Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 29-Ιουν-2009 00:05

    Επιτακτική πλέον η πολιτική αναπτυξιακής αναδιάρθρωσης

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Χρήστου Καλαμπόκη

    Τρεις βδομάδες μετά το μήνυμα προβληματισμού, αν όχι απογοήτευσης, για την πολιτική ζωή του τόπου που έστειλε σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού προς και τα δύο κόμματα εξουσίας, αλλά και προς τα κόμματα της «αριστεράς» για τη στείρα αντιπολίτευσή τους, είναι καιρός πλέον να αρχίσει μια σοβαρή συζήτηση για την αναγκαιότητα αναπτυξιακής αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας.

    Σε παγκόσμια κλίμακα έχουν αρχίσει οι κεντρικές τράπεζες να τονίζουν ότι βρισκόμαστε στο κατώτερο μέρος του οικονομικού κύκλου και συνεπώς πρέπει να αναμένονται τα πρώτα σημάδια σταθεροποίησης και πιθανά σταδιακής ανάκαμψης από τις αρχές του 2010.

    Είναι πολύ αμφίβολο αν η πρόβλεψη αυτή αφορά την ελληνική οικονομία. Για την ελληνική οικονομία η ύφεση είναι προ των πυλών. Αποτελεί άλλωστε δομικό χαρακτηριστικό της οικονομίας μας να ακολουθεί τους οικονομικούς κύκλους με κάποια καθυστέρηση, δεδομένου ότι χαρακτηρίζεται από υπερμεγέθη κρατικό τομέα, κρατικοδίαιτες «ιδιωτικές» εταιρίες και εσωστρέφεια. Επίσης η κρίση στον τουρισμό, που αφορά το 18% του ΑΕΠ, τώρα μόλις αρχίζει.

    Η κυβέρνηση το 2004 είχε όλα τα «όπλα» στα χέρια της. Μια οικονομία με διπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης από την Ευρωζώνη, μια σημαντική διεθνή εικόνα από την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων, το γ’ ΚΠΣ σε εξέλιξη και το δ’ ΚΠΣ μπροστά της. Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας ήταν υπαρκτά. Δυστυχώς όμως η κυβέρνηση επέλεξε την πολιτική της ήπιας προσαρμογής προσπαθώντας να γίνει αρεστή στα κοινωνικά στρώματα που την ψήφισαν. Αποτέλεσμα, η διάλυση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, η αύξηση των εμμέσων φόρων σε συνάρτηση με την αύξηση της φοροδιαφυγής, η στήριξη της αύξησης του ΑΕΠ μόνο στην εσωτερική ζήτηση ,με διόγκωση μάλιστα του χρέους των νοικοκυριών. Αποτέλεσμα η αποδυνάμωση του παραγωγικού ιστού και της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, η αύξηση των ελλειμμάτων, ο δανεισμός με υπέρογκα επιτόκια που υποθηκεύουν το μέλλον. Στην κυριολεξία η οικονομία μας βρίσκεται σήμερα γυμνή μπροστά στην κρίση.

    Η κυβέρνηση τονίζει ότι ήταν από τις πρώτες χώρες που πήραν μέτρα για την στήριξη της ρευστότητας της οικονομίας, το γνωστό πακέτο των 28 δις. Για άλλη μια φορά όμως αντί να στηριχθεί η πραγματική οικονομία με απευθείας εγγυήσεις προς τις επιχειρήσεις και κυρίως τους δοκιμαζόμενους στρατηγικούς κλάδους των κατασκευών και του τουρισμού, το πακέτο ενίσχυσε τις τράπεζες, οι οποίες μάλιστα το χρησιμοποίησαν επιλεκτικά απορροφώντας μόλις το 50%.

    Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών δείχνει τον δρόμο για μια πολιτική με γενναίες αποφάσεις, όχι επικοινωνιακού χαρακτήρα αλλά για την αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας.

    Το ερώτημα για την ελληνική οικονομία είναι διπλό. Πως μετριάζουμε την κρίση και, το δυσκολότερο, τι κάνουμε όταν βγούμε από αυτήν.

    Η καθυστέρηση είναι σίγουρα μεγάλη. Όμως υπάρχει δυνατότητα άμεσης ενεργοποίησης του ΕΣΠΑ για δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις δεδομένου ότι έχουμε το πλεονέκτημα αναβολής της εκταμίευσης της εθνικής συμμετοχής για 2 χρόνια. Επίσης χρήσης των 13 δισ. που παραμένουν αχρησιμοποίητα από το πακέτο των 28 δισ. για τις τράπεζες για ενίσχυση τομέων με άμεσο αναπτυξιακό αποτέλεσμα και με διαφύλαξη των θέσεων εργασίας.

    Δυστυχώς η κυβέρνηση δείχνει σαν να έχει εγκαταλείψει τον αγώνα ή τουλάχιστον ότι παραμένει συνεπής στην νεοφιλελεύθερη ιδεολογία της, με την επιβολή πρόσθετης έμμεσης φορολογίας που είναι κατά τεκμήριο η πιο κοινωνικά άδικη. Τα διαρθρωτικά μέτρα περιορίζονται αφενός στο άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων (αλήθεια σε τι θα επηρεασθεί ο Έλληνας λογιστής και το κόστος των υπηρεσιών από την ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος από τον Ολλανδό συνάδελφό του?) και αφετέρου στην εξαγγελία φορολογικής μεταρρύθμισης από τον Οκτώβριο, με μέτρα πανομοιότυπα με αυτά του Αλογοσκούφη του Νοεμβρίου 2008, τα οποία ο σημερινός Υπουργός απέσυρε.

    Κι όμως η χώρα έχει ευκαιρίες και συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ενδεικτικά, ο ποιοτικός και εποχιακά διευρυμένος τουρισμός που όλες οι χώρες τον αναφέρουν ως βιομηχανία και εμείς ως τομέα. Οι βιοκαλλιέργειες. Στο βιολογικό κρασί και λάδι οι εξαγωγές φθάνουν το 60% και εμείς ακόμα εξάγουμε τα αγροτικά προϊόντα χύμα. Η πράσινη ανάπτυξη δίνει νέα κατεύθυνση στις κατασκευές στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην απασχόληση. Η δημιουργική ενσωμάτωση των νόμιμων μεταναστών αποτελεί πηγή εσόδων για το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

    Τα προβλήματα είναι αλληλένδετα. Γραφειοκρατία και διαφθορά στο δημόσιο, παραοικονομία, φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, ελλείμματα δημοσίου και ασφαλιστικών ταμείων, ιδιωτικές κρατικοδίαιτες εταιρείες, χαμηλές δαπάνες για έρευνα, παιδεία, υγεία, πρόνοια, είναι όψεις του ίδιου νομίσματος.

    Τα πιο πάνω είναι βασικές δεσμεύσεις στα προγράμματα όλων των κομμάτων.

    Όμως είναι καιρός το σύνθημα για τη διακυβέρνηση της χώρας από «σεμνά και ταπεινά» να μετατραπεί σε «με τόλμη και φαντασία».

    Ανησυχώντας και ελπίζοντας, αναμένουμε.

    * Ο κ. Χρήστος Καλαμπόκης είναι Οικονομολόγος, Ανώτατο στέλεχος τράπεζας

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ