Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 04-Ιουλ-2018 00:09

    Φάρος

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Κουμπαράκη 

    Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, μάλλον ήρθε η ώρα και η στιγμή να σταματήσουμε να μεμψιμοιρούμε γι’ αυτό που ήμαστε και να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με αυτό που μπορούμε να γίνουμε.

    Ίσως και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον ιστορικό του μέλλοντος, για την ώρα όμως δυστυχώς αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας. Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο Έλληνες μετατράπηκαν σε οικονομικούς μετανάστες και άφησαν τον τόπο, ο οποίος εμφανίστηκε παντελώς ανίκανος να κινητροδοτήσει την παραμονή τους. Για την αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης και μιας καλύτερης ζωής επέλεξαν να φύγουν μακριά από την Ελλάδα. Νέοι επιστήμονες, μορφωμένοι και πολλοί από αυτούς και με επαγγελματική εμπειρία. Και όχι δεν είναι ακόμη ένα άρθρο για την φυγή εγκεφάλων, των δημιουργικών μυαλών της χώρας μας, αλλά μερικές προσωπικές σκέψεις οι οποίες φιλοδοξούν να εντοπίσουν τον τρόπο, ο οποίος θα συμβάλλει στην ανάσχεση της φυγής, στον σταδιακό  επαναπατρισμό όσων επιθυμούν να γυρίσουν και στην πολυπόθητη ανάπτυξη της χώρας.

    Ο τρόπος αυτός αφορά στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα εξασφαλίζει την ύπαρξη ευκαιριών για απασχόληση και για επαγγελματική εξέλιξη και που θα μπορεί να παρέχει ελκυστικά κίνητρα παραμονής και επαναπατρισμού. Η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα αποποινικοποιεί την έρευνα, θα προάγει την καινοτομία και θα ανταμείβει την αριστεία, πρέπει αποτελέσουν συστατικά στοιχεία του τρόπου αυτού.

    Προκειμένου να υπάρξει όμως ένα τέτοιο περιβάλλον πρέπει πρώτα και πριν απ’ όλα να δημιουργηθούν οι κατάλληλες δομές. Πριν τις δομές όμως πρέπει να δοθούν κίνητρα. Ένα πρώτο κίνητρο για την επιστροφή ή για την αλλαγή της οπτικής με την οποία βλέπουν τη χώρα είναι και η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών. 

    Πιο συγκεκριμένα η δημιουργία μιας πλατφόρμας στην υπηρεσία της εκάστοτε κυβέρνησης, μέσω της οποίας θα δημιουργηθεί μια ισχυρή σχέση επικοινωνίας και συνεργασίας, μεταξύ του υψηλά εξειδικευμένου και εξοπλισμένου με σύγχρονες δεξιότητες ελληνικού ανθρώπινο κεφαλαίου, το οποίο βρίσκεται σε χώρες του εξωτερικού και της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης, θα αποτελέσει το φάρο για την επιστροφή της χώρας στο δρόμο της ανάπτυξης. 

    Η πλατφόρμα θα δίνει τη δυνατότητα σε Έλληνες του εξωτερικού, που είτε οι ίδιοι αποτελούν καλά παραδείγματα, είτε συμμετέχουν σε πρακτικές καλών παραδειγμάτων άλλων χωρών, να μεταλαμπαδεύσουν τη γνώση και την εμπειρία τους, μετατρέποντας έτσι τους εαυτούς τους  σε φορείς προοπτικής και μέρη μιας εθνικής συλλογικής προσπάθειας, με στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. 

    Οι Έλληνες του εξωτερικού θα μπορούν μέσω της πλατφόρμας να μετατραπούν σε δεξαμενή ιδεών, καλών παραδειγμάτων  και προτάσεων, οι οποίες  θα τίθενται στη διάθεση της εκάστοτε κυβέρνησης, η οποία μέσω διεπιστημονικών επιτροπών θα αξιολογεί τις προτάσεις και θα διανέμει τις τελικές προτάσεις στα αρμόδια Υπουργεία προς υλοποίηση.

    Με αυτό τον τρόπο οι Έλληνες που εργάζονται και διαμένουν στο εξωτερικό θα αποκτούν  δυνατότητα διασύνδεσης και δικαίωμα συμμετοχής σε μια εθνική προσπάθεια για την ανάπτυξη της χώρας. Μέσω της υλοποίησης μιας σειράς προτάσεων που θα κατατεθούν θα παραχθούν νέες ευκαιρίες, οι οποίες θα απαιτήσουν ανθρώπινο κεφάλαιο για να τις αξιοποιήσει και όταν συμβεί αυτό τότε και μόνον τότε το έδαφος θα είναι και πάλι ώριμο να υποδεχτεί σταδιακά όσους έφυγαν και θέλουν να επιστρέψουν, αλλά και για να κρατήσει όσους πιθανά σκεφτόντουσαν να φύγουν.   

    Και όσοι σπεύσουν να πουν πως όσοι έφυγαν γιατί ήταν απογοητευμένοι και δυσαρεστημένοι και γιατί αυτοί να νοιαστούν και να συμβάλλουν στην προσπάθεια ανάπτυξης της χώρας που τους έδιωξε;  Θα  τους παραπέμψω σε μια ρήση του Frank Tyger, ο οποίος πίστευε πως "Η πρόοδος δεν δημιουργείται από ευχαριστημένους ανθρώπους". Και σε όσους μοιάζει περίεργη, ακατόρθωτη ή δύσκολα υλοποιήσιμη η παραπάνω σκέψη , αρκεί να αναρωτηθούν πόσες φορές το περίεργο του χθες  δεν μετατράπηκε στη λογική εξήγηση του αύριο;

    Κλείνοντας θυμάμαι τον  Άρθουρ Κλαρκ να λέει πως "Κάθε επαναστατική εξέλιξη φαίνεται ότι προκαλεί τρεις φάσεις αντιδράσεων: 1) "είναι τελείως αδύνατον", 2) "είναι δυνατό αλλά δεν αξίζει τον κόπο να το κάνουμε", 3) "το είχα πει εξαρχής ότι ήταν καλή ιδέα". Νομίζω πως μετά από τόσα χρόνια διενέξεων μεταξύ 1 και 2 ήρθε επί τέλους η ώρα να πάμε στο 3!

    Υ.Γ.
    Και το όνομα αυτής ( της πλατφόρμας) "Φάρος", γιατί; 
    Μα πολύ απλά επειδή "Οι φάροι δεν τρέχουν στις ακτές ψάχνοντας ποιο καράβι να σώσουν, απλά στέκονται και φωτίζουν".

    * Ο κ. Γιώργος Κουμπαράκης είναι Σύμβουλος/ Υπ. Διδάκτωρ ΕΜΠ

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ