Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 03-Σεπ-2018 00:23

    Άρωμα γυναίκας: Μια δικαίωση που δεν ήλθε ακόμα...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του δρ. Κωνσταντίνου Δούβλη

    Η φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν γνώριμη και φιλική. 
    "Καλησπέρα δάσκαλε".

    Ήταν ο αγαπημένος μου φοιτητής, ο Δημήτρης. Παρά τα χρόνια που πέρασαν από τότε που πήρε το μάθημά μου, με θυμάται συχνά και έχουμε μια καλή και σταθερή επικοινωνία.

    "Θα πρέπει να νιώθετε δικαιωμένος", μου είπε. Προς στιγμήν, τα έχασα. Όσο και αν σκεπτόμουν δε μπορούσα να βρω τον λόγο που ο παλιός μου φοιτητής με επαινούσε. 

    Ο Δημήτρης με έβγαλε από τη δύσκολη θέση.

    "Πάντα δε λέγατε ότι πρέπει μια γυναίκα να διοικήσει την Αστυνομία για να δούμε προκοπή; Ε να που τώρα ήλθαν δύο"!

    Πράγματι, το είχα πει. Αν και αναφερόμουν στη φυσική ηγεσία, η προσέγγιση μου έπαιρνε άλλες διαστάσεις με την τοποθέτηση 2 γυναικών στη πολιτική ηγεσία.

    Είναι αλήθεια ότι πάντα πίστευα στην ιδιαίτερη αξία του γυναικείου μυαλού. Στην μοναδικότητα της αναλυτικής του προσέγγισης. Στην ικανότητά του να βρίσκει λύσεις με τρόπο αντισυμβατικό εκεί που η μονολιθική και άκαμπτη ανδρική σκέψη κολλάει.

    Πάντα πίστευα επίσης στην ικανότητα τους να αποκλιμακώνουν καταστάσεις. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν περιστατικά βίαιων εγκληματιών που υπάκουσαν γυναίκες αστυνομικούς, προς έκπληξη όλων. Βλέπετε, ακόμα και ο εγκληματίας είχε μητέρα, το πρόσωπο της οποίας είδε στη γυναίκα αστυνομικό. Του ήταν πιο εύκολο να υπακούσει γυναίκα. Μια ζωή αυτό έκανε...

    Αυτές μου οι απόψεις δεν ήταν και τόσο δημοφιλείς ειδικά σε συντηρητικούς χώρους όπως η Αστυνομία που ανδροκρατούνται. Αυτό φυσικά ουδόλως με κλόνισε και συνέχισα να τις υπερασπίζομαι.

    Έχει λοιπόν δίκαιο ο παλιός μου φοιτητής; Δικαιώθηκα με την τοποθέτηση 2 γυναικών στο τιμόνι των Σωμάτων Ασφαλείας;

    Αυτό μένει να διαπιστωθεί στην πορεία. Υπάρχουν όμως πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι η καινοτομία και η υπέρβαση της τοποθέτησης γυναικών σε θέσεις που παραδοσιακά δίνονταν σε άνδρες, κινδυνεύει να ακυρωθεί και να "καεί" από επιλογή λάθος προσώπων.

    Η κυρία υπουργός, ποτέ δεν έδειξε ότι σκέφτεται αντισυμβατικά και καινοτόμα. Πειθήνιο όργανο του πρωθυπουργού και κοντοχωριανή του, αρίστευσε στους παραδοσιακούς χορούς του περυσινού  15Αύγουστου κρατώντας του το μαντήλι... Αρίστευσε επίσης στις αλήστου μνήμης επιθέσεις στη Δικαιοσύνη, μετά την απορριπτική κρίση του ΣτΕ για τον νόμο Παπά.

    Ποιος δε θυμάται το ιταμό ύφος όταν με διάγγελμα άφηνε απαράδεκτα υπονοούμενα για τους δικαστές και - πουλώντας φθηνό συναίσθημα-  αναρωτιόταν πώς τους πάει η καρδιά να αφήνουν χιλιάδες παιδάκια εκτός παιδικών σταθμών, ακυρώνοντας τον νόμο; 

    Οι γυναίκες που γνωρίζω και θαυμάζω εγώ δεν διακατέχονται από κουτοπονηριά. Δεν προσβάλουν θεσμούς, πιστεύουν στη διάκριση των εξουσιών και δεν συμπεριφέρονται με ύφος ψευτόμαγκα όταν βγαίνει μια απόφαση που δε τους αρέσει.

    Όσον αφορά την νέα υφυπουργό, ομολογώ ότι οι συνεχείς αλλαγές στη διάθεση και το ύφος της με έχουν ζαλίσει. Από τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς στον πρωθυπουργό (αμοραλιστής, θλιβερός) στους ύμνους και στην ελεγεία του! Και όλα αυτά μέσα σε διάστημα ολίγων μηνών! 

    Ο σχεδόν παραληρηματικός της λόγος, η αμετροέπεια της και το αλαζονικό της ύφος συμπληρώνουν ένα παζλ που μας θυμίζει τον Βύρωνα Πολύδωρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε συνειρμούς...

    Για να μην αναφερθώ στο κυνικό παζάρι που έκανε απορρίπτοντας 2 υφυπουργεία για να καταλήξει στη (δύσμοιρη) Προστασία του Πολίτη...

    Η ασφάλεια και η δημόσια τάξη είναι σύνθετες έννοιες και η ενασχόληση μαζί τους απαιτεί υψηλή συγκρότηση, σταθερότητα και ψυχραιμία. Καμία από αυτές τις αρετές δεν διαθέτει η κ. υφυπουργός.

    Μοιραία λοιπόν προκύπτει το ερώτημα:

    Όταν θέλεις να καινοτομήσεις, τι  είδους γυναίκες θα έπρεπε να τοποθετήσεις;

    Το δικό μου όραμα είναι η τοποθέτηση γυναικών που έχουν "γαλόνια".  Επαγγελματικά και σε επίπεδο αυτοβελτίωσης.

    Θέλω να δω στην ηγεσία γυναίκες που πολέμησαν επί σειρά ετών σε ανδροκρατούμενους χώρους και, παρά τις απίστευτες αντιξοότητες, κέρδισαν τον σεβασμό και την εκτίμηση των ανδρών συναδέλφων τους. 

    Γυναίκες που ξεπέρασαν τα ειρωνικά σχόλια, τις απαξιωτικές ματιές και τον βρώμικο πόλεμο των ανδρών.

    Γυναίκες που δεν παραμέλησαν κανέναν άλλον από τους δύσκολους ρόλους που τους φόρτωσε η κοινωνία και η φύση και τα κατάφεραν εξ ίσου καλά σε όλους!

    Γυναίκες που φυσικά δεν χρειάστηκε να απαρνηθούν την θηλυκότητά τους για να γίνουν αποδεκτές σε ανδροκρατούμενα επαγγέλματα.

    Γυναίκες που πάλεψαν με την προκατάληψη, τον σεξισμό, τη σεξουαλική παρενόχληση και διέπρεψαν.

    Γυναίκες που δεν φοβήθηκαν να ανοίξουν με τα χέρια και το μυαλό τους, δρόμους που εμείς οι άνδρες τους φράξαμε για να μην λαβωθεί ο εγωισμός μας.

    Γυναίκες που διέπρεψαν στους τομείς τους και μπήκαν στην πολιτική για να γίνουν οι μητέρες όλων μας.

    Γυναίκες που ξέρουν την ανωτερότητά τους αλλά δεν την τρίβουν στο πρόσωπο των ανδρών για να τους ταπεινώσουν και την αφήνουν να φανεί στον χρόνο.

    Γυναίκες που υπάρχουν γύρω μας σε όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού μας βίου.

    Γυναίκες που σαν τις μανάδες μας, δουλεύουν αγόγγυστα με 40 πυρετό όταν εμείς οι "μάτσο" άνδρες καταρρέουμε...

    Ελπίζω και εύχομαι να τις δω κάποτε και στην πολιτική και στη φυσική ηγεσία της Αστυνομίας.

    Προς το παρόν, υπομονή...

    * Ο κ. Κωνσταντίνος Δούβλης είναι εγκληματολόγος, διδάκτωρ της Κοινωνιολογίας της Αστυνόμευσης
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων