Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 12-Ιουλ-2018 00:46

    Ο Γερμανός ασθενής

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ανδρέα Μήλιου

    Σε μια πολυμελή οικογένεια τα πράγματα βολεύονται όταν αρρωσταίνουν τα παιδιά ή ο πατέρας. Ο έλεγχος χάνεται όταν αρρωστήσει βαριά η μητέρα και τα χέρια του πατέρα δεν "πιάνουν"  από σπιτικές δουλειές. Είτε μας αρέσει είτε όχι η Γερμανία είναι η μαμά της Ε.Ε. Είναι η χώρα που εισφέρει το 32% στον προϋπολογισμό της Ε.Ε., ο κύριος εισαγωγέας των προϊόντων των λοιπών χωρών, η χώρα που προσφέρει εργασία σε εκατομμύρια άνεργους πολίτες άλλων χωρών, η χώρα που υποδέχθηκε τον μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων από τις εμπόλεμες περιοχές. Η γερμανική οικονομία είναι ο σηματοδότης της κατεύθυνσης της ευρωπαϊκής οικονομίας και αν η Ε.Ε. ήταν τρένο, η Γερμανία θα ήταν η ατμομηχανή της.

    Παρά την ισχύ της, η Γερμανία τιμά ευλαβικά τις δημοκρατικές αρχές της συναινετικής διακυβέρνησης, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής. Ανεξαρτήτως ιδεολογικών πεποιθήσεων, το πολιτικό προσωπικό  της συνεργάζεται υπεύθυνα για το καλό της χώρας και συγκυβερνά, παραχωρώντας γόνιμο έδαφος από την ιδιοκτησία των ιδεολογικών αρχών και αξιών του. Μόνιμη επιδίωξη του πολιτικού προσωπικού είναι η εύρεση κοινής συνισταμένης και όχι η χάραξη διαχωριστικών γραμμών. Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες συνεργάσθηκαν την περίοδο της κρίσης, το 1969-1972, και έβαλαν τις βάσεις για τη δημιουργία της ισχυρότερης οικονομίας της Ευρώπης, η οποία είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το κάνουν και την  τελευταία οκταετία,αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της εποχής και των καταστάσεων.

    Σε μια λωλαμένη Ευρώπη, που από κομμουνιστική μετεξελίχθηκε σε εθνολαϊκιστική ακροδεξιά, κρατούσε τα τελευταία χρόνια με κόπο το πηδάλιο ενός σκάφους που μπατάριζε. Μέχρι πρόσφατα που το προσφυγικό ξέφυγε από κάθε έλεγχο και το ακροδεξιό κόμμα  AfD απέκτησε σημαντική εκπροσώπηση στη Βουλή. Η πολιτική διάβρωση δεν σταμάτησε εκεί. Το τελευταίο διάστημα η κρίση άγγιξε και τους μόνιμους κυβερνητικούς εταίρους τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας. Το πρόσφατο επεισόδιο με πρωταγωνιστές την καγκελάριο Α. Μέρκελ και τον υπουργό εσωτερικών Χ. Ζεεχόφερ, με επίδικο αντικείμενο τη δημιουργία χώρων φύλαξης στα γερμανο-αυστριακά σύνορα και επαναπροώθησης των προσφύγων στις χώρες καταγραφής τους, φάνηκε πως διευθετήθηκε. Στην πραγματικότητα δεν διευθετήθηκε παρά μόνον προσωρινά. Βρέθηκε μια χρυσή τομή, το ουσιαστικό περιεχόμενο της οποίας είναι ασαφές και έωλο, γεγονός που δεν προδικάζει την επιτυχία του δυστοκικού συμβιβασμού. Με άλλα λόγια, ο επώδυνος συμβιβασμός δεν εξουδετερώνει τη δυναμική της σύγκρουσης που είναι πολύ πιθανό να επανέλθει δριμύτερη τον Οκτώβριο, μετά τις εκλογές στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βαυαρίας. Στο εν λόγω κρατίδιο οι Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) διαθέτουν μεταπολεμικά την αυτοδυναμία, η οποία στις τελευταίες εκλογές απειλήθηκε από το ακροδεξιό AfD. Σε περίπτωση που το CSU χάσει τη αυτοδυναμία στη Βαυαρία από την άνοδο του AfD, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ο σημερινός κυβερνητικός σχηματισμός  θα τεθεί εν αμφιβόλω. Αυτό θα σημάνει είτε αναζήτηση νέου κυβερνητικού εταίρου, είτε νέες εκλογές. Με άλλα λόγια, το αποτέλεσμα των Βαυαρικών εκλογών μπορεί να προκαλέσει αστάθμητες καταστάσεις στη Γερμανία  και να την  οδηγήσει σε αχαρτογράφητα νερά.

    Μια αστάθεια όμως στη σταθερότερη και ισχυρότερη χώρα της Ε. Ε, η οποία είναι κυκλωμένη από πρώην κομμουνιστές μεταλλαγμένους σε ανελεήμονες εθνολαϊκιστές και δύο τρεις αφερέγγυους, ελεηνολογούντες ψευδο-ελεήμονες σοσιαλκομμουνιστές, θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για το μέλλον της ΕΕ. Τα δαιμόνια της ξενοφοβίας και του εθνικισμού φούντωσαν στο πλουσιότερο κρατίδιο της Γερμανίας και τα δόκανα του φόβου  αλλοίωσης των παραδοσιακών αξιών των Γερμανών στήθηκαν σε πολλά άλλα ομόσπονδα κρατίδια  και κυρίως σε αυτά της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Απομένει να αποδειχθεί εάν η κ. Α. Μέρκελ, η πρόσκοπος της κομμουνιστικής ιδεολογίας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, που μεταλλάχθηκε σε διαπρύσιο κήρυκα της φιλελεύθερης οικονομίας,  αποκαθήλωσε τον ευεργέτη-μέντορά της Χέλμουτ Κόλ και επιβλήθηκε στην πιο ανδροκρατούμενη, ισχυρή οικονομία της Ευρώπης, διαθέτει ακόμα υπόλοιπα από την αύρα που την εκτόξευσε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Απομένει να διαπιστώσουμε αν η θυγατέρα των δύο πατεράδων, που από άλλους χαρακτηρίζεται "Λύκαινα" και από άλλους "Μνηστή του ανέμου"1, έχει να βγάλει άλλη μια έκπληξη από τον μαγικό της μανδύα, όπως αυτή της ανάδειξής της με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Αν η κ. Α. Μέρκελ δεν μπορέσει τους επόμενους μήνες να καταγράψει άλλη μια μαεστρική επίδοση, το μέλλον της Γερμανίας θα αλλάξει προς το χειρότερο και μαζί με αυτό και το μέλλον της Ε.Ε. Η μαμά λοιπόν αρρώστησε. Το πόσο βαριά θα το ξέρουμε μέχρι το τέλος του χρόνου.


    1 Gertrud Hoehler, "Die Patin. Wie A. Merkel Europa umbaut”, Zurich 2012.

    * Ο κ. Ανδρέας Μήλιος είναι διδάκτορας του πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης, οικονομολόγος.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ