Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 28-Δεκ-2018 00:04

    Όλα από μηδενική βάση

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Συμεών Ρωμύλου 

    Η ιδέα "από μηδενική βάση" χρησιμοποιήθηκε ως όρος, αρχικά, στη λογιστική, στο "προϋπολογισμός από μηδενική βάση" (zero-based budgeting).  Έκτοτε, έχουν αναπτυχθεί σχετικές τεχνικές μάνατζμεντ για την αντιμετώπιση διαφόρων καταστάσεων, από τον επανασχεδιασμό μιας απλής διαδικασίας, μέχρι και τον επανασχεδιασμό μιας ολόκληρης επιχείρησης ("zero-based redesign").

    Τα πάντα με σχετικά "μεγάλη ηλικία", (εργαλεία, διαδικασίες, οργανωτικές δομές, συστήματα, εταιρίες, νομικά καθεστώτα, Συντάγματα κλπ., κλπ.), σε κάποιες στιγμές της "ζωής" τους,  είτε υφίστανται "τεχνολογική απαξίωση", επειδή προέκυψαν "αιφνιδίως" δραματικά νέες συνθήκες (πχ., ανακάλυψη ατμού, ηλεκτρισμού, ίντερνετ κλπ.) είτε καταντούν ένα "άθροισμα αλλαγών", χωρίς λογική συνοχή, επειδή αυτά έχουν τροποποιηθεί αμέτρητες φορές για να "προσαρμοστούν" στις εκάστοτε νέες συνθήκες, που εξελίσσονται αενάως. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μόνη ελπίδα να αντικατασταθούν με κάτι αρκούντως αποτελεσματικό είναι αυτό να σχεδιαστεί από μηδενική βάση.

    Στα κράτη, σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα, τέτοιοι "επανασχεδιασμοί" γίνονται, συνήθως, μόνο μετά από επαναστάσεις. Ακόμη και μετά από τεχνολογικές "επαναστάσεις", όπως, πχ., το ίντερνετ, τα κράτη προσπαθούν να τροποποιήσουν τα υπάρχοντα και να τα προσαρμόσουν στις νέες συνθήκες. Βεβαίως, υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις, όπως είναι η Εσθονία, που επανασχεδίασε από μηδενική βάση τον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης!

    Θεωρητικά, λοιπόν, και ιδανικά, αυτό που χρειάζεται είναι ο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ επανασχεδιασμός, από μηδενική βάση, όλων των κανόνων συμπεριφοράς για τις ανθρώπινες σχέσεις, όλων των επιπέδων!

    Αφορμή για αυτές τις σκέψεις και όσες ακολουθούν (με ιδέες από τα "Homo Sapiens" και "Homo Deus" του Yuval Noah Harari) μου έδωσε η επικαιρότητα: Ο πρόσφατος εορτασμός της 60ης επετείου της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, και τα υπερβολικά δικαιώματα που αναγνωρίζουμε σε αυτούς που δεν αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των άλλων. Η επικείμενη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που, αντί να εστιάσει, κυρίως, "στις θεσμοθετημένες πολιτικές ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ και αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου" στον ΣΗΜΕΡΙΝΟ και αυριανό κόσμο, προαναγγέλλεται... "μετωπική σύγκρουση" μεταξύ των κομμάτων, για το αν, τελικά, θα επιτρέψουμε... τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων!!!

    Το προφανές πλεονέκτημα της προσέγγισης από μηδενική βάση είναι, ότι αξιοποιεί, τόσο τη γνώση των συνθηκών που έπαψαν να ισχύουν, όσο και την εμπειρία για τα αποτελέσματα, που παράγουν οι κανόνες που εφαρμόζονται. Παραθέτω τρία παραδείγματα κανόνων ανθρώπινων σχέσεων, σχετικών με την επικαιρότητα που ανέφερα, που πιστεύω ότι χρήζουν επανασχεδιασμού από μηδενική βάση, μόνο σαν πρόκληση για προβληματισμό.

    Παράδειγμα 1. Γνωρίζουμε ότι, κάποιοι ευνοούνται στη γενετική λοταρία και γεννιούνται με χρυσή φωνή, με χρυσά πόδια, με χρυσό μυαλό ή άλλα χαρίσματα. Εμείς, οι λιγότερο τυχεροί, τους κάνουμε πλούσιους, γιατί μας αρέσει το τραγούδι τους, ο τρόπος που κλωτσούν τη μπάλα, ή τα gadgets με αλγορίθμους για τεχνική νοημοσύνη, που αυτοί αναπτύσσουν. Οι δυσαρεστημένοι χαμηλόμισθοι, που σαγηνεύονται από λαϊκίστικες υποσχέσεις και ψηφίζουν άκρα, αυξάνονται και πληθύνονται ανά τον κόσμο. Αντί να ζει καλά από την παραγωγή το 70-80% του πληθυσμού και να στηρίζει με τους φόρους το άλλο 20-30%, ισχύει το σχεδόν αντίστροφο -και αυτή η σχέση δεν καλυτερεύει! Η αναδιανομή έχει εξαντλήσει τα όριά της ακόμη και σε χώρες, με αποτελεσματικό κράτος και με ισχυρές επιχειρήσεις.Έξω, έχει ήδη αρχίσει να αμφισβητείται η μοιρολατρική αποδοχή, ότι "η δημοκρατία -και, κυρίως, η συνακόλουθη αγορά- είναι το χειρότερο σύστημα εκτός από όλα τα άλλα". Τί κάνουν οι "ηγεσίες" μας; 

    Παράδειγμα 2. Γνωρίζουμε ότι, σε αντίθεση με τα άλλα ζώα, οι άνθρωποι δεν ζούμε σε δύο, αλλά σε τρία επίπεδα. Εκτός από την επίγνωση των υποκειμενικών εμπειριών, όπως η επιθυμία, ο φόβος, ή η χαρά, και των αντικειμενικών οντοτήτων που βρίσκονται έξω από τα όντα, όπως τα δέντρα τα βουνά και τα ποτάμια, ο δικός μας κόσμος περιλαμβάνει και ιστορίες σχετικά με χρήματα, έθνη, θεούς και εταιρίες, δηλαδή περιλαμβάνει τους "συλλογικούς μας μύθους". 

    Χάρις σε αυτούς τους μύθους, οι άνθρωποι, το ανθρώπινο είδος, εξελίχθηκε σε κυρίαρχο του πλανήτη, γιατί αυτοί οι μύθοι μας επέτρεψαν να συνεργαζόμαστε άγνωστοι με άγνωστους ή/και σε αδιανόητα μεγάλους αριθμούς. Έτσι, καταφέραμε να επιτυγχάνουμε πράγματα, που κανένα άλλο είδος δεν επιτυγχάνει. Σκεφτείτε τί επιτυγχάνουν συνεργαζόμενοι άγνωστοι μεταξύ τους ομόθρησκοι ή ομόεθνοι, όταν τους "εμπνέουν" οι αντίστοιχοι θρησκευτικοί ή εθνικοί μύθοι. Ακόμη, σκεφτείτε και το εξής, σήμερα, "απλούστατο":

    Ένας Κινέζος κατασκευάζει μπιχλιμπίδια. Κάποιοι μεσολαβούν για να το πληροφορηθώ. Αποφασίζω να αγοράσω ένα και κάποιοι το γνωστοποιούν στον Κινέζο. Κάποιοι μεσολαβούν να μου το φέρουν και κάποιοι άλλοι να δώσουν στον Κινέζο την αξία του. Ο Κινέζος και εγώ δεν γνωριζόμαστε ούτε γνωρίζουμε κανέναν από όλους αυτούς που "συνεργάστηκαν" μαζί μας, αλλά ούτε και αυτοί γνωρίζονται μεταξύ τους!  

    Υπάρχουν άπειρα γνωμικά, σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, που επισημαίνουν την αρετή της συνεργασίας, την αρετή της έννοιας "η ισχύς εν τη ενώσει". Τί κάνουν οι "ηγεσίες" μας;  

    Παράδειγμα 3. Γνωρίζουμε ότι, χωρίς αμφιβολία, ο χόμο σάπιενς είναι το πιο ισχυρό είδος στον κόσμο και ότι στον ίδιο αρέσει να πιστεύει, ότι διαθέτει ανώτερο ηθικό ανάστημα, και ότι η ανθρώπινη ζωή έχει μεγαλύτερη ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ αξία από τη ζωή των γουρουνιών, των ελεφάντων ή των λύκων. Αλλά, ακόμη κι έτσι, ο ισχυρός έχει και δίκιο; 

    Μας αρέσει να λέμε στον εαυτό μας ότι διαθέτουμε κάποια μαγική ποιότητα, η οποία δικαιολογεί ηθικά την προνομιακή μας θέση, και ότι οι ανθρώπινες ζωές είναι ανώτερες κατά κάποιο θεμελιώδη τρόπο.  Έτσι παρασυρθήκαμε, μεταξύ πολλών άλλων, να αποτάσσουμε την θανατική ποινή και να διατηρούμε ζωντανούς πού έχουν καταδικασθεί σε πολλάκις ισόβια, όταν με τα χρήματα που αυτό κοστίζει θα σώζαμε τις ζωές περισσότερο από ενός παιδιού, που πεθαίνει από ασιτία….Τί κάνουν οι "ηγεσίες" μας;  

    Ζητείται ΗΓΕΣΙΑ για να ξανασχεδιάσουμε τον κόσμο από μηδενική βάση...!
    ______________
    Υ.Γ.
    Το έστειλα στο Capital για δημοσίευση στις 26 Νοεμβρίου 2018. Τον Δεκέμβριο 2018 κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση του "21 Μαθήματα για τον 21ο Αιώνα" του  Y.N. Harari, από όπου αντιγράφω:

    Κατά συνέπεια, πρέπει να δημιουργήσουμε μία νέα, επικαιροποιημένη αφήγηση για τον κόσμο. Όπως ακριβώς οι αναταράξεις της Βιομηχανικής Επανάστασης οδήγησαν στη γέννηση των καινοφανών ιδεολογιών του 21ου Αιώνα, έτσι και οι επερχόμενες επαναστάσεις στην βιοτεχνολογία και την τεχνολογία της πληροφορίας θα χρειαστούν νέα οράματα. Συνεπώς, οι επόμενες δεκαετίες μπορεί να χαρακτηριστούν από έντονη ενδοσκόπηση και από την διαμόρφωση νέων κοινωνικών και πολιτικών μοντέλων. Μπορεί άραγε ο φιλελευθερισμός να αναδημιουργηθεί για μία ακόμη φορά, όπως έκανε μετά τις κρίσεις του 1930 και του 1960, και να γίνει ακόμη ελκυστικότερος από ό,τι ήταν πριν; Μπορούν η παραδοσιακή θρησκεία και ο εθνικισμός να δώσουν τις απαντήσεις που διαφεύγουν από τους φιλελεύθερους και να χρησιμοποιήσουν την αρχαία σοφία για να διαμορφώσουν έναν τόσο μοντέρνο κόσμο; Ή μήπως έχει έρθει η στιγμή να ξεκόψουμε για καλά με το παρελθόν και να πλάσουμε μια εντελώς καινούρια αφήγηση που δεν θα πηγαίνει μόνο πέρα από τους παλιούς θεούς και τα έθνη, αλλά ακόμη και από τις νεωτερικές αξίες της ελευθερίας και της ισότητας;

    Επί του παρόντος, η ανθρωπότητα απέχει πολύ από την προοπτική κάποιας συναίνεσης σχετικά με αυτά τα ερωτήματα. Βρισκόμαστε ακόμη στη μηδενιστική στιγμή της απογοήτευσης και της οργής, κατά την οποία οι άνθρωποι έχουν πάψει να πιστεύουν στις παλιές αφηγήσεις αλλά δεν έχουν ακόμη ασπαστεί μια καινούρια. Τι κάνουμε, λοιπόν; Το πρώτο βήμα είναι να σταματήσουμε τις προφητείες καταστροφής και να περάσουμε από τον πανικό στην απορία. Ο πανικός είναι μία μορφή ύβρης. Προέρχεται από την αλαζονική αίσθηση ότι ξέρω ακριβώς που πηγαίνει ο κόσμος -στο χαμό του. Η απορία είναι πιο ταπεινή και γι’ αυτό μπορεί να βλέπει πιο καθαρά. Αν είστε έτοιμοι να βγείτε στους δρόμους φωνάζοντας "ήρθε η Αποκάλυψη!", δοκιμάστε να πείτε στον εαυτό σας, "Όχι, όχι κι έτσι. Απλώς, δεν καταλαβαίνω τί γίνεται στον κόσμο".

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων