Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 27-Ιουν-2018 00:03

    Εκτός μνημονίων οι δανειστές, φρουρούν τα μνημόνια

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Σωτήρη Θεοδωρόπουλου 

    Τα μέτρα που αποφασίστηκαν στο πρόσφατο Eurogroup όπως ορθώς δηλώνουν οι επικεφαλής της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, βελτιώνουν τη βιωσιμότητα του χρέους μεσοπρόθεσμα και διασφαλίζουν την ομαλή, χωρίς προβλήματα αναχρηματοδότησή του μέχρι το 2022. Όπως είναι γνωστό, με τα μέτρα αυτά προβλέπεται:

    1. Επιμήκυνση κατά 10 χρόνια των δανείων του FSF, ύψους 130 δισ., ήδη απλωμένων σε 30 χρόνια, καθώς και αντίστοιχη αναβολή πληρωμής τόκων τους οποίους η χώρα μας θα ήταν μάλλον αδύνατον να καταβάλει. 

    2. Καταβολή δόσης 15 δισ., που το μεγαλύτερο μέρος της μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για απόθεμα-μαξιλάρι αναχρηματοδότησης, μαζί με άλλα διαθέσιμα φορέων του δημοσίου ή πρόσφατο δανεισμό από τις αγορές για να συγκεντρωθούν 24 δισ. για τον σκοπό αυτό, στον βαθμό που η πρόσβαση στις αγορές δεν είναι επαρκής για την πλήρη αναχρηματοδότηση.

    3. Τα κέρδη των Ευρωπαϊκών Τραπεζών από τη διακράτηση Ελληνικών ομολόγων, τα οποία μεταβιβάζονταν κάθε χρόνο στη χώρα μας μέχρι την καταστροφική διαπραγμάτευση του 2015, θα αποδίδονται πάλι με ρυθμό 1,2 δισ. τον χρόνο σε εξαμηνιαία βάση, κάτω όμως από τις προϋποθέσεις της αυστηρής εποπτείας και τήρησης των συμφωνηθέντων Μνημονίων. Είναι προφανές, πως το μέγεθος των παρεμβάσεων αυτών σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνο των τεράστιων παρεμβάσεων του PSI του 2012, με κύρια στοιχεία το κούρεμα χρέους 110 δισ. και τη δραστική μείωση της δαπάνης για τόκους, χωρίς την οποία το σημερινό ύψος της θα ήταν τρομώδες, αβάσταχτο για τη χώρα. Βέβαια το γεγονός αυτό, καθόλου δεν απέτρεψε τις περιφερόμενες φαιδρότητες των αδίστακτων τυχοδιωκτών, να επιτίθενται με σφοδρότητα στο "καταστροφικό PSI του 2012" και να οργανώνουν κακόγουστα πανηγύρια για τις παραπάνω μεσοπρόθεσμες βελτιώσεις, παρά το γεγονός ότι δεν διασφαλίζεται σε μακροχρόνια βάση η βιωσιμότητα του χρέους, που τώρα θα αυξηθεί λόγω της δόσης κοντά στο 190% του ΑΕΠ ή 340 δισ. από 325 δισ. σήμερα. 

    4. Με τη λήξη του Τρίτου Μνημονίου τον Αύγουστο, η χώρα παύει να έχει πρόσβαση στη φθηνή χρηματοδότηση της ΕΚΤ, δεδομένου ότι για χώρες εκτός προγράμματος, απαιτείται πιστοληπτική ικανότητα 5 βαθμίδες πάνω από τη ζώνη "σκουπίδια" που βρίσκεται η χώρα μας σήμερα. Αυτή την πρόσβαση θα την είχε με την Προληπτική Πιστωτική Γραμμή, μέχρι η ισχυροποίηση της οικονομίας της να ανεβάσει την αξιολόγησή της στην ανάλογη επενδυτική βαθμίδα. Επίσης με αυτήν, δεν θα αυξανόταν το Δημόσιο χρέος όπως γίνεται τώρα για τη δημιουργία του αποθέματος ασφαλείας, ενώ θα είχε την ίδια μεταμνημονιακή λεγόμενη εποπτεία. Όπως πολλά άλλα, θυσιάστηκε και αυτή για τις ανάγκες προπαγάνδας των αντιμνημονιακών παραμυθιών. 

    5. Τα παραπάνω μέτρα, συνδέονται όπως ήταν φυσικό με σοβαρή μεταμνημονιακή εποπτεία, ρήτρας συμμόρφωσης, μη αναστρεψιμότητας και διασφάλισης όλων των ψηφισθέντων μέχρι τώρα μέτρων και μεταρρυθμίσεων και των τριών Μνημονίων. Η εποπτεία αυτή, με τις τριμηνιαίες εκθέσεις παρακολούθησης στην οποία θα συμμετέχει φυσικά και το ΔΝΤ, εγγυάται την τήρηση των δεσμεύσεων της χώρας. Μια πιθανή αρνητική έκθεσή της, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το κόστος δανεισμού, τόσο του Δημόσιου όσο και του Ιδιωτικού τομέα της χώρας από τις αγορές. Επίσης τα παραπάνω μέτρα και βελτιώσεις, συνδέονται με αιρεσιμότητα τήρησης όλων μνημονιακών μέτρων. Με τον τρόπο αυτό,  οι δανειστές ευρισκόμενοι πλέον εκτός Μνημονίων και η χώρα εντός όλων αυτών, επιδιώκουν τη διασφάλιση εφαρμογής τους για την ανάκαμψη της οικονομίας από το δεκαετές τέλμα, χωρίς όμως καμιά εμπιστοσύνη στο πολιτικό προσωπικό που ρέπει προς τη Δημοσιονομική ασωτία. Αυτό που ούτε κατανοεί, ούτε πιστεύει, υπονομεύει στην πράξη και γι' αυτό τα μέτρα αυτά δεν παράγουν τα αναμενόμενα αναπτυξιακά αποτελέσματα. Επιπλέον τα δεσμευτικά πλεονάσματα 3,5% που αφαιρούν εισόδημα και συρρικνώνουν την εσωτερική ζήτηση, όταν δεν αντισταθμίζονται με πλεονάσματα στο ισοζύγιο πληρωμών, δηλαδή πρόσθετη εξωτερική ζήτηση ή επενδύσεις πάνω από τις εσωτερικές αποταμιεύσεις, φέρνουν πρόσθετα υφεσιακά αποτελέσματα. Όταν δε αυτά επιδιώκεται να γίνουν υπερπλεονάσματα, τα υφεσιακά αποτελέσματα είναι ακόμα χειρότερα. Επίσης με το σημερινό ύψος δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης, που ένα μέρος οφείλεται στο πλήθος των συνεχιζόμενων μορφών δημόσιας σπατάλης του πελατειακού κράτους, δεν μπορεί να υπάρξει η απολύτως απαραίτητη ουσιαστική μείωση της υπερφορολόγησης για την αναζωογόνηση της πραγματικής οικονομίας. 

    Και επειδή το πρόβλημα του Χρέους είναι πρόβλημα αύξησης του Εθνικού Εισοδήματος, θα χρειαστούν αργότερα νέα μέτρα, πιο δύσκολα, για να γίνει βιώσιμο μακροχρόνια. Ακόμη και με την αυστηρή μεταμνημονιακή εποπτεία, την περιφρούρηση των μνημονιακών μέτρων από τους δανειστές, αυτό το πολιτικό προσωπικό της αντιμνημονιακής απάτης, τη μεγαλύτερη πολιτική απάτη της μεταπολίτευσης, δεν μπορεί να παράγει ανάπτυξη που θα το κάνει βιώσιμο. Χωρίς κουλτούρα ευρωζώνης αλλά ούτε και οικονομίας της αγοράς, με τις χρεοκοπημένες αντιλήψεις άλλων εποχών και άλλων καθεστώτων, η χώρα θα μένει στην Ευρωζώνη μόνο χάρις στις αποφάσεις και την αυστηρή περιφρούρηση των δανειστών της. 

    * Ο κ. Σωτήρης Θεοδωρόπουλος είναι Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, Μέλος του Ε.Σ. Υπεύθυνος Προγράμματος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ