Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 16-Μαρ-2009 00:02

    "Βοήθεια Θεού" στην Ελλάδα και η κρίση και η επιτήρηση

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κράλογλου

    Είναι τουλάχιστον αστείο, αν όχι κωμικό, να ασχολούμαστε με σενάρια ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας στηριζόμενοι στα γνωστά νούμερα που ξεκίνησαν από το 3%, «γύρισαν» στο 1,5% και «προσγειώθηκαν» (από εκείνους που ξέρουν καλύτερα) στο 1% (με ένα σενάριο) και κάτω από το ποσοστό αυτό (με άλλο σενάριο).

    Βεβαίως κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η δυναμική μιας οικονομίας επιτρέπει ίσως κάποιες προβλέψεις που μπορούν να αποτυπωθούν σε νούμερα και σε ποσοστά.

    Αλλά οι προβλέψεις αποτυπώνονται με ασφάλεια σε ποσοστά μόνο όταν οι οικονομίες στηρίζονται σε σοβαρά θεμέλια, έχουν πραγματικές προοπτικές και πλαισιώνονται από ένα ρεαλιστικό μοντέλο οικονομικής πολιτικής και κυρίως πολιτικού οράματος για την ανάπτυξη.

    Σε μια χώρα όμως όπως η δική μας, που ανταγωνίζεται -ανεπιτυχώς- ακόμη και την Ανατολική Ευρώπη αλλά παραμένει στην ευρωπαϊκή οικογένεια γιατί η χρεοκοπία της θα στοιχίσει στην Ευρώπη περισσότερο από την διάσωσή της… τα νούμερα δεν έχουν απολύτως καμία αξία.

    Η ανάπτυξη στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι θέμα καθαρά πολιτικό και όχι οικονομικό. Είναι θέμα που συνδέεται μόνο με την πολιτική βούληση και πολύ λίγο με την επιχειρηματική.

    Σήμερα λοιπόν, είτε το θέλουμε είτε όχι, η χρεοκοπία στην Ελλάδα έχει ήδη ξεκινήσει μηδενίζοντας κάθε σχέδιο για παραπέρα ανάπτυξη.

    Και το ζητούμενο είναι αν θα μπορέσουμε να ανακόψουμε την πορεία προς την πλήρη χρεοκοπία και όχι αν θα οδηγηθούμε συγκυριακά σε πορεία ανάπτυξης.

    Δεν πρόκειται μόνο για την προσωπική μου άποψη.

    Όσοι αναλύουν με ρεαλισμό και χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες τις προοπτικές τις οικονομίας μας ομολογούν χωρίς να κομπιάσουν ότι την προσεχή τριετία αν όχι πενταετία τίποτε δεν πρόκειται να γίνει στον τόπο που να προδικάζει πορεία ανάπτυξης.

    Αντίθετα αυτό που θα γίνει ορατό από τον Σεπτέμβριο του 2009 ,το αργότερο, θα είναι η προσγείωση του σημερινού μοντέλου της οικονομίας σε επίπεδα τα οποία ούτε καν μπορούμε να φαντασθούμε αυτή την στιγμή.

    Και ας ξεκινήσουμε από τον πολλά υποσχόμενο τραπεζικό τομέα που οι πλέον κορυφαίοι παράγοντες του κλάδου βλέπουν σημαντικές αλλαγές των σημερινών χαρακτηριστικών του, με εξελίξεις τέτοιας μορφής που θα προκαλέσουν εκπλήξεις. Το μεγάλο ερώτημα στον κλάδο είναι αν η οικονομία αντέχει μια παρέμβαση για κρατικοποίηση μέρους του τομέα Τραπεζών και όχι αποκρατικοποίηση του μέρους εκείνου που έχει διατηρηθεί άμεσα ή έμμεσα σε κρατικά χέρια.

    Για τον τουρισμό δεν γίνεται συζήτηση. Η αγωνία για την προσεχή τριετία είναι να διατηρηθούν σε βιώσιμη κατάσταση οι μονάδες και όχι να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για παραπέρα ανάπτυξη και επενδύσεις. Αυτό έχει ήδη αποκλεισθεί όχι μόνο λόγω οικονομικής κρίσης αλλά και λόγω αδυναμίας αντιμετώπισης της εσωτερικής κοινωνικής κρίσης στην χώρα.

    Για την ναυτιλία μια προσεκτική μελέτη των μεγάλων ανατροπών στα σχέδια δράσεως και επενδύσεων των ελλήνων εφοπλιστών θα σας δώσει την απάντηση.

    Για την βιομηχανία είναι τουλάχιστον ειρωνεία αν όχι σχιζοφρένεια να μιλάμε ακόμη για βιομηχανική Ελλάδα.

    Η βιομηχανία στην Ελλάδα τελείωσε ως τομέας.

    Αυτό που διασώζεται ακόμη είναι ορισμένες παραγωγικές μονάδες (χάλυβα, τσιμέντου, πετρελαίου, οικοδομής, και τροφίμων) επειδή τροφοδοτούνται από την πίτα της εσωτερικής αγοράς. Αλλά βιομηχανικοί κλάδοι βαριάς ή και μεσαίας βιομηχανίας (με ευρωπαϊκά μεγέθη) δεν υπάρχουν. Και όχι μόνο δεν υπάρχουν αλλά δεν διαγράφεται απολύτως καμία προοπτική να αναστηθούν. Η Ελλάδα δεν έχει βιομηχανία γιατί η πολιτική της και οι πολιτικοί της δεν θέλησαν ποτέ την βιομηχανία για να μην επωμίζονται το πολιτικό κόστος των μέτρων βιομηχανικής ανάπτυξης.

    Σε ποιους απευθύνεται η λεγόμενη πολιτική ανάπτυξης της εθνικής παραγωγής;

    Μόνο στους μικρομεσαίους. Και επειδή δεν θέλουμε πολιτικά να χρεωθούμε τον αφανισμό της ελληνικής βιομηχανίας «βαφτίζουμε» την μοναδική πολιτική που εφαρμόζουμε σε πολιτική μικρομεσαίων επιχειρήσεων…

    Όμως θα ήταν πολύ πιο έντιμη πολιτική θέση να δεχθούμε ότι καταφέραμε μέσω του «οικονομικού μας μοντέλου» να ανατρέψουμε την δομή της οικονομίας της χώρας παρά να μιλάμε για βιομηχανίες και βιομηχάνους που μας εκβιάζουν…

    Αυτή η λαϊκίστικη ατάκα του υφυπουργού Ανάπτυξης κ. Γ. Βλάχου (εκβιάζομαι από βιομήχανο ότι θα κάνει απολύσεις…) είναι ενδεικτική της πολιτικής βούλησης που επικρατεί στον τόπο και καταδικάζει κάθε ιδιωτική αναπτυξιακή πρωτοβουλία.

    Επειδή λοιπόν δεν μπορούμε να βρούμε τον δρόμο για την ανάπτυξη από το σημερινό μοντέλο της οικονομίας μας αυτό που μένει είναι να αλλάξουμε οικονομικό μοντέλο και να το προσαρμόσουμε στην ελληνική πραγματικότητα και κυρίως στις ελληνικές ισχνές πολιτικές και επιχειρηματικές δυνατότητες.

    Και μέχρι τότε βοήθειά μας θα είναι ο μεγάλος Θεός της Ελλάδας που μας έφερε την κρίση για να κερδίσουμε χρόνο να βρούμε το μοντέλο. Και την επιτήρηση των Βρυξελλών για να κερδίσουμε δωρεάν διαχειριστή της οικονομίας μέχρι να αντιληφθούμε ότι ο κρατικός κορβανάς δεν είναι το εργαλείο που εξασφαλίζει την γνωστή μας εικόνα μιας φτωχιάς χώρας με πλούσιους κατοίκους κυρίως κρατικοδίαιτους...

    george.kraloglou@capital.gr

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    08:33 24/09

    Η τόλμη, προϋπόθεση της ελπίδας!

    Σκέψεις γύρω από την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Στην πατρίδα μας έχουμε πληρώσει ακριβά τη θεωρία του πολιτικού κόστους.

    00:08 22/09

    ΔΕΘ και πολιτικός ανταγωνισμός

    Όσα χρόνια θυμάμαι τη ΔΕΘ, δηλαδή από τις εποχές Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αυτή αποτελούσε μια αρένα μονομαχίας...

    00:04 21/09

    H "γκάφα" που προβληματίζει την Ευρώπη

    Η ψηφιοποίηση της οικονομίας και η μετάβαση στην άυλη οικονομία είναι γεγονός, το οποίο δυστυχώς είναι μακρυά ακόμα από την ελληνική πραγματικότητα.

    00:03 20/09

    Ψάχνετε ευθύνες;... Δεν υπάρχουν, λένε!‬

    Πριν κάποιες ημέρες, και κάτω από πολύ περίεργες συνθήκες, ένα πετρελαιοφόρο βυθίστηκε δίπλα στις ακτές της Αττικής... Μέχρι εδώ, όλα καλά... "Συμβαίνουν αυτά"

    00:03 18/09

    Κάποτε στη χώρα των Μακάρων

    Σύμφωνα με μαρτυρίες του Λουκιανού, πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια, υπήρχε κάπου στον Ωκεανό ένα σύμπλεγμα των νήσων Μακάρων.