Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 30-Απρ-2018 00:04

    Δημόσιο-κρατικό - Ιδιωτικός τομέας-ελεύθερη οικονομία

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιάννη Νικολή 

    Πολλοί θα βρουν την ενασχόληση με θέματα ονοματολογίας άνευ ουσίας και πιθανόν ένα είδος σχολαστικισμού. Αν όμως τα θέματα των ονομάτων εξετασθούν ενδελεχέστερα αποδεικνύουν διαστάσεις που δεν φανταζόμαστε. Τα ονόματα εμπεριέχουν ιδεολογικές και ηθικές φορτίσεις που παίζουν τεράστιο ρόλο που συχνά αγνοείται.

    Το μεγάλο δεδομένο όμως ως προς την ονοματολογία είναι ότι Κρατιστές και Κολεκτιβιστές έχουν επιβάλλει τους όρους που προτιμούν. Μιλούν για Δημόσιο και για Ιδιωτικό τομέα και η ορολογία τους έχει γίνει αποδεκτή απ’ όλους σχεδόν.

    Από την άλλη πλευρά, όσοι δηλώνουν υποστηρικτές της Ελεύθερης Οικονομίας και των Ελεύθερων Αγορών έχουν σχεδόν αποδεχθεί την ορολογία των κρατιστών και των κολεκτιβιστών. Κατ’ αντιστοιχία ελάχιστα, ή έστω περιορισμένα, "υποστηρίζονται" και χρησιμοποιούνται οι όροι Κράτος και Κρατισμός και φυσικά οι όροι Ελεύθερη Οικονομία, Ελεύθερες Αγορές ή Κοινωνία της Ελεύθερης Αγοράς.

    Το γεγονός ότι οι κολεκτιβιστές μαζί με του κρατιστές έχουν επιβάλει την ορολογία τους είναι ενδεικτικό της ιδεολογικής τους κυριαρχίας. Το γεγονός ότι όσοι δηλώνουν φιλελεύθεροι αποδέχονται την ορολογία των κρατιστών-κολεκτιβιστών είναι ενδεικτικό της ιδεολογικής τους ήττας.

    Όμως ας εξετάσουμε τους όρους...

    Δημόσιο!!! Τι να σημαίνει αυτή η λέξη; που προέρχεται από τη λέξη Δήμος (= Λαός). Προφανώς αυτό που ανήκει στον Δήμο και έτσι μιλάμε για Δημόσια Ταμεία, Δημόσιες Υπηρεσίες και Οργανισμούς. Ας αναφέρουμε και μερικά γνωστά ονόματα.  Δ.Ο.Υ. (= Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία). Υπάρχει άραγε η κάθε ΔΟΥ για να εξυπηρετεί τον πολίτη ή για να αφαιμάσσει χρήματα από τον κάθε πραγματικά εργαζόμενο τα οποία στη συνέχεια μια "πολιτική" ηγεσία θα αποφασίσει που θα διατεθούν;

    Ελληνική Αστυνομία. Υπάρχει άραγε για να προφυλάσσει τον πολίτη από τη βία ή την απειλή βίας ή για να προστατεύει και να υπηρετεί (και δίκην ορντίναντσας)  κατά κύριο λόγο τους, κάθε λογής, υψηλόβαθμους κρατικούς "λειτουργούς". Ένα τηλεφώνημα στην "υπηρεσία" όταν υπάρχει ανάγκη πείθει τον καθένα. "Τώρα τι θες και συ..." είναι χονδρικά η απάντηση. Δεν λέγεται βέβαια έτσι, λέγεται αλλιώς. Ότι "-πρέπει να έρθετε να καταγγείλετε το γεγονός... κλπ, κλπ").

    Δημόσιο (Δωρεάν) σχολείο. Υπάρχει άραγε για να δίνει στα παιδιά των πολιτών χρήσιμη και ποιοτική εκπαίδευση ή για να απασχολείται ένας μεγάλος αριθμός κρατικών εκπαιδευτικών; Μια ματιά στο τι συμβαίνει στα σχολεία (και όχι μόνο της Ελλάδας) και τι μόρφωση και εκπαίδευση (ειδικά επαγγελματική) παίρνουν οι νέοι σήμερα θα πείσει τον καθένα...

    Δημόσια Νοσοκομεία. Ιερή λέξη. Τα νοσοκομεία παρέχουν υπηρεσίες υγείας. Δηλαδή αποκαθιστούν την υγεία πολιτών που την έχασαν. Μην είστε και πολύ σίγουροι. Συχνά δεν είναι παρά χώροι κατανάλωσης ιατρικών υπηρεσιών και φαρμάκων απλώς για να καταναλώνονται... από κοντά βέβαια και τα περίφημα "Ιδιωτικά" νοσοκομεία που αυτά κάνουν υπερκατανάλωση ιατρικών υπηρεσιών... ειδικά όταν πληρώνουν τα "δημόσια" ταμεία...

    Τα παραδείγματα της κατανάλωσης τεράστιων ποσοτήτων φαρμάκων είναι γνωστά και ενδεικτικά της κατανάλωσης (ιατρικών υπηρεσιών και φαρμάκων) άνευ αντικρίσματος...

    Τέλος να γίνει και μια αναφορά στις απειράριθμες υπηρεσίες αδειοδοτήσεων που απαιτούν χαρτιά και παράβολα προς "εξυπηρέτησιν του πολίτη"... πάντα...

    Ποιο συμπέρασμα προκύπτει λοιπόν, Δημόσιες Υπηρεσίες που εξυπηρετούν τον πολίτη ή Κρατικές Δομές που τον καταδυναστεύουν; Εμφανώς και προφανώς το δεύτερο...

    Εξυπακούεται ότι τα πράγματα δεν είναι άσπρα μαύρα. Σίγουρα υπάρχουν και αστυνομικοί και γιατροί και εκπαιδευτικοί που παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες. Είναι αυτοί που αγωνίζονται κόντρα στην "πιάτσα" και με την έννοια αυτή τη χαλάνε...

    Από την άλλη μεριά μεριά υπάρχει ο όρος "Ιδιωτικός τομέας". Ο όρος "Ιδιώτης" είναι ένας δυσφημιστικός όρος που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει αυτόν που αποσύρεται από τα κοινά και ως εκ τούτου ιδιωτεύει. Σημαίνει και τον απόλυτο βλάκα ("Ιδιωτεία" στην Ιατρική) και έτσι έχει περάσει και σε άλλες γλώσσες ( Idiot = ο απόλυτα βλάκας).

    Πόσο όμως μια επιχείρηση που παράγει ένα χρήσιμο προϊόν ή μια χρήσιμη υπηρεσία για την οποία κάποιοι είναι διαθέσιμοι να πληρώσουν για να έχουν είναι "Ιδιωτική";  Πόσο δηλαδή εταιρείες που παράγουν ανταγωνιστικά προϊόντα π.χ. διατροφής ή οικοδομικών υλικών ή λογισμικού είναι "ιδιωτικές" δηλαδή μακριά από την κοινωνία ή χωμένες στη βλακεία; Εμφανώς και προφανώς δεν είναι. Είναι από πολλές απόψεις "κοινωνικότατες" καθώς παρέχει προϊόντα ή υπηρεσίες για να ζουν καλύτερα όσοι χρειάζονται αυτές τις υπηρεσίες... Και οι οποίοι είναι μάλιστα και διαθέσιμοι να πληρώσουν για να τις έχουν...

    Το γεγονός ότι οι Κολεκτιβιστές κατάφεραν να τις ονομάσουν "Ιδιωτικές" και να "επιβάλλουν" τον δυσφημιστικό όρο είναι μια ακόμη ένδειξη της ιδεολογικής τους νίκης. Μιας νίκης μάλιστα την οποία "πήραν" αμαχητί. Διότι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν υπήρξε ιδεολογική αντιπαράθεση επ’ αυτού.

    Δεν υπήρξαν δηλαδή φωνές αλλά και πολιτικοί σχηματισμοί, όσο μικροί κι’ αν ήταν που να πουν. Με ποιο δικαίωμα ονομάζεις "ιδιωτικές" τις χρήσιμες και "κοινωνικότατες" εταιρείες;

    Είναι οι ίδιοι που δεν είπαν ποτέ ότι αυτό που ονομάζεται "Δημόσιο" κάθε άλλο παρά δημόσιο είναι. Είναι κρατικό και οι σχετικές εταιρείες και οργανισμοί είναι κρατικές που εξυπηρετούν κατά κύριο λόγο την "άρχουσα τάξη" των πολιτικών και της πολυπληθούς νομενκλατούρας, πετώντας και κομματάκια εξυπηρέτησης των πολιτών που κατά βάση το κάθε κράτος καταπιέζει...

    Θεωρώ ότι είναι καιρός να αρχίσει μια γνήσια ιδεολογική αντιπαράθεση στον χώρο αυτό. Είναι καιρός οι επιχειρήσεις που μακριά από κρατικές επιδοτήσεις και αβάντες στέκονται και παράγουν να ονομάζονται "Επιχειρήσεις της Ελεύθερης Οικονομίας και Αγοράς". Και είναι καιρός οι Κρατικές επιχειρήσεις και δομές να ονομάζονται με το δικό τους όνομα. Δηλαδή "Κρατικές επιχειρήσεις" που στόχο έχουν κατά βάση να περιορίζουν να καταπιέζουν και εν τέλει να υποδουλώνουν τον κάθε πολίτη, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα την πολιτική ηγεσία και την πολυπληθή νομενκλατούρα...

    Και μόνο η χρήση των όρων Ελεύθερη Αγορά αντί ιδιωτικός τομέας και Κρατικές δομές αντί Δημόσιες υπηρεσίες θα είναι η αρχή μιας άλλης αντίληψης… μιας άλλης ιδεολογίας. Καιρός να αρχίσουμε αυτή την προσπάθεια ο καθένας με τις δικές του ασήμαντες αλλά υπαρκτές δυνάμεις...

    Πολύ γρήγορα θα "γνωριζόμαστε" ως προς το ποιοι είμαστε και από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε... Και αυτό θα είναι μια από τις αρχές της ιδεολογικής ανατροπής... για να έρθουν οι ιδέες της ελευθερίας στο προσκήνιο... Οι οποίες για την ώρα ούτε καν εκφέρονται…

    *O κ. Γιάννης Νικολής είναι Ψυχίατρος, Ψυχαναλυτής Ομάδας, Διδάκτωρ Ψυχιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και ιδρυτής της Λέσχης Φιλελεύθερου Προβληματισμού

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων