Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 03-Δεκ-2018 00:04

    Εξ αντανακλάσεως

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κουμπαράκη  

    Ας ξεκινήσουμε από μια παραδοχή, διατηρήσιμη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις και επενδύσεις χωρίς διατηρήσιμη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη, δεν μπορούν να υπάρξουν. Το να βαφτίζεις ανάπτυξη τα έσοδα που επιφέρει ένας και μόνο τομέας, αυτός του τουρισμού, είναι η πλέον επιπόλαιη και επικίνδυνη διαπίστωση. Η ανάπτυξη αυτή που στηρίζεται στα έσοδα που προκύπτουν από έναν και μόνο τομέα της ελληνικής οικονομίας είναι μια μορφή μονοδιάστατης ανάπτυξης η οποία καθιστά την ελληνική οικονομία και την ίδια τη χώρα ευάλωτες απέναντι στις διεθνείς προκλήσεις. Προκλήσεις οι οποίες επηρεάζουν την ελευθερία και την αποτελεσματικότητα των κυβερνήσεων και διευκολύνουν ή δυσκολεύουν την άσκηση της δημοσιονομική πολιτικής τους.

    Το στενό πλαίσιο της μονομέρειας που επιβάλλει η μονοδιάστατη ανάπτυξη τοποθετεί τη χώρα σε μια περίοδο "εύθραυστης ανάκαμψης", σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική οικονομία στην οποία μεταξύ άλλων επισημαίνεται πως χρειάζονται περισσότερες επενδύσεις, "δημόσιες επενδύσεις που στηρίζουν την ανάπτυξη". Πιο συγκεκριμένα ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, σημειώνει ότι η διατήρηση της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας χρειάζεται ισχυρότερες επενδύσεις. "...η ανάκαμψη παραμένει εύθραυστη. Οι επενδύσεις παραμένουν μία βασική αβεβαιότητα για μία διατηρήσιμη ανάκαμψη". Γιατί συμβαίνει αυτό; Πολύ απλά γιατί η συζήτηση για τις επενδύσεις στη χώρα μας μοιάζει να περνάει από τρία στάδια: 

    1. Την ακούμε και την ξεχνάμε 
    2. Τη βλέπουμε να συμβαίνει κάπου άλλου και τη θυμόμαστε 
    3. Την κάνουμε πράξη και την εμπεδώνουμε.

    Φανερά εγκλωβισμένοι μεταξύ 1 και 2 δεν καταφέρνουμε ποτέ τελικά να φτάσουμε στο 3. Και για αυτό κυρίαρχο φταίξιμο δεν έχει ούτε η μάνικα των δανείων των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που είναι κλειστή, ούτε όμως και η επιβολή των κεφαλαιακών περιορισμών που λειτουργεί αποτρεπτικά σε όσους μπορεί να θέλουν να επενδύσουν αλλά λόγω αυτής της κατάστασης διστάζουν. Ο κυρίαρχος λόγος που δεν προχωράνε οι επενδύσεις στη χώρα μας είναι ότι το κράτος αντί να έχει φιλοεπενδυτικό χαρακτήρα λειτουργεί πελατειακά και μόνο.

    Η συντριπτική πλειοψηφία των επενδύσεων σήμερα γίνεται από ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια, περίπου 87,5% κατά μέσο όρο στην Ε.Ε.. Το ενδιαφέρον αυτών των επενδυτικών κεφαλαίων δεν προσελκύει ένα πελατειακό κράτος που έχει ως μοναδικό του μέλημα το πώς θα μοιράσει επιδόματα και το πώς θα συντηρήσει την πελατειακή του διάσταση. Το ενδιαφέρον των επενδυτικών κεφαλαίων θα προσελκύσει ένα κράτος το οποίο θα εκπέμψει το μήνυμα, ότι οι επενδύσεις αποτελούν εθνική προτεραιότητα.

    Το μήνυμα αυτό πρέπει καταρχάς να ακουστεί ως πολιτική δέσμευση ότι δηλαδή η χώρα θεωρεί εθνική προτεραιότητα τις παραγωγικές επενδύσεις, οι οποίες θα φέρουν νέες και διατηρήσιμες θέσεις εργασίας και μέσω αυτών θα επιτευχθεί η γεφύρωση του επενδυτικού χάσματος της χώρας μας σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη της ευημερίας. 

    Και στη συνέχεια το μήνυμα αυτό θα πρέπει να αποδειχθεί πως έχει εμπεδωθεί στην πράξη από την ελληνική πλευρά, μέσα από την εφαρμογή μιας σειράς φιλοεπενδυτικών μεταρρυθμίσεων τόσο σε επίπεδο κράτους όσο και σε φορολογικό επίπεδο και σε επίπεδο απλούστευσης των διαδικασιών και άρσης των γραφειοκρατικών εμποδίων για την διευκόλυνση ανάπτυξης επενδυτικής δραστηριότητας. 

    Για να γίνει όμως αυτό πράξη πρώτα και πριν απ’ όλα χρειάζεται αλλαγή αντίληψης. Για να το πω πιο απλά μεταξύ δύο ατόμων εκ των οποίων ο ένας κοιτάζει το νερόλακκο και βλέπει τη λάσπη και ο άλλος βλέπει μέσα του τα άστρα που αντανακλώνται, χρειαζόμαστε το δεύτερο.

    *Ο κ. Γιώργος Κουμπαράκης είναι Σύμβουλος/Υπ. Διδάκτωρ ΕΜΠ

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων