Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 01-Οκτ-2018 00:04

    Ανήθικος εγκλωβισμός των νέων: H αδυναμία στήριξης της δημιουργικής δυναμικής τους

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ηρακλή Ρούπα

    Βιώνουμε εδώ και μία δεκαετία την απόλυτη οικονομική αλλά και ηθική κρίση. Αδυνατούμε όμως να αντιδράσουμε. 

    Το κυριότερο όμως σημείο των αναλύσεων αφορά την αδυναμία της σημερινής κυβέρνησης να παράξει, μια συγκεκριμένη και συντεταγμένη οικονομική πολιτική ανάπτυξης. Ειδικότερα όμως, μία πολιτική ανάταξης που θα επιφέρει κοινωνικές ισορροπίες.

    Αντ’ αυτής, βλέπουμε να  προωθούνται μέτρα που δημιουργούν ουσιαστικά έναν φαύλο κύκλο αντικρουόμενων πολιτικών, που στην ουσία αναγεννούν και αναδεικνύουν μια πληθώρα κοινωνικών αντιπαραθέσεων

    Προωθείται η διαμόρφωση, ουσιαστικά αντιλαϊκών, εσωτερικών "αντιμέτρων" που μέσω της κοινωνικής "παγίδευσης" προσπαθούν να επηρεάσουν τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες. 

    Το μόνο που κυριαρχεί είναι μία νωχελική απάθεια, μία φοβία, που μοιρολατρικά, όλα μαζί, οδηγούν σε μία αντιπαραγωγική λογική των κοινωνικών ομάδων που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στην απλή καθημερινότητα.

    Ο κοινωνικός αυτός εγκλωβισμός διοχετεύεται, λοιπόν,  σε κάθε πεδίο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Διαμορφώνει όμως, και μία αλληλουχία "εναγκαλισμών" και εξαρτήσεων που δύσκολα αποβάλλονται, καθώς εδραιώνουν σταδιακά μία νέα  κουλτούρα χαμηλών προσδοκιών.

    Χωρίς προσδοκίες, ουσιαστικούς στόχους και ένα πρόγραμμα εκσυγχρονιστικής αναδιάταξης για την πλειοψηφία των πολιτών η ήδη υφιστάμενη "χαοτική" οικονομική προσαρμογή θα οδηγήσει σε ένταση της κοινωνικής διαφοροποίησης και σε έναν τεράστιο κοινωνικό εγκλωβισμό των οικονομικά ασθενέστερων. Ταυτόχρονα όμως, θα οδηγήσει στην απώλεια κάθε προσδοκίας της συλλογικής ανέλιξης και της κοινωνικοοικονομικής προόδου.

    Αναδεικνύεται έτσι μία στρεβλή κουλτούρα αντιπαραγωγικών εξαρτήσεων. Η διαμόρφωση κουλτούρας όμως, αποτελεί το σημαντικότερο στοιχείο στην αναπτυξιακή πορεία της εκάστοτε χώρας. Με την υφιστάμενη πολιτική κοινωνικοοικονομικού εγκλωβισμού, που έχει δημιουργηθεί, κινδυνεύουμε να απεμπολήσουμε την κουλτούρα της επιχειρηματικότητας που οδήγησε, προ κρίσης, τη χώρα στην αναπτυξιακή της δυναμική, και να την αντικαταστήσουμε με μία κουλτούρα εγκλωβισμού και εξάρτησης από το κράτος και την κεντρική εξουσία. Βασιζόμενη δυστυχώς στην εικονική πραγματικότητα στατιστικών προσεγγίσεων.

    Στατιστική προσέγγιση αποτελεί και η εικονική ένδειξη μείωσης της ανεργίας. Άλλη μία προσέγγιση δηλαδή "κοινωνικού εγκλωβισμού" καθώς τα διλήμματα που τίθενται σε αυτή την περίπτωση είναι μεταξύ εκείνων που υποχρεώνονται  σε μισθούς "μερικής απασχόλησης" και εκείνων που προτιμούν τα κοινωνικά επιδόματα γιατί απλά δεν έχουν μεγάλη οικονομική διαφορά από τον όποιο μισθό παίρνουν. 

    Η κοινωνική ομάδα που εγκλωβίζεται περισσότερο λοιπόν, είναι οι νέοι. Ειδικά εκείνοι που είτε δεν έχουν τη "δυνατότητα" να αλλάξουν χώρα για ένα καλύτερο αύριο , είτε να βρουν μία θέση αντάξια των δεξιοτήτων τους.

    Αυτός όμως, είναι ουσιαστικά ένας κοινωνικός εγκλωβισμός με μακροπρόθεσμες προεκτάσεις. Είναι ο πλέον ανήθικος εγκλωβισμός, καθώς εκτός από τους νέους υποθηκεύει αρνητικά την όποια μελλοντική αναπτυξιακή δυναμική συνολικά.

    Αντί κοινωνικοοικονομικών προνομίων δραστηριοποίησης των νέων, τους "προσφέρονται" μονοδιάστατες υποστηρικτικές "παγίδες" καθημερινής τους συντήρησης. 

    Αντί των όποιων προτάσεων, για τη διαμόρφωση μονίμων θέσεων εργασίας συγκεκριμένης στόχευσης, παρουσιάζονται προγράμματα για την έμμεση υποστήριξη της μερικής απασχόλησης ή της "φανταστικής" αύξησης του βασικού μισθού, μια αύξηση της τάξεως των 10 με 20 ευρώ.

    Η ανάπτυξη στη χώρα όμως δεν θα προκύψει μόνον από τις μεγάλες επενδύσεις που όπως όλα δείχνουν αργούν να έρθουν ή πιθανότατα δεν θα έρθουν ποτέ. Ούτε βέβαια από τη μείωση της φορολογίας που αποτελεί τη μόνη ουσιαστικά πρόταση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Άλλωστε, η μείωση της φορολογίας αποτελεί, μια πολιτική επιλογή με μεσοπρόθεσμο ορίζοντα ανάδειξης αποτελεσμάτων. Οι μεγάλες επενδύσεις, αν και εφόσον έρθουν, θα μπορέσουν απλά να πυροδοτήσουν μια τυπική οικονομική ανάπτυξη. 

    Η διατήρηση της όποιας ανάπτυξης όμως, και η δημιουργία μιας οικονομικής βάσης με μακροπρόθεσμη και αυξάνουσα δυναμική θα προκύψει από την "καινοτόμο" και δημιουργική ενεργοποίηση των νέων, ταυτόχρονα όμως με μέτρα άμεσης αποτελεσματικότητας, που θα έχουν σαφείς κοινωνικές προεκτάσεις.

    Σε αυτή την οικονομική φάση που βιώνουμε ως χώρα, για να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος απαιτείται η διαμόρφωση μιας πραγματικής προοδευτικής κουλτούρας, με ιδέες και δράσεις, σε διάφορα πεδία εφαρμογής. 

    Και φυσικά μια σύγχρονη αποτελεσματικότητα με άξονα την ουσιαστική υποστήριξη της νεανικής επιχειρηματικότητας.

    Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξει άμεση στήριξη των κοινωνικών επιχειρήσεων με νέους ανέργους που κατέχουν συγκεκριμένες δεξιότητες.

    Θα πρέπει να υλοποιηθεί η δωρεάν διασύνδεση των μακρινών χωριών προκειμένου να αναδειχθούν ποικιλόμορφα, διαδικτυακά επιχειρηματικά και επιμορφωτικά σχήματα.

    Αυτό συνεπάγεται και άμεση διασύνδεση της δυναμικής επιχειρηματικότητας με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. 

    Κοινώς θα πρέπει να αναγεννηθούν, πολιτικές απεγκλωβισμού των κοινωνικών ομάδων που έχουν τη δυνατότητα να "αντιδράσουν" παραγωγικά εφόσον όμως τους δοθούν τα κατάλληλα εναύσματα. 

    Η Ευρώπη, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, βρίσκεται σε μια φάση οικονομικής αναδιάταξης, την ίδια στιγμή που η χώρα μας δεν μπορεί να βρει τον δικό της "οικονομικό βηματισμό.

    Είναι άλλο πράγμα λοιπόν, να αναζητείς πολιτική με βάση επιλογές και είναι άλλο, να μην έχεις ούτε πολιτική, αλλά ούτε επιλογές.

    Την ίδια στιγμή, που γίνεται προσπάθεια διαμόρφωσης μίας νέας αναπτυξιακής εικόνας της Ευρώπης, είναι παραπάνω από αναγκαία η ολοκλήρωση μιας νέας Ευρωπαϊκής Στρατηγικής με ορίζοντα το 2030 για  μια ισχυρή Ευρωπαϊκή Οικονομία που θα αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητες της Ευρώπης και θα συγχρονιστεί  με την 4η Βιομηχανική Επανάσταση, προκειμένου να παραχθεί νέος πλούτος, και η χώρα μας θα πρέπει και αυτή να είναι μέρος αυτής της προσπάθειας.

    Ταυτόχρονα  με αυτή τη διαδικασία θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι αρνητικές επιπτώσεις κυρίως από τη μείωση των παραδοσιακών θέσεων εργασίας. 

    Αυτές θα κληθούν να τις καλύψουν και να τις αντικαταστήσουν οι νέοι με την νέα κουλτούρα και τις αντίστοιχες δεξιότητες.

    Δυστυχώς σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, και μέχρι το 2030 η μάχη διεκδίκησης μίας θέσης στο διαμορφούμενο νέο παραγωγικό ευρωπαϊκό μοντέλο για τη νεολαία είναι άνιση και μάλλον χαμένη αν δεν αντιδράσουμε άμεσα και συντεταγμένα.

    * Ο κ. Ηρακλής Ρούπας είναι Οικονομολόγος

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων