Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 30-Απρ-2018 00:04

    Χωρίς όραμα και αρετή προς το 2050;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Ανδρέα Μήλιου

    Διάβασα την προηγούμενη εβδομάδα ένα άρθρο στη φιλόξενη ιστοσελίδα του Capital.gr που με μετέφερε στο απώτερο μέλλον, στο 2050. Είμαι σίγουρος ότι τα γραφόμενα του άρθρου, με τίτλο "Στην Ελλάδα ο έκτος πιο γερασμένος πληθυσμός του κόσμου", ουδόλως απασχόλησαν τη σκέψη των σημερινών κυβερνώντων, των οποίων η φαιά ουσία έχει τη βαλτώδη μορφή των εγκεφάλων της Σοβιετίας του περασμένου αιώνα και, συνεπεία αυτού, αδυνατεί να επεξεργασθεί δεδομένα που αφορούν έναν αιώνα αργότερα, καθώς η τεχνολογία του διακτινισμού δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί. Εύχομαι μόνο να το διάβασαν κάποιοι από αυτούς που θα επιλεγούν να μας κυβερνήσουν όταν λάβει τέλος η μπολσεβίκικη τραγωδία. Εκδηλώνω την ευχή μου και την ελπίδα ότι κάποιοι από τους μελλοντικούς κυβερνήτες θα δράσουν οραματικά και όχι διεκπεραιωτικά όπως και αυτοί έκαναν στο πρόσφατο παρελθόν.

    Το άρθρο παρουσίαζε τα στοιχεία μιας μελέτης, του κ. Αναστάσιου Λαυρέντζου για το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας, για το οποίο ο συγγραφέας εκφράζει ανησυχίες ότι μπορεί να εξελιχθεί σε ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της χώρας και να οδηγήσει στο τέλος της νεοελληνικής κοινωνίας όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Στη μελέτη διαπιστώνεται ότι ο ελληνικός πληθυσμός είναι όχι μόνο ο έκτος πιο γερασμένος πληθυσμός στον κόσμο, αλλά γερνάει ταχύτερα από τις προβλέψεις, καθώς το προσδόκιμο ζωής μεγαλώνει και η μείωση των γεννήσεων φθάνει κατά μέσο όρο το 20% με 25% το χρόνο. Το "φυσικό ισοζύγιο" του πληθυσμού (γεννήσεις μείον θάνατοι) ήταν κατά 38.000 χιλιάδες αρνητικό το 2017 και εάν συνεχισθεί αυτή η εξέλιξη, το 2050 η Ελλάδα θα έχει γύρω στα επτά εκατ. κατοίκους. Για να διατηρηθεί ο πληθυσμός στα σημερινά επίπεδα, θα πρέπει να αυξηθεί η αναλογία των γεννήσεων από 1,3 παιδιά ανά μητέρα που είναι σήμερα στα 1,5 παιδιά. Η εγκατάσταση νέου πληθυσμού μεταναστών και προσφύγων στη χώρα θα εξισορροπηθεί από τη μετανάστευση Ελλήνων σε άλλες χώρες και, συνεπώς, η αναφερόμενη αναλογία δεν θα επηρεασθεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι, το 1950, οι ετήσιες γεννήσεις υπερτερούσαν των ετήσιων θανάτων κατά 100.000 άτομα. 

    Η δεύτερη ωρολογιακή βόμβα που είναι τοποθετημένη στα θεμέλια της χώρας είναι το ασφαλιστικό. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΕΦΚΑ, η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους είναι 1,3 προς 1. Στην Ελλάδα σήμερα 3,6 εκατ. εργαζόμενοι πληρώνουν θεωρητικά εισφορές για να λάβουν σύνταξη 2, 7 εκατ. συνταξιούχοι. Λέω θεωρητικά, διότι γύρω στις 400.000 εργαζόμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες αδυνατούν να καταβάλλουν τις εισφορές τους.

    Να σημειωθεί ότι η υγιής αναλογία που διασφαλίζει τη βιωσιμότητα ενός συστήματος συνταξιοδοτικής ασφάλισης είναι 2,5 εργαζόμενοι προς έναν συνταξιούχο.

    Με το ασφαλιστικό συνδέεται και μια άλλη σημαντική παράμετρος που είναι το ύψος των μισθών, άρα και τα ποσά των εισφορών, καθώς και το ύψος των συντάξεων. Με τον κατώτατο μισθό στα 580 ευρώ μικτά και τις περισσότερες δημιουργούμενες θέσεις εργασίας να αφορούν σε ελαστικές μορφές εργασίας με μισθό 380 ευρώ, δεν χρειάζεται να είναι κανείς φωστήρας στα μαθηματικά για να αντιληφθεί πόσοι εργαζόμενοι πρέπει να πληρώνουν εισφορές τα επόμενα χρόνια για να λάβει κάποιος μια μέση σημερινή σύνταξη των οκτακοσίων ευρώ. Επίσης εύκολα μπορεί να υπολογίσει κανείς και το επίπεδο των συντάξεων όχι το 2050, αλλά πολλά χρόνια πιο πριν, αν δεν αλλάξουν τα δεδομένα, αν δηλαδή δεν δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, αν δεν σκουμπώσουμε τα μανίκια μας στην παραγωγή, αν δεν αποδαιμονοποιήσουμε τις επενδύσεις, αν δεν υποστηριχθεί η υγιής επιχειρηματικότητα, αν δεν συλληφθεί η φοροδιαφυγή, αν δεν δοθούν κίνητρα για τεκνοποίηση, αν με λίγα λόγια δεν δούμε τα πράγματα κατάματα, και όχι μέσα από παραβολικά κάτοπτρα.

    Συνεπώς, από τον συνδυασμό των παραπάνω προκύπτει ξεκάθαρα σε τι βαθμό είναι ναρκοθετημένο το μέλλον της χώρας. Το έχουν σκεφθεί οι πολιτικοί μας ταγοί ή ενδιαφέρονται μόνον για "τον άρτον ημών τον επιούσιον" και το πρόσκαιρο βόλεμα της κομματικής νομεγκλατούρας; Φοβάμαι πως ισχύει το δεύτερο, διότι οι λίγοι διορατικοί πολιτικοί που, στο παρελθόν, επιχείρησαν ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις ή νομοθέτησαν ευνοϊκά μέτρα για την τεκνοποίηση πολεμήθηκαν και απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους. 

    Προσωπικά δεν προσδοκώ από πολιτικούς, ανεξαρτήτως κόμματος και χρώματος, που ανάλωσαν είκοσι και τριάντα χρόνια από τη ζωή τους στο Κοινοβούλιο να σκεφθούν οραματικά, διότι, μετά τη δεύτερη θητεία τους, οι περισσότεροι μετατρέπονται σε άεργους επαγγελματίες και το μόνο για το οποίο σκοτίζονται είναι η επανεκλογή τους. Από την τρίτη θητεία τους εξοπλίζονται, μάλιστα, με τέτοια οίηση και αλαζονεία που μας αντιμετωπίζουν όλους εμάς ως παρακατιανούς και ως κόκκους άμμου στο σκάμμα των αλμάτων τους. 

    Γι’ αυτό είναι καιρός να πάρουμε οι πολίτες την τύχη στα χέρια μας. Να στείλουμε στη Βουλή -όποτε κι’ αν γίνουν οι εκλογές και ανεξαρτήτως κόμματος που ψηφίζουμε - ανθρώπους άφθαρτους, έντιμους, συνετούς, εργατικούς, με επαρκή εργασιακή εμπειρία και νέες ιδέες (όχι απαραίτητα μόνο νέους σε ηλικία), με άλλα λόγια οπλισμένους με πολιτική αρετή που αποδεδειγμένα βλέπουν μακριά και έχουν την ικανότητα να διαβάζουν τις μελλοντικές εξελίξεις. Για όλους τους φθαρμένους στο πνεύμα και στη νοοτροπία επαγγελματίες πολιτικούς, πρώην πρωθυπουργούς, επί δεκαετίες υπουργούς και βουλευτές, κ.λ.π. να χτίσουμε παράμερα μια στοά για να συνέρχονται, να συναγελάζονται να αμπελοφιλοσοφούν και να διηγούνται τα περασμένα. Μπορεί η δημόσια ζωή να χάσει ελάχιστους αξιόλογους ανθρώπους, (προσωπικά πιστεύω στο δόγμα ουδείς αναντικατάστατος πλην πολύ ελαχίστων προικισμένων εξαιρέσεων), αλλά το κέρδος για τη χώρα από την απόσυρση αυτών των πολιτικών επαγγελματιών από τη δημόσια ζωή θα είναι πολλαπλάσιο. 

    * Ο κ. Ανδρέας Μήλιος είναι διδάκτορας του πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης, Οικονομολόγος
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ