Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 30-Ιαν-2019 00:03

    Νέα έξοδος στις αγορές: Στο ίδιο έργο θεατές...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μιχάλη Γκλεζάκου

    Αποφασίσαμε λοιπόν να βγούμε στις αγορές. Φυσικά χωρίς να έχουμε τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις, αφού δεν κάναμε τις  μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται απεγνωσμένα η οικονομία και η κοινωνία μας, αφού δεν μπορούμε να φέρουμε επενδύσεις, αφού ασχολούμαστε ακόμη με τα διαδικαστικά των κόκκινων δανείων, αφού η αναζήτηση συναινετικών λύσεων στα κρίσιμα προβλήματα μας παραμένει ζητούμενο. 

    Γι αυτό άλλωστε  οι οίκοι αξιολόγησης μας κατατάσσουν τρία έως έξι σκαλοπάτια χαμηλότερα από την επενδυτική βαθμίδα, γι αυτό οι νέες επενδύσεις είναι μικρότερες των αποσβέσεων (= αρνητικές καθαρές επενδύσεις), γι αυτό  οι τράπεζες μας εξακολουθούν να μην μπορούν να χρηματοδοτήσουν την παραγωγή, γι αυτό 400.000 προικισμένοι νέοι μας έχουν ξενιτευτεί, γι αυτό η υπερφορολόγηση και η υπερχρέωση ήρθαν για να μείνουν.  

    "Βγαίνω στις αγορές" σημαίνει ότι ζητώ από τους επενδυτές να με δανείσουν. Να μου δώσουν ένα μέρος από τα διαθέσιμα τους, εκτιμώντας ότι μετά από κάποια χρόνια θα πάρουν πίσω τα δανεικά, έχοντας εισπράξει στο μεταξύ τους σχετικούς τόκους. Όσο πιο σίγουροι θα νοιώθουν, τόσο πιο πρόθυμοι θα είναι να μας δανείσουν και μάλιστα με χαμηλό επιτόκιο. Οι άλλες χώρες, στον πραγματικό κόσμο, πριν βγουν στις αγορές ισχυροποιούν την οικονομία τους, βελτιώνουν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της, δείχνουν δηλαδή στους επενδυτές ότι θέλουν (και μπορούν) να επιστρέψουν τα δανεικά. Και εκείνοι ανταποκρίνονται ανάλογα…

    Εμείς, που δεν εννοούμε να λειτουργήσουμε με βάση τα δεδομένα του πραγματικού κόσμου, εμείς που επιμένουμε να είμαστε "στον κόσμο μας", έχουμε αποσυνδέσει την κατάσταση της οικονομίας από την έξοδο στις αγορές. Εμείς απευθυνόμαστε στις αγορές κυρίως για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις προοριζόμενες αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Γι αυτό πληρώνουμε πολλαπλάσια επιτόκια από εκείνα της Πορτογαλίας και της Κύπρου, γι αυτό αντλούμε ασήμαντα ποσά, γι αυτό παραμένουμε "εντός και επί τα αυτά" όσον αφορά την προοπτική μελλοντικού δανεισμού. Για εμάς, κάθε έξοδος μας στις αγορές αποτελεί μια αυτοτελή παράσταση που πρέπει με κάθε τρόπο να "πετύχει". 

    Όπως τώρα, που πήγαμε να δανειστούμε, πρόθυμοι να πληρώσουμε 3,5% και πάνω για πενταετές δάνειο, δηλαδή υπερδεκαπλάσιο από το αντίστοιχο επιτόκιο της Πορτογαλίας (0,34%). Το χειρότερο είναι ότι ακόμη και με αυτούς τους όρους, φοβηθήκαμε ότι θα αποτύχουμε. Γι αυτό, ζητήσαμε τη βοήθεια των γιγάντων του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού χώρου. Ζητήσαμε από την Bank of America Merrill Lynch, τη Goldman Sachs, τη HSBC, τη JP Morgan, τη Morgan Stanley και τη Societe Generale CIB να είναι μαζί μας σε αυτή την έξοδο. Όλοι μαζί για να καταφέρουμε να βρούμε... 2,5 δισ., δίνοντας μάλιστα 3,6%. Μοιάζει σαν να ναυλώνουμε υπερωκεάνιο για να πάμε από τον Πειραιά στην Αίγινα και να πανηγυρίζουμε γιατί καταφέραμε να φτάσουμε εκεί. 

    Και κάτι τελευταίο: Το ότι προσφέρθηκαν 10 δισ, είναι χωρίς έννοια. Πρώτον γιατί η αποπληρωμή του δανείου είναι εξασφαλισμένη λόγω του μαξιλαριού και η απόδοση ιδιαίτερα υψηλή και δεύτερον επειδή οι πιο πάνω 6 γίγαντες μπορούσαν εκ του ασφαλούς να ανεβάσουν την προσφορά όσο ψηλά ήθελαν, αφού ήξεραν ότι θα αντληθούν μόνο 2,5 δισ.

    * Ο κ. Μιχάλης Γκλεζάκος είναι καθηγητής Χρηματοοικονομικής

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων