Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 01-Ιουν-2018 00:04

    Ενεργειακή παραγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 28 και οι προκλήσεις για την Ελλάδα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Στέλιου Ορφανάκη και του Νικήτας ΠαπαντωνίουΝικήτα Παπαντωνίου

    Στο τέταρτο τρίμηνο του 2017 η οικονομική μεγέθυνση στην Ευρώπη των 28 (ΕΕ-28) ήταν ελαφρώς μικρότερη από το 3ο τρίμηνο του ίδιου έτους, όμως παρέμεινε ισχυρή της τάξης του 2,6% σε ετήσια βάση. Το ίδιο διάστημα, σύμφωνα με στοιχεία του European Network of Transmission System Operators (ENTSO-E), η ηλεκτρική κατανάλωση αυξήθηκε κατά 0,9% σε ετήσια βάση. Αν επεκτείνουμε τη μελέτη των παραπάνω στοιχείων σε βάθος επταετίας (2010-2017) προκύπτει αρνητική απόκλιση μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης και της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος. Στο τέλος του 2017 το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (Α.Ε.Π) της ΕΕ-28, συγκρινόμενο με το 2010, είχε αυξηθεί κατά 11,6%, ενώ το ίδιο διάστημα η ηλεκτρική κατανάλωση μειώθηκε κατά 4,2%. 

    πιν

     

    Η Ελλάδα ακολούθησε την πτωτική πορεία στη ζήτηση του ηλεκτρικού ρεύματος, η οποία ξεκίνησε από το 2009, ενώ ταυτόχρονα είχαμε και τη μείωση του Α.Ε.Π μας κοντά στο 27% (μέχρι το 2016), όταν η ΕΕ-28 το ίδιο διάστημα αναπτυσσόταν. Ο συνδυασμός της πτώσης του Α.Ε.Π, των δημοσιονομικών προβλημάτων, της πολιτικής ανεπάρκειας στον σχεδιασμό της ενεργειακής πολιτικής της χώρας και φυσικά οι χρόνιες παθογένειες της Δ.Ε.Η έχουν φέρει τη χώρα μας μπροστά σε ένα ακόμη πολύ σοβαρό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπίσει και σχετίζεται με την ενεργειακή αυτάρκεια, καθώς και το παραγωγικό μίγμα. Ταυτόχρονα η χώρα μας, σύμφωνα με στοιχεία του European Wholesales Power Exchanges και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι η δεύτερη ακριβότερη στην ΕΕ-28, όσον αφορά το κόστος σε ευρώ κάθε παραγόμενης μεγαβατώρας, φθάνοντας στα 60,5€/MWh,  με πρώτη την Ιταλία (61,8 €/MWh), ενώ ο μέσος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 49,8 €/MWh, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα περιθώρια που υπάρχουν, ώστε το κόστος των επενδύσεων στην ενέργεια να μετακυληθεί στον Έλληνα καταναλωτή.

    Προσπαθώντας να σας δώσουμε τη θέση της Ελλάδος στο ενεργειακό πεδίο της ΕΕ-28 προχωρήσαμε σε ανάλυση του ενεργειακού μίγματος της χώρα μας σε σχέση με την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ισπανία, που αποτελούν τους κυριότερους εκπροσώπους του Νότου, αλλά και σε σχέση με το μέσο όρο που ισχύει στην ΕΕ-28. Δείτε το προφίλ παραγωγής ενέργειας για τις προαναφερθείσες χώρες, καθώς και τους αντίστοιχους μέσους όρους στην ΕΕ-28 στην ΕΙΚΟΝΑ 2.

    πιν


     
    Η χώρα μας έχει το πλεονέκτημα ότι δεν έχει παραγωγή ενέργειας από πυρηνικά. Στη Γαλλία, εκτός από την απανθρακοποίηση της παραγωγής, έχουν αρχίσει τη μείωση της παραγωγής από πυρηνική ενέργεια για λόγους κυρίως περιβαλλοντολογικούς, αλλά και ασφάλειας. 

    Το ελληνικό πρόβλημα είναι η παραγωγή από άνθρακα και οι εισαγωγές. Πιο συγκεκριμένα η χώρα μας παράγει κατά 15% περισσότερη ενέργεια από άνθρακα, ενώ εισάγει κατά 9% περισσότερη ενέργεια από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 28. Στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε) βρισκόμαστε κοντά στο μέσο όρο, ενώ στην παραγωγή ενέργειας από Φυσικό αέριο η χώρα μας βρίσκεται πιο ψηλά από την Ευρωπαική ένωση κατά 7%. Τέλος έχουμε μείνει πίσω σε παραγωγή ενέργειας από Βιομάζα, γεγονός που σχετίζεται κυρίως στη δυσκολία αδειοδότησης και χρηματοδότησης μικρών μονάδων βιοαερίου.

    Σύμφωνα με τα παραπάνω στοιχεία και με δεδομένο ότι η εξέλιξη της τιμής των δικαιωμάτων εκπομπών, σε συνδυασμό με τις τιμές φυσικού αερίου, αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την αξιολόγηση της σκοπιμότητας υλοποίησης νέων λιγνιτικών μονάδων ή και χρήσης αυτών που ήδη λειτουργούν,το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι η αντικατάσταση της παραγωγής ενέργειας από λιγνίτη με Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.). Επίσης θα πρέπει να συνεχιστεί η ολοκλήρωση των έργων διασύνδεσης των νησιών με την ηπειρωτική χώραμε γοργούς ρυθμούς, με στόχο τη μείωση χρεώσεων ΥΚΩ, καθώς και της εκμετάλλευσης της υπερ-παραγωγής ενέργειας (κυρίως Α.Π.Ε) από διάφορα νησιά. Θα πρέπει, εκτός από τις Α.Π.Ε, επίσης να δοθεί προσοχή και στην αύξηση των επενδύσεων σε βιομάζα και φυσικό αέριο, με στόχο τη μείωση των εισαγωγών ρεύματος στη χώρα μας.

    Φυσικά καμία ενεργειακή στρατηγική δεν μπορεί να υλοποιηθεί αν το κράτος δεν γίνει φιλικό σε τέτοιου είδους επενδύσεις. Ενέργειες όπως η δημιουργία κεντρικής υπηρεσίας, η οποία θα αναλαμβάνει την έκδοση όλων των απαραίτητων δικαιολογητικών και εγκρίσεων που απαιτούνται, μαζί με τη θέσπιση ειδικού νομικού και δικαστικού πλαισίου για την πράσινη επιχειρηματικότητα, έπρεπε να είχαν ήδη γίνει εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Δυστυχώς η πολιτική εξουσία δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι οι επενδύσεις στην ενέργεια είναι εντάσεως κεφαλαίου και ο χρόνος αδειοδότησης είναι ένας κρίσιμος παράγοντας στο θέμα του κόστους. Δίπλα σε αυτά θα πρέπει να δημιουργηθεί κι ένα φιλικό περιβάλλον με υπεραποσβέσεις σε βάθος εικοσαετίας, λόγω ακριβώς του προφίλ της εντάσεως κεφαλαίου. 

    * Ο κ. Στέλιος Ορφανάκης είναι Καθηγητής (M.Sc) Φυσικών και Θετικών Επιστημών στη Δημόσια Εκπαίδευση, έχει εξειδικευθεί στην Τραπεζική Διοίκηση και σε Παράγωγα Προϊόντα, έχει εργαστεί ως Επενδυτικός Σύμβουλος στην Ιδιωτική Τραπεζική (Alpha Private Bank – Όμιλος ALPHA BANK).Από το 2017 είναι πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, που έχει περάσει τη διαδικασία του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών ενώ μετέχει στις επιτροπές: I) Οικονομίας & Ανάπτυξης και II) Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων του κόμματος.

    ** Ο κ. Νικήτας Παπαντωνίου είναι πρώην CFO της Nobacco, στέλεχος σε εταιρεία ενέργειας και αναλυτής της Eurobank και νυν σύμβουλος στο ΕΒΕΑ, πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, που έχει περάσει από τη διαδικασία του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών μετέχοντας στις επιτροπές Οικονομίας, Ανάπτυξης και Ενέργειας.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων