκης. Ο δεύτερος που είχε μηχανισμό. Και έτσι επιβλήθηκε άνετα των υπολοίπων. Όχι όμως και ότι θα πρέπει να αισθάνεται και πολύ υπερήφανος. Ένας νέος άνθρωπος που δεν κατάφερε με τον λόγο του να προσελκύσει νέους. Τα είπαμε για την ηλικιακή κατάσταση της πλειοψηφίας όσων ψήφισαν.  Άντε και κερδίζει ως αουτσάιντερ τη Φώφη. Θα έχει αλλάξει κάτι σημαντικό; Θα υπάρξει κάποια νέα δυναμική; Και προς ποια κατεύθυνση; Με μόλις 50 χιλιάδες υποστηρικτές σε εκλογική διαδικασία, δεν δείχνει να έχει περάσει ξεκάθαρο ηγετικό μήνυμα... ή κάποια δυναμική. Η γλώσσα που χρησιμοποίησε στην προεκλογική διαδικασία, να με συμπαθά, αλλά είναι ολίγον ξύλινη και δεν διαφέρει και πολύ από εκείνη όσων έχουν ήδη κριθεί και απαξιωθεί. Θα πρέπει να γίνει πολύ πιο ρηξικέλευθος για να εμπνεύσει ευρύτερα, πέραν του στενού ΠΑΣΟΚικού πυρήνα. Είναι νέος και πρέπει να αποδείξει ότι είναι κάτι καλύτερο από απλά κομματικός...
     
    Με άλλα λόγια η ψήφος της περασμένης Κυριακής, είτε θέλετε να την χαρακτηρίσετε νοσταλγική, είτε "κομματική", είτε... πολιτικής διαμαρτυρίας, είτε προσδοκίας όσων -αριστερά ή δεξιά του- βλέπουν το ΠΑΣΟΚ ως κυβερνητικό εταίρο, δεν σημαίνει και πολλά πράγματα. Μακάρι να ήταν αλλιώς. Αλλά πολύ φοβάμαι πως δεν είναι...

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ