Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 07-Ιουν-2018 00:04

    Folli Follie - Μαθήματα Διαχείρισης Κρίσεων

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Επαμεινώνδα Κορώνη

    Η αλλεργία των ελληνικών επιχειρήσεων στην οργανωμένη και καλά προετοιμασμένη διαχείριση κρίσεων είναι γνωστή. Την ίδια στιγμή που μεσαίου μεγέθους ευρωπαϊκές επιχειρήσεις καταρτίζουν καταγραφές ρίσκου, διαμορφώνουν σχέδια εταιρικής συνέχειας και οργανώνουν ασκήσεις στο προσωπικό τους, ακόμα και οι κορυφαίοι οργανισμοί της χώρας μας παραμένουν προσκολλημένοι σε παρωχημένα και δυσεφάρμοστα σχέδια κρίσεων. Και αρκετοί δεν διαθέτουν ούτε τον στοιχειώδη σχεδιασμό ακόμα και για τα πιο κοινότυπα σενάρια εταιρικής ανωμαλίας. Από την εποχή που ο εθνικός μας παραγωγός γιαουρτιού διαχειρίστηκε με ερασιτεχνικό τρόπο μια απλή υπόθεση ανάκλησης προϊόντων, μέχρι την περίπτωση της FolliF ollie έχει κυλήσει πολύς και ανεκμετάλλευτος χρόνος για την αντιμετώπιση των εταιρικών κρίσεων.  

    Προφανώς η περίπτωση της Folli Follie και η διάσωσή της φαίνεται να αποτελεί ένα δύσκολο εγχείρημα. Τα συστημικά προβλήματα εταιρικής διακυβέρνησης, η ανακρίβεια των λογιστικών καταστάσεων και η συστηματική παραποίηση της εταιρικής εικόνας δημιούργησαν τις συνθήκες βαθιάς κρίσης που κλιμακώθηκαν σε μια εξίσου βαθιά αμφισβήτηση της βιωσιμότητας της εταιρείας. Αλλά πρέπει και να πούμε και ότι η δια γυμνού οφθαλμού αποτυχημένη διαχείριση της κρίσης συνέβαλε στην επιτάχυνση των εξελίξεων. 

    Η διαχείριση της FFG των τελευταίων 30 ημερών είναι τουλάχιστον ακατανόητη, μια αδιάκοπη αλυσίδα λαθών.

    Λάθος πρώτο. Η απουσία του διευθύνοντος συμβούλου στο εξωτερικό αποτελεί ένα αξιοπερίεργο και σπάνιο φαινόμενο αφού ακόμα και αν υπήρχαν σημαντικές κινήσεις στο Χονγκ Κονγκ, αυτές δεν έπρεπε να μετακινήσουν το κέντρο της επικοινωνίας. Πιστωτές, μέτοχοι και τα Μ.Μ.Ε. πάντα διαδραματίζουν κομβικό ρόλο στην εξέλιξη τέτοιων ανωμαλιών. Και πάνω από το 75% των πετυχημένων διαχειρίσεων κρίσεων βασίζεται στην οργανωμένη διαχείριση των καθημερινών συμβάντων από μια κεντρικοποιημένη διοίκηση που ελέγχει τις πληροφορίες και λαμβάνει τις αποφάσεις.

    Λάθος δεύτερο. Απαιτείται πάντα η αναγνώριση της κρίσης, η απόφαση για το τι πρέπει να θυσιαστεί και τι να σωθεί και η διαμόρφωση συγκεκριμένων στόχων. Από την Folli Follie η απουσία μιας γενναίας απάντησης στο βασικό πρόβλημα είναι ακόμα και σήμερα το καύσιμο της φωτιάς που κατακαίει τον οργανισμό. Η αποστολή στοιχείων σε πρόχειρες λίστες, η αποφυγή ξεκάθαρων παραδοχών και τελικά η σύγχυση γύρω από την πραγματικότητα "έκαψε" την ευκαιρία που είχε μια επιχείρηση - σύμβολο να ζητήσει συγγνώμη και να προσπαθήσει να αποκαταστήσει τη βασική εμπιστοσύνη με τους μετόχους και συμμέτοχούς της (stakeholders). Λάθος τρίτο. Πολλά μέσα ενημέρωσης επισημαίνουν την χαοτική αντιμετώπιση της επικοινωνίας από την εταιρεία, την έλλειψη δηλώσεων και την ασυνέπεια στην παροχή πληροφορίας. Δημιουργείται εύλογο ερώτημα σχετικά με το τι προσπαθεί να πετύχει η οικογένεια Κουτσολιούτσου με το να μην εμφανίζεται σε επιλεγμένα μέσα ή γιατί δεν ενεργοποίησε κανάλια επιρροής και επικοινωνίας. 

    Η ψυχρή ματιά της διαχείρισης κρίσεων δείχνει ότι η Folli Follie μπορούσε και ίσως μπορεί ακόμα να σωθεί. Ακόμα και μια δραστική περικοπή των διαθεσίμων και η υποτίμηση των πωλήσεων δεν οδηγεί σε κατάρρευση την εταιρεία, δεδομένου του συνολικού της δανεισμού που σε κανένα σενάριο δεν φαίνεται να ξεπερνά το 100% του κύκλου εργασιών, ενώ υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι το business model της εταιρείας δημιουργεί ακόμα υγιή πρωτογενή περιθώρια. Από την κρίση θα βγει μικρότερη και τραυματισμένη αλλά η εμπειρία δείχνει ότι τα brands και η καταναλωτική συμπεριφορά αντέχει. Υπάρχει χρόνος. Η αναθεώρηση των λογιστικών της δεδομένων, η άμεση αλλαγή διοίκησης ώστε να συσταθεί μια αξιόπιστη εταιρική διακυβέρνηση, η ανακοίνωση ενός πλάνου συνολικής αναδιάρθρωσης με πώληση συμμετοχών και την πρόθεση εκποίησης επίμαχων assets θα δημιουργούσε συνθήκες ανάκαμψης από την κρίση. Απαιτείται πειστικότητα αλλά και γενναιότητα στην αναγνώριση του προβλήματος, αποκατάσταση της αξιοπιστίας και προσεκτική αλλά πλήρης πληροφόρηση. Όπως επισημαίνει ο οικονομικός Τύπος πιστωτές και τράπεζες ήδη προχωρούν σε σχέδια αποδόμησης και εκποίησης, κάνοντας ασκήσεις επί χάρτου χωρίς την ενεργή συμμετοχή των ιδιοκτητών. Αυτό μπορεί να αναστραφεί. 

    Στα πλεονεκτήματα της διαχείρισης μιας κρίσης εν Ελλάδι, όπως της FFG, πρέπει να προσμετρηθεί και η γενικότερα νωχελική δικαιοσύνη, η οποία θα αργήσει να επιβάλλει ποινές αλλά και να λάβει αποφάσεις υπέρ των μετόχων, τα ιδιαίτερα χαμηλά πρόστιμα που μπορούν να επιβάλλουν οι ρυθμιστικές αρχές και η παραδοσιακή ανοχή της αγοράς στους εθνικούς της "παίχτες". Παράλληλα οι ελληνικές τράπεζες που συμμετέχουν ενεργά στον δανεισμό της εταιρείας έχουν χειριστεί τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα περίπλοκες υποθέσεις χρεωκοπιών και σχεδίων ανάκαμψης και σίγουρα θα είναι έτοιμες να ακούσουν το οποιοδήποτε δομικό σχέδιο διάσωσης της "καλής" Folli Follie. 

    Σε κάθε περίπτωση, ο εξαφανισμένος διευθύνων σύμβουλος και η προχειρότητα της μέχρι σήμερα διαχείρισης ας είναι ένα μάθημα για πολλές επιχειρήσεις. Δεν χρειάζονται εξωτερικοί σύμβουλοι, περίπλοκα μοντέλα και κοστοβόρες ασκήσεις ετοιμότητας. Απαιτείται μια απλή, σοβαρή και πρακτική οργάνωση των επιχειρήσεων για τη δύσκολη στιγμή η οποία μπορεί να είναι απρόβλεπτη αλλά η οποία όπως είπε και ένας αναλυτής κρίσεων, "σίγουρα θα μας συμβεί". 

    * Ο Δρ. Επαμεινώνδας Κορώνης είναι Reader  - Διευθυντής του Προγράμματος ΜΒΑ στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και διδάσκει Διαχείριση Κρίσεων στις Η.Π.Α και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων