Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 12-Σεπ-2018 00:04

    Σιγά μην σπρώχνεστε, όλοι θα πάρετε...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Τσαρδάκη

    Όταν μία κυβέρνηση αρχίζει να μοιράζει μπαξίσια λίγο πριν από τη λήξη της θητείας  της και μάλιστα από χρήματα  που δεν έχει (αλλά τα κλέβει από τους φορολογούμενους πολίτες), αυτό σημαίνει ότι αντιλαμβάνεται τη χρεοκοπία  της  και ψάχνει να βρει κορόιδα, για να την ψηφίσουν για  μία νέα θητεία.

    Έτσι κι αλλιώς, στον σοσιαλισμό το  παραμύθι της σταχτοπούτας κρατάει τρεις νύχτες. Την τέταρτη νύχτα το  πνίγουν  οι ερινύες και οι ψευδαισθήσεις και μετασχηματίζεται σε εφιάλτη. Το γεγονός ότι στις χώρες του πρώην "υπαρκτού" σοσιαλισμού το "όνειρο" κράτησε εβδομήντα χρόνια, οφείλεται στη χοντρή κομματική προπαγάνδα που εξαπέλυσαν οι κομισάριοι του κόμματος, για τα περίφημα "responsa prudentum" του μαρξισμού και τους σοσιαλιστικούς παραδείσους.

    Παρόλα αυτά, ο πρωθυπουργός μας πρόλαβε και έδρεψε τις δάφνες και τις τιμές που αναλογούν στην πρωθυπουργική καρέκλα, ανάλογα με τις ανάγκες του και τις ψευδαισθήσεις του. Προχθές  η παράσταση της Θεσσαλονίκης τα είχε όλα: Μέσα στην αίθουσα λαμπρότητα, υποσχέσεις, παροχές, χειροφιλήματα, σοσιαλιστικές ενατενίσεις και, φυσικά, στο τέλος και το απαραίτητο χειροκρότημα της εξουσίας. Έξω στην πόλη συνθήκες μιας αστυνομο-κρατούμενης πολιτείας, που πνίγηκε στα "αριστερά" χημικά. Κατά την παραδοσιακή ομιλία του ο  πρωθυπουργός μοίρασε σε όλους, "στον  καθένα  ανάλογα με τις ανάγκες του... και τις ικανότητές του". Άλλωστε, πρωθυπουργός είναι και μοιράζει ό,τι θέλει και σε όποιον θέλει. Προσπάθησε, βέβαια, να τηρήσει και  τις αποστάσεις, θυμίζοντας τη μαρξιστική φόρμουλα περί της "ισότητας" των ανθρώπων, ιδιαίτερα δε όταν αναφέρθηκε στους αδικημένους δικαστικούς, στρατιωτικούς και πανεπιστημιακούς, με άλλα λόγια στην ελίτ της ελληνικής κοινωνίας, γιατί αυτοί, όπως είπε, υπέφεραν περισσότερο στα χρόνια της κρίσης.

    Τώρα ήρθε  η σειρά τους κάτι να πάρουν κι αυτοί, σε βάθος χρόνου (δηλαδή μετά θάνατον!). Και,  βέβαια, τώρα που η χρεοκοπημένη οικονομία άρχισε να "ανακάμπτει" (στα χαρτιά βέβαια!) και να βγαίνει στο ξέφωτο, ο "πακτωλός" των χρημάτων θα επιστρέψει από εκεί που έφυγε, δηλαδή από την τσέπη μας. Ποιος τη χάρη μας! Τέτοια λένε στον "λαό –τους", για να εισπράξουν αυτοί στο τέλος το χειροκρότημα της εξουσίας, κι εμείς το ονειροπόλημα της ευτυχίας. Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός  μνημόνευσε και ευχαρίστησε ιδιαιτέρως και την "ελίτ του πλούτου" ("Ίδρυμα Ωνάση" και "Ίδρυμα Νιάρχου"), για τις δωρεές της και τη δημιουργία νοσοκομειακών μονάδων  και άλλων κέντρων πολιτισμού στη χώρα μας.  Πάλι καλά.  Τόση αριστερή μεγαλοκαρδία, είναι αλήθεια, δεν την περιμέναμε! Ίσως ο πρωθυπουργός αρχίζει να καταλαβαίνει (λίγο αργά βέβαια!) και το ρητό του Δημοσθένη  "δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων". Αλλά για να υπάρχουν χρήματα  πρέπει να κάνεις παραγωγή, άρα επενδύσεις και όχι να τα κλέβεις από τους φορολογούμενους με το αριστερό χέρι. 

    Αλλά το μεγαλύτερο επίτευγμα της κυβέρνησής του, όπως είπε,  είναι το μετρό της Θεσσαλονίκης. Από τη δεξιά τρύπα του Κούβελα (είκοσι χρόνια μετά) θα ξετρυπώσει το πιο μεγάλο, μοντέρνο, αριστερό επίτευγμα των τελευταίων πενήντα ετών και η Θεσσαλονίκη θα γίνει το οικονομικό κέντρο και η "πρωτεύουσα των Βαλκανίων". Μήπως θα γίνει και η πρωτεύουσα των Σκοπίων; Αυτό δεν  το ξεκαθάρισε. Το λέω αυτό, γιατί τις προάλλες ο αξιότιμος κύριος Μπουτάρης μάς είπε, ότι οι ξένοι μπερδεύουν το αεροδρόμιο  "Μακεδονία" και νομίζουν ότι προσγειώνονται στα Σκόπια. Έκανε μάλιστα και τη χαριτωμένη πρόταση να μετονομαστεί σε αεροδρόμιο "Νίκος Γκάλης", ή κάτι τέτοιο, αν κατάλαβα καλά. Δεν είναι τυχαίο, βέβαια,  ότι ο πρωθυπουργός εγκατέστησε και την υφυπουργό του στη Θεσσαλονίκη.

    Στον ΣΥΡΙΖΑ όλα έχουν τη λογική τους, καθώς και τη σοσιαλιστική αισθητική τους. Βάζει στο αγκίστρι τα καλύτερα δολώματα για να πιάσει τα μεγαλύτερα ψάρια. Στα επιτεύγματα της κυβέρνησής του, όπως είπε, πρέπει να προσμετρηθεί και η σημαντική μείωση της ανεργίας. Εννοείται, ότι αν δώσεις σε κάθε εργαζόμενο δέκα ώρες δουλειά την εβδομάδα (ευέλικτες μορφές εργασίας τις λένε τώρα), δεν θα μείνει ούτε ένας άνεργος στη χώρα μας, αλλά όλοι μαζί θα πεινάσουν. Με την ίδια σοσιαλιστική λογική μπορείς να μοιράσεις και τα τετραγωνικά μέτρα της ιδιοκατοίκησης, ούτως ώστε δεν θα μείνει κανένας άστεγος στη χώρα μας. Αν μοιράσεις και τον αέρα που αναπνέουμε σε ίσες μερίδες, τότε θα εξοικονομήσεις και αιολική ενέργεια (τρόπος του λέγειν). 

    Αλλά ας σοβαρευτούμε λοιπόν. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρωθυπουργός του ζουν  σε έναν κόσμο φαντασιακό. Σε έναν κόσμο που δεν είναι ακόμη εδώ, αλλά που νομοτελειακά θα έλθει, αφού, έτσι κι αλλιώς,  αυτό είναι το "θέλημα" της ιστορίας και της ανεμπόδιστης εξέλιξης της σοσιαλιστικής κοινωνίας των ενωμένων και συνεργαζόμενων ανθρώπων. Στον κόσμο αυτό της "σοσιαλιστικής ευδαιμονίας", όλοι απολαμβάνουν σε ίσες μερίδες την πλήξη τους και τη μονοτονία της καθημερινότητας.  Οι ανταγωνισμοί, οι κοινωνικές ανισότητες και οι αδικίες φαντάζουν ένα κακό όνειρο.  Διότι το κόμμα "ξέρει" προς τα πού πρέπει να πάει η ιστορία και, συνεπώς, οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτε απολύτως, αφού για όλα φροντίζει ο πατερούλης και οι σύντροφοί του. Αλλά, αρκετά με τους πατερούληδες. Το "σοσιαλιστικό" όνειρο το ζήσαμε και στην αριστερόστροφη και στη δεξιόστροφη και στην κεντρομόλο εκδοχή του. Καιρός τώρα να αλλάξουμε παραμυθά και παραμύθι.  

    * Ο κ. Δημήτρης Τσαρδάκης, είναι διδάκτωρ φιλοσοφίας του πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης και ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Πατρών.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων