Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 06-Σεπ-2018 00:04

    Ποια ΔΕΘ, ποιες "παροχές"; Alea jacta est

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Νίκου Κασκαβέλη 

    Για να ξεκινήσουμε και λίγο "επαναστατικά" με τη χρήση απαγορευμένων ρήσεων από γλώσσες που δεν κατανοεί η ηγετική παρέα και φιλοδοξεί σύντομα να μην κατανοεί και συνολικά ο λαός. Υπάρχει μια μερίδα συχνά ελεγχόμενων όσον αφορά στην αμεροληψία και στα κίνητρα opinion makers, αρθρογράφων και αναλυτών, που αναπαράγουν άκριτα το τελευταίο αφήγημα του κυριολεκτικά καταχθόνιου Μαξίμου. Σύμφωνα με αυτό, η Κυβέρνηση προχωρά στην επικοινωνιακή της αντεπίθεση και μέσω αυτής και του διαχρονικού "χαρίσματος" του κ. Τσίπρα, η πολιτική κατάσταση είναι αναστρέψιμη. 

    Κεντρικός πυρήνας του παραμυθιού (η άλλη λέξη για το αφήγημα) η δήθεν καθαρή έξοδος από τα Μνημόνια και η δυνατότητα διαφόρων παροχών, υπό μορφή επιδομάτων σε αναξιοπαθούντες, που δίνει το υπερπλεόνασμα, το κτισμένο πάνω σε παράλογους φόρους και παράνομες καθυστερήσεις απόδοσης χρωστουμένων από το κράτος. Η μητέρα των μαχών και το βασικό προεκλογικό κερασάκι, η μάχη για τις συντάξεις. Για την αναβολή μιας διάταξης που η ίδια η Κυβέρνηση προώθησε και ψήφισε, χωρίς να συζητάμε και για την ανάγκη που τη γέννησε, που σε μεγάλο βαθμό πάλι η ίδια προκάλεσε με την αλόγιστη πολιτική της των πρώτων μηνών όταν και ξεψήφιζε σειρά διατάξεων που είχαν βάλει το σύστημα σε μια ρότα. Πώς το είπε όμως ο κ. Αλεξιάδης; Περσινά ξινά σταφύλια!

    Όλα αυτά, μπορεί κάποιους να επηρέαζαν και κάτι να άλλαζε, υπό τελείως άλλες συνθήκες. Σε μια άλλη χώρα ή σε μια άλλη εποχή. Εκεί γύρω στο 2015 ή τριγύρω. Τότε, που στο ετήσιο πανηγύρι της ΔΕΘ, έταζε ο νυν Πρωθυπουργός και του "σπανού τα γένια" και το έκανε με δήθεν σοβαροφανές προσωπείο. Πως αυτές όλες οι παροχές, δεν ήταν έτσι τυχαία εξαγγελλόμενες, γίνονταν βάση σχεδίου. "Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης" και άλλα ηχηρά παρόμοια. Η ζωή απέδειξε το μέγεθος του φληναφήματος και της εξαπάτησης όχι φυσικά των ιδίων, αφού αυτοί έκαναν ρεσάλτο στην εξουσία και τα προνόμιά, των οποίωω έκτοτε λυσσαλέα υπεραμύνονται, αλλά των πολιτών που είπαν να δοκιμάσουν. Τότε λοιπόν, κάρβουνο έπιανε ή έταζε ο κ. Τσίπρας, χρυσάφι γινόταν ή ακουγόταν από τους υπνωτισμένους οπαδούς, τους σαγηνευμένους από το μαγικό αυλό του αδίστακτου δημαγωγού. Και αν είναι οξείς οι όροι, αυτό προκύπτει αβίαστα από το πόσο μεγάλη απόσταση είχε όλο αυτό το παροχολογικό κατασκεύασμα, όλη η διχαστική και απολύτως απλουστευτική παραφιλολογία που το υποστήριξε, με το τι έγινε τελικά επί 3,5 χρόνια! Καμία σχέση!

    Πρώτα απ’ όλα και μόνο στις φήμες του τι θα ακουστεί στη ΔΕΘ έχουν αρχίσει και πάλι οι ζουρνάδες των αγορών. Όχι βέβαια από εμάς προς αυτές, όπως προανήγγειλε αγέρωχα ο επερχόμενος τότε Πρωθυπουργός και ισοπεδωτής του καπιταλισμού, φευ, το ανάποδο. Τα επιτόκια των ομολόγων μας βρίσκονται στα επίπεδα που μας οδήγησαν εκτός αγορών το 2009 και καθόλου κοντά στα αντίστοιχα άλλων χωρών, που επίσης βγήκαν από τα Μνημόνια. Η ανάπτυξη βρίσκεται εκτός στόχων και το Χρηματιστήριο χαροπαλεύει τρώγοντας διαρκώς τις σάρκες του, αδυνατώντας να προσελκύσει και το ελάχιστο ξένο ενδιαφέρον. Ποιος να επενδύσει εδώ, με όλους τους παραλογισμούς του κράτους, που σα να βγήκαν από νοσηρές περιγραφές των κλασικών λογοτεχνικών κειμένων; Όπως λένε και αξιωματούχοι και πρόκειται να αντιληφθούμε, οι απρόσωπες αγορές διαπραγματεύονται με πολύ πιο αμείλικτο και ανυποχώρητο τρόπο από την "επάρατη" Τρόικα και τους θεσμούς που μας έμαθαν τόσο να μισούμε, μα παρείχαν την αναγκαία (και πάμφθηνη συγκριτικά) ρευστότητα που χρειαζόμαστε. 

    Στη μορφή καθαρής εξόδου που επέλεξαν (σκληροί στόχοι, άνευ προληπτικής πιστωτικής γραμμής, άρα και φθηνότερου δανεισμού Τραπεζών κλπ) θα διαπιστώσουν πως η πολιτική αυτονομία, όπως την εννοούν, η κρατική δήθεν "γαλαντομία", είναι δυνατή μόνο στο επίπεδο της εξαγγελίας. Στην πράξη, θα έχει ανυπέρβλητες δυσκολίες και κόστος δυσανάλογο. Βέβαια, πότε τους ένοιαξε για να συμβεί τώρα; Όλα για το αφήγημα. Και οι δυσκολίες; Άλλη μια τρικλοποδιά στους όποιους επόμενους. Μήπως γυρίσουμε μια ώρα αρχύτερα να συνεχίσουμε το θεάρεστο έργο μας. Η ελπίδα είναι ο λαός, οι πολίτες που έπαθαν, να έχουν μάθει πια και να κρίνουν κυρίως τα μετρήσιμα έργα και όχι τις ανέξοδες υποσχέσεις. Όλες οι μετρήσεις, μα και τα ιστορικά προηγούμενα, λένε πως αυτό έχει σε έναν κρίσιμο τουλάχιστον βαθμό, συμβεί. Όσο αφειδώς ενισχύεται κάποιος με το ένδυμα του καινούριου όταν έρχεται στην εξουσία, άλλο τόσο σκληρά τιμωρείται στη συνέχεια, αν έδειξε κατάχρηση της λαϊκής εμπιστοσύνης και επέδειξε αλαζονεία στην άσκηση της εξουσίας του. 

    Πολλές οι κυβερνητικές αστοχίες, διαψεύσεις προσδοκιών, συμπτώματα κακοδιοίκησης και αλλοπρόσαλλων συμπεριφορών ή δηλώσεων, μία μόνο εκ των οποίων κάθε φορά θα αρκούσε για μείζονα κυβερνητική κρίση σε άλλες εποχές. Εδώ, με ένα συνδυασμό κοινωνικού μιθριδατισμού και πρωτόφαντου κοινοβουλευτικού συντεχνιασμού-συμπαιγνίας, κατόρθωσαν να τα ξεπερνούν και να επιβιώνουν. Όλα, μέχρι το Μάτι. Αυτό ήταν το κρίσιμο γεγονός που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής. Ως "τυχηρό" μεν αλλά ιδίως για την απερίγραπτη, αλαζονική και παντελώς ακατάλληλη διαχείρισή του. Κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά. Μετά από αυτό το τόσο θλιβερό γεγονός που συντάραξε τη χώρα, παραστάσεις τύπου ΔΕΘ, δεν έχουν τύχη. Άλλωστε και στο παρελθόν, όταν τα βασικά συμπεράσματα είχαν εξαχθεί, οι παραστάσεις στη ΔΕΘ, είχαν ακόμα και αντίστροφο αποτέλεσμα, ας θυμηθούμε τι έγινε το 1989, το πακέτο Σημίτη το 2003 ή τον Καραμανλή και το Βατοπαίδι.

    Τα βασικά πολιτικά συμπεράσματα λοιπόν για τη συγκεκριμένη κυβερνητική περίοδο έχουν ήδη εξαχθεί, εδώ και καιρό. Φαίνεται σε όλες τις έρευνες, μα και σε μια απλή βόλτα στην αγορά. Στα πρόσωπα του καθημερινού κόσμου, που επιθυμεί επιτέλους μια κυβερνητική αλλαγή. Να αλλάξει η ατμόσφαιρα, το νοσηρό κλίμα. Αυτό δε σημαίνει πως η Κυβερνητική παράταξη έχει εκμηδενιστεί. Όχι. Διατηρεί ένα συμπαγές στράτευμα, κάθε άλλο παρά πλειοψηφικό, που θα δώσει μάχη εκτός ορίων για να διατηρήσει επαφή με τα προνόμιά του. Αλλά είναι μάχη χαρακωμάτων και υποχώρησης. Μάχη χωρίς πρόθυμο κοινωνικό σώμα. Οι κοινωνικοί συσχετισμοί του 2015, δεν είναι πλέον επίκαιροι. Η συγκεκριμένη Κυβέρνηση, ουσιαστικά δεν νομιμοποιείται πλέον να καθορίζει τις τύχες μας. Το ίδιο θα έλεγε και η ίδια αν ήταν αντιπολίτευση. Ας αφήσει λοιπόν τους τυχοδιωκτισμούς και ας αποφασίσει ποια θα είναι η μέρα των εκλογών. Που ο καθένας θα δει το σημερινό του μέγεθος. Η μέρα δε θα αργήσει. Κι όσο και αν διατηρώ πλήρη επίγνωση των δυσκολιών, πριν και μετά από αυτή, DUM SPIRO SPERO. 

    * Νίκος Κασκαβέλης, Δικηγόρος (ΜΔΕ, MSc) 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων