Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 09-Μαϊ-2018 00:09

    Κλέφτες και αστυνόμοι

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δρ. Κωνσταντίνου Δούβλη

    Όσοι ακούν για πρώτη φορά την ειδικότητα μου, αμέσως με ρωτούν "πως μου ήλθε" να σπουδάσω Εγκληματολογία. Είναι απλό. Διότι αγαπώ την έννοια της τάξης. Δημόσιας και μη. Αγαπώ την ασφάλεια, την ευνομία και την ευταξία. Εξ ορισμού λοιπόν αγαπώ και όσους είναι επιφορτισμένοι με το τιτάνιο έργο της διασφάλισης των ανωτέρω.

    Αγαπώ λοιπόν την αστυνομία. Χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Με τα καλά και τα άσχημα της. Όπως όλες οι αγνές αγάπες... Τελεία και παύλα.

    Κάποτε αυτό με έκανε αντιδημοφιλή σε κάποιους κύκλους. Τα τελευταία χρόνια με το –δυστυχώς– διαρκώς διογκούμενο πρόβλημα ασφάλειας, πολλοί έχουν αλλάξει γνώμη. 

    Από μικρός λοιπόν, ένιωθα σφίξιμο στο στομάχι όταν ένας τηλεοπτικός ήρωας που υποδυόταν τον αστυνομικό έτρωγε μια σφαίρα. Ποτέ δεν κυριεύτηκα από το δήθεν "επαναστατικό πνεύμα" που έκανε τους συνομηλίκους μου να συντάσσονται με τον "κακοποιό" της ταινίας που παρακολουθούσαμε. Ήταν μεγάλη μαγκιά να είσαι με τους "κλέφτες". Εγώ πάντα ήμουν με τους "αστυνόμους". 

    Παρά τις πολυετείς σπουδές στο εξωτερικό και τον κυνισμό που φέρνουν σε όλους μας τα χρόνια που περνούν, διατήρησα μια συναισθηματική σχέση με το αντικείμενό μου. Ρομαντική. Εφηβική...

    Αυτό το σφίξιμο στο στομάχι ένιωσα ξανά χθες. Δυστυχώς για πραγματικούς και όχι τηλεοπτικούς αστυνομικούς. 

    Χθες βγήκε η απόφαση του εφετείου για τους δολοφόνους των δύο ηρώων της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. που δολοφονήθηκαν βάναυσα προ 7 ετών στου Ρέντη. Γιώργος Σκυλογιάννης και Γιάννης Ευαγγελινέλης, τα ονόματα τους για την ιστορία.

    Ισόβια και 66 χρόνια.

    Δε θα σταθώ στο ότι απαιτήθηκαν σχεδόν 8 χρόνια για να τελεσιδικήσει η υπόθεση. Μιλάμε για καταστάσεις που φτάνουν στα όρια αρνησιδικίας...

    Θα σταθώ στην οργισμένη αντίδραση της εισαγγελέως όταν ζητήθηκε από τους συνηγόρους των δολοφόνων η αναγνώριση ελαφρυντικών. 

    Προς τιμήν της, μίλησε για προσβολή των νεκρών και ζήτησε να μην αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό.

    Αλήθεια πόσο μας έχει αλλάξει ένα γενικευμένο κύμα οργής αλλά και τυφλού μίσους που έχει κυριεύσει τη χώρα, κυρίως με ευθύνη των κυβερνώντων.

    Οι νεαροί αυτοί αστυνομικοί των 900 ευρώ έδωσαν τη ζωή τους χωρίς καν να το σκεφτούν κυνηγώντας επικίνδυνους κακοποιούς. Με το νεανικό τους αίμα να βράζει έπεσαν στην φωτιά κυνηγώντας παρανόμους. 

    Δε σκέφτηκαν τίποτα. Ούτε τις οικογένειες, ούτε τους φίλους τους. Ούτε το έμφυτο σε όλους μας ένστικτο της αυτοσυντήρησής τους δεν λειτούργησε.

    Και όμως, αν τα πεις αυτά δημοσίως κάποιος θα βρεθεί να πει για τους μπάτσους που  "τα παίρνουν" ή που τεμπελιάζουν.

    Κάποιος θα βρεθεί να ρίξει τους ήρωες από το βάθρο τους.

    Και χώρα που δεν τιμά τους ήρωες της δεν έχει μέλλον...

    Θαύμασα τις προάλλες τον Κύπριο πρόεδρο Αναστασιάδη που σε ανάλογο περιστατικό στη Λεμεσό δε δίστασε να πει "όποιος επιτίθεται σε αστυνομικούς, επιτίθεται στο Κράτος και αυτό δε θα το ανεχτούμε".

    Οι σημερινοί μας κυβερνώντες επί πολλά χρόνια μιλούσαν απαξιωτικά για τα Σώματα ασφαλείας και δεν δίστασαν να υιοθετήσουν τις πιο ακραίες φωνές που μιλούσαν για "μπάτσους, γουρούνια, δολοφόνους".

    Μπόλιασαν πολλές γενιές με το μίσος που στη συνέχεια έγινε δικαιολογητική πράξη για κάθε λογής παρανομία. Αφού είναι "γουρούνια, δολοφόνοι" ποιος ο λόγος να ζουν; Καιρός λοιπόν να αποφασίσουμε με ποιους είμαστε.

    Οι σοβαρές χώρες υιοθετούν ξεκάθαρες στάσεις και περνούν δια του συμβολισμού σοβαρά κοινωνικά μηνύματα στον λαό τους.

    Στις ΗΠΑ, φόνος αστυνομικού εν ώρα καθήκοντος οδηγεί σε θανατική ποινή!

    Γιατί; Μα ακριβώς γι' αυτό που δήλωσε ο πρόεδρος Αναστασιάδης.
    Επίθεση σε αστυνομικό ισούται με επίθεση κατά της συντεταγμένης πολιτείας.
    Κατά του τρόπου ζωής μας.
    Κατά της ίδιας της δημοκρατίας!
    Σε τέτοιες επιθέσεις, η απάντηση του κράτους πρέπει να είναι ανάλογη.
    Μόνο έτσι αποτρέπεται η τέλεση αναλόγων πράξεων στο μέλλον.
    Μόνο έτσι διατρανώνεις ως χώρα τον αξιακό σου κώδικα!

    Πρέπει λοιπόν να αποφασίσουμε.
    Με ποιους είμαστε;

    Με τον Νόμο ή με τον υπόκοσμο;
    Με τους Αστυνομικούς ή με τους παρανόμους;

    Με τους κλέφτες ή τους αστυνόμους;

    *Ο κ. Κωνσταντίνος Δούβλης είναι εγκληματολόγος, διδάκτωρ Κοινωνιολογίας της Αστυνόμευσης και ειδικός επιστήμων στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων