Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 01-Ιουν-2018 00:04

    Ανάγκη μετασχηματισμού των οικογενειακών επιχειρήσεων

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μελέτη Ρεντούμη 

    Μία από τις πιο συνηθισμένες μορφές του επιχειρείν στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες παρά την σταδιακή μετάβαση του δυτικού κόσμου στην ψηφιακή εποχή είναι οι οικογενειακές επιχειρήσεις.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν το 80% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων είναι οικογενειακές στην Ελλάδα και είναι επίσης εντυπωσιακό ότι συνεισφέρουν στο ΑΕΠ της χώρας πάνω από το 60%, ενώ συμμετέχουν ενεργά και ουσιαστικά στην απασχόληση καθώς και στην αύξηση των θέσεων εργασίας.

    Υπάρχει όμως ένα σημαντικό πρόβλημα το οποίο δεν αποτυπώνεται επαρκώς στα στατιστικά στοιχεία καθώς και στην πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση μέσα από το υφιστάμενο δημοσιονομικό πρόγραμμα.

    Οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις λειτουργούν ή μάλλον υπολειτουργούν σε επίπεδο παραγωγικότητας και υπολείπονται σημαντικά στις δυνητικές παραγωγικές δυνατότητες που θα έπρεπε να έχουν κατ’αντιστοιχία του κλάδου στον οποίον ανήκουν.

    Το ποσοστό των οικογενειακών επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι υπερδιπλάσιο σε σχέση με τον αντίστοιχο στην ΕΕ, έχουν χαμηλότερη παραγωγικότητα και η συμβολή στην απασχόληση υπάρχει περισσότερο λόγω του μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων και όχι λόγω των αυξημένων προσλήψεων των υφιστάμενων εταιριών.

    Αυτό που απαιτείται για να μπορέσει η χώρα να βγει από την κρίση μέσα από την μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, είναι αφενός ο ψηφιακός μετασχηματισμός των επιχειρήσεων σε αυτοματοποιημένες διαδικασίες παραγωγής, υιοθέτηση νέων εργαλείων επικοινωνίας και marketing καθώς με μεγαλύτερη εξωστρέφεια στην αναζήτηση αγορών στο εξωτερικό, κάτι που μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα έσοδά τους και να ενισχύσει έτσι το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας.

    Το θετικό των οικογενειακών επιχειρήσεων, είναι ότι έχουν επιδείξει μία αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα, καθώς στηρίζονται σε μία κλειστή συνεκτική δομή μέσα από την αλληλεγγύη των μελών τους και μέσω των χαμηλών εργασιακών απαιτήσεων, μπόρεσαν και επιβίωσαν, αλλά με χαρακτηριστικά μίας παλαιάς απαρχαιωμένης εποχής που δεν συνάδει με το νέο παραγωγικό μοντέλο της ψηφιακής οικονομίας.

    Επίσης πολλές από τις επιχειρήσεις αυτές, έχουν μειώσει δραματικά την ρευστότητά τους λόγω των NPLs προς τις τράπεζες, αλλά αγνοούν παράλληλα όλα τα σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στις πωλήσεις τους, κεφάλαιο κίνησης καθώς και νέες επενδυτικές προοπτικές.

    Ένα επίσης χαρακτηριστικό των οικογενειακών επιχειρήσεων είναι το σχετικά μικρό μέγεθός τους σε συνδυασμό με την έλλειψη ανταγωνιστικότητας και του υψηλού κόστους παραγωγής σε σχέση με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

    Μία προτεινόμενη λύση, που απαιτεί όμως προσεκτική ανάλυση και σχεδιασμό, είναι η σταδιακή συγχώνευση ομοειδών επιχειρήσεων με ταυτόχρονη διευθέτηση με τους πιστωτές των μη εξυπηρετούμενων δανείων, με στόχο την μείωση του λειτουργικού τους κόστους, την ανανέωση της διοικητικής τους ομάδας και την αύξηση του κύκλου εργασιών τους, που οδηγεί και σε αύξηση των μόνιμων θέσεων εργασίας.

    Συμπερασματικά θα λέγαμε, ότι είναι επιτακτική ανάγκη οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ιδίως οι οικογενειακές, να μετασχηματιστούν, να οργανωθούν, να συγχωνευθούν και να επιμηκύνουν έτσι τον μέσο χρόνο επιβίωσής τους, καθώς ήδη από την πρώτη γενιά επιχειρηματιών στην δεύτερη, φαίνεται να αντέχουν λιγότερες από το 30% των επιχειρήσεων, γεγονός ιδιαίτερα επιβαρυντικό για τις προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.

    * Ο κ. Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ