Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 01-Ιουλ-2009 06:56

    Εργασία Vs Καπνίσματος: Το πιο φιλεργατικό μέτρο του αιώνα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Του Θεόδωρου Κουτρούκη

    Η παράδοξη αρχική ανακοίνωση της ΓΣΕΕ για το κάπνισμα στους εργασιακούς χώρους, που –εν μέσω σφοδρών αντιδράσεων στον τύπο και τα blogs αποσύρθηκε γρήγορα, ξανάνοιξε τη συζήτηση για το κάπνισμα στο χώρο εργασίας (ΚΧΕ) και τις ευθύνες του συνδικαλιστικού κινήματος. Μολονότι πολλά συνδικάτα σε ολόκληρο τον κόσμο συντάσσονται με το αίτημα για χώρους εργασίας απαλλαγμένους από τον καπνό, μερικές εργατικές οργανώσεις είναι διστακτικές και επιδιώκουν να συμβιβάσουν τα ενδιαφέροντα των μελών τους.   

    Ας θυμηθούμε λίγο τα ερευνητικά δεδομένα:

    * Μια δημοσκόπηση στην Καλιφόρνια έδειξε ότι το 95% των μη καπνιστών και το 69% των καπνιστών θεωρούν πως η ολική απαγόρευση του ΚΧΕ είναι θετική, ενώ το 79% των συμμετεχόντων διαπίστωσε μείωση του καπνίσματος. Ακόμη το 88% των μη καπνιστών και το 83% των καπνιστών πίστευαν ότι οι εργαζόμενοι στο χώρο εργασίας θα πρέπει να προστατεύονται από τον δευτερογενή καπνό (δηλ. αυτόν που απελευθερώνεται από το τσιγάρο η εκστομίζεται από τον καπνιστή)

    * Μια άλλη έρευνα του Εθνικού Γραφείου Οικονομικής Έρευνας των ΗΠΑ έδειξε ότι η απαγόρευση του ΚΧΕ οδήγησε σε μείωση κατά 5% τον αριθμό των καπνιστών και κατά 10% την κατανάλωση τσιγάρων.  

    * Μια άλλη ευρωπαϊκή μελέτη έδειξε ότι η έκθεση των εργαζομένων στο ΚΧΕ αυξάνει κατά 17% την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου στον πνεύμονα. 

    * Επιπλέον, μια μελέτη στις ΗΠΑ υποστηρίζει ότι ο διαχωρισμός καπνιστών και μη στο χώρο εργασίας και ο εξαερισμός δεν μπορεί να περιορίσει την έκθεση στο δευτερογενή καπνό (καθώς ακόμη και οι πιο σύγχρονες τεχνολογίες εξαερισμού αδυνατούν να απομακρύνουν πλήρως το δευτερογενή καπνό και τα τοξικά συστατικά του), ενώ αυτό μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά μόνο με την πλήρη απαγόρευση του ΚΧΕ. Οι περιορισμοί στο κάπνισμα όχι μόνο προστατεύουν τους εργαζόμενους από την έκθεση στο δευτερογενή καπνό αλλά μειώνουν τον αριθμό των καπνιστών και αυξάνουν τις πιθανότητες επιτυχίας εκείνων που προσπαθούν να το διακόψουν.

    * Μια βρετανική μελέτη βρήκε ότι ένας εργαζόμενος καπνιστής χάνει κατά μέσο όρο 64 λεπτά της εργάσιμης ημέρα καπνίζοντας.

    * Τέλος, σε μια έκδοση της οργάνωσης Workshifts σημειώνεται ότι η εφαρμογή του πλήρους εξοβελισμού του ΚΧΕ οδηγεί τους καπνιστές σε ανάλωση λιγότερων τσιγάρων ανά ημέρα, ενώ σε αυτούς τους χώρους εργασίας η μείωση του καπνίσματος είναι διπλάσια σε σχέση με τους χώρους εργασίας που διαθέτουν εσωτερικά καπνιστήρια.     

    Τα επιχειρήματα περισσεύουν. Η απαγόρευση του ΚΧΕ μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της παραγωγικότητας, μείωση των απουσιών, συμπίεση του υγειονομικού κόστους και προφανώς σε βελτίωση της υγείας των εργαζομένων.

    Σε αυτό το σκηνικό κρίσιμος είναι ο ρόλος των εργατικών συνδικάτων για την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων. Ορισμένες ενδεδειγμένες δράσεις του συνδικαλιστικού κινήματος θα ήταν οι ακόλουθες: α) η νομοθεσία για την απαγόρευση του καπνίσματος στους χώρους εργασίας πρέπει να θεωρείται και εργατική νομοθεσία, και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί από τα συνδικάτα, β) το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να εγκαινιάσει τη δική του αντικαπνιστική εκστρατεία για να προστατεύσει τα μέλη του από τις συνέπειες του καπνού, γ) η ΓΣΕΕ (που συνομολογεί την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας), οι κλαδικές ομοσπονδίες και τα πρωτοβάθμια σωματεία θα μπορούσαν διαμέσου του μηχανισμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων να ενισχύσουν το αντικαπνιστικό θεσμικό οπλοστάσιο, δ) θα μπορούσε να οριστεί ένας συνδικαλιστικός εκπρόσωπος στους χώρους εργασίας, που θα συλλέγει τις καταγγελίες των εργαζομένων για σχετικές παραβιάσεις και θα τις κοινοποιεί στην Επιθεώρηση Εργασίας, ώστε να αποφεύγεται η στοχοποίηση μεμονωμένων εργαζόμενων που καταγγέλλουν πιθανές παραβιάσεις, ε) θα μπορούσαν όλα τα εργατικά κέντρα της χώρας να καθιερώσουν τηλεφωνικές γραμμές διαμέσου των οποίων θα συλλέγουν καταγγελίες –και θα τις μεταβιβάζουν στο Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας ή Υγείας- για χώρους εργασίας όπου παραβιάζεται η σχετική νομοθεσία, στ) για τις περιπτώσεις των χώρων εργασίας όπου θα επιτρέπεται το κάπνισμα (καταστήματα καπνιστών ή χώροι καπνιστών στα μεγάλα νυκτερινά κέντρα), εφόσον είναι πανθομολογούμενο ότι η υγεία των εργαζομένων θα επιβαρύνεται σημαντικά, το συνδικαλιστικό κίνημα θα μπορούσε να διεκδικήσει τα ένσημα του συγκεκριμένου προσωπικού να χαρακτηρίζονται ανθυγιεινά, ώστε να υπάρξει κι εάν αντικίνητρο για τις επιχειρήσεις να απασχολούν προσωπικό σε αυτές τις «νησίδες καπνίσματος» μέχρι την καθολική απαγόρευση.     

    Τα εργατικά συνδικάτα δεν μπορούν παρά να είναι στην εμπροσθοφυλακή του αντικαπνιστικού αγώνα –απέναντι από τα συμφέροντα των καπνοβιομηχανιών- για την προστασία της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων. Και η απαγόρευση του καπνίσματος στο χώρο εργασίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το πιο «φιλεργατικό» μέτρο του αιώνα.  

    * Ο κ. Κουτρούκης είναι επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων