Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 13-Μαρ-2018 00:35

    Αποβιομηχάνιση και ακροδεξιά στην Ευρώπη

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μελέτη Ρεντούμη 

    Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η απασχόληση, η βιομηχανία και ο έλεγχος της ανεργίας εν γένει, που έχει άμεση σχέση και με την συμπεριφορά του εκλογικού σώματος.

    Δυστυχώς, μελέτες έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια, ότι η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη παρόλο που δεν κατάφερε τελικά να πάρει την εξουσία σε κάποια χώρα κράτος - μέλος της Ένωσης, συνδέεται με την πορεία της ανεργίας στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη καθώς και με τη διαδικασία της αποβιομηχάνισης όσο προχωρούν οι τεχνολογικές εξελίξεις.

    Είναι βασικό να τονίσουμε ότι η ίδια η ΕΕ ξεκίνησε ως Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα από τις 6 χώρες του πυρήνα της Ευρωζώνης, ώστε να ενισχυθεί η οικονομική συνεργασία και να προωθηθεί η ανοικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Το προσωπικό που απασχολείται σήμερα στις χαλυβουργίες ανά την Ευρώπη αριθμεί κάτι παραπάνω από 300.000 εργαζόμενους, όταν πριν μερικές δεκαετίες ο αριθμός ήταν δεκαπλάσιος. 

    Αυτό το γεγονός και μόνο φανερώνει το πρόβλημα που υπάρχει και διογκώνεται σταδιακά όσον αφορά την εργατική τάξη της Ένωσης, που έχει ισχυρά συνδικάτα τόσο σε Γερμανία, Γαλλία, όσο και σε Ιταλία και Βέλγιο.

    Είναι χαρακτηριστικό, ότι στη Γερμανία έκλεισε πριν μερικά χρόνια το εργοστάσιο της ιστορικής αυτοκινητοβιομηχανίας Opel, κάτι που αποτέλεσε σημαντικό πλήγμα για την εργατική τάξη της περιοχής αλλά και ευρύτερα της Γερμανίας, που ναι μεν με τα πλεονάσματα που διαθέτει καλύπτει την προσωρινή ανεργία που παρατηρείται, αυτό όμως δεν αρκεί και για την άνοδο της ακροδεξιάς.

    Σε επαρχιακές πόλεις που έχει συντελεστεί σταδιακή αποβιομηχάνιση, το ακροδεξιό AfD έχει ενισχύσει σημαντικά την επιρροή του στα λαϊκά στρώματα με ποσοστά άνω του 20%, όντας δεύτερο ή και πρώτο στις εκλογές σε κάποιες περιπτώσεις, παραγκωνίζοντας κατά πολύ το SPD των Σοσιαλδημοκρατών.

    Ίδια και χειρότερη η κατάσταση στην Γαλλία κυρίως στον Βορρά, όπου κάποιες πόλεις έχουν κυριολεκτικά ερημώσει με αποτέλεσμα την κυριαρχία της Μαρί Λεπέν. 

    Μάλιστα είναι εντυπωσιακό ότι όπου το ποσοστό ανεργίας υπερβαίνει το 10%, τα ποσοστά της Λεπέν εκτοξεύονται κοντά στο 50% δημιουργώντας μία δυναμική και απειλή για το σύστημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

    Μπορεί να υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα στη Γαλλία με περιοχές που ακμάζουν τεχνολογικά και αρχίζουν να κάνουν βήματα προς την καινοτομία, όπως επιθυμεί και ο νυν πρόεδρος Εμάνουελ Μακρόν, αλλά παρόλα αυτά η τάση της ανεργίας στην περιφέρεια είναι πολύ δύσκολο να ανακοπεί.

    Στη Βρετανία, όπως όλοι γνωρίζουμε το ατύχημα συνέβη με την απόφαση για το Brexit βάσει του δημοψηφίσματος, ενώ πολλοί αγνοούσαν ότι διάφορες επαρχιακές πόλεις όπως το Τάλμποτ στην Ουαλία ή στο Γιόρκσαϊρ η ψήφος προς το Brexit ανήλθε πάνω από 60%, ενώ περιοχές που ήταν προπύργια των εργατικών πλέον δείχνουν τάσης ροπής προς την ακροδεξιά ή πλήρους αποχής από τις εκλογές.

    Όλα τα παραπάνω είναι μερικά τρανταχτά παραδείγματα που δείχνουν τη ζοφερή κατάσταση στην Ένωση όσον αφορά τη βιομηχανία και κυρίως την αγορά του χάλυβα, που συνεχίζει να είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς στην ΕΕ, καθώς διαθέτει μερίδιο πάνω από 10% στην παγκόσμια αγορά, ως ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός μετά την Κίνα.

    Η συνέπεια της αποβιομηχάνισης σχετίζεται άμεσα με μία πιο ριζοσπαστική συμπεριφορά του εκλογικού σώματος, που αναλόγως της χώρας και των τοπικών χαρακτηριστικών, ακούν με μεγαλύτερη ευκολία προτάσεις για κλείσιμο των συνόρων, αποκλεισμό των μεταναστών, εθνική προστατευτική πολιτική, επιβολή δασμών και απόκλιση από τις αξίες της ΕΕ και του κοινού οράματος.

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρόλο που προσπαθεί τόσο με το Ταμείο Συνοχής όσο και με τα διαρθρωτικά ταμεία να ενισχύσει την απασχόληση ανακόπτοντας το κύμα αποβιομηχάνισης, φαίνεται ότι οι προκλήσεις θα συνεχιστούν, καθώς πλέον αρκετά κράτη μέλη συγκρούονται μεταξύ τους περί καταστρατήγησης του ανταγωνισμού όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις.

    Είναι επιτακτική ανάγκη λοιπόν, η ΕΕ συνολικά να βρει ένα κοινό δρόμο όσον αφορά την μεταβατική περίοδο που οδηγεί στην 4η βιομηχανική επανάσταση της ρομποτικής και της αυτοματοποίησης, αποφεύγοντας εθνικές πολιτικές απομόνωσης που οδηγούν στον λαϊκισμό και μεσοπρόθεσμα απειλούν την ίδια την δημοκρατία.

    * Ο κ. Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ