Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 22-Φεβ-2018 01:31

    Αίσιον και ευτυχές το 2019

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θεοδόση Μπουντουράκη 

     Η λέξη "κρίση" είναι σίγουρα μια από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες λέξεις της ελληνικής γλώσσας τα τελευταία χρόνια.

    Εκτός από την οικονομική κρίση, μιλάμε συνέχεια για κρίση θεσμών, κρίση αξιών, κρίσεις γεωπολιτικές και πάει λέγοντας. Κρίσεις παντού και πανταχού παρούσες!
    Και τώρα ένα ερώτημα κρίσεως για την κρίση. 

    Ποια ήταν κατά την γνώμη σας η χειρότερη χρονιά της αδιάλειπτης κρίσης που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια; 

    Σίγουρα πολλοί θα πουν το 2015. Πράγματι η χρονιά εκείνη αποτέλεσε το απόγειο της κρίσης, προεξάρχοντος του τραγικά απερίγραπτου Βαρουφάκη, που εμπνεύστηκε την εγκληματική πολιτική να απειλήσει τους ευρωπαίους ότι θα τους διαλύσει την ευρωζώνη αν δεν υποκύψουν στα καπρίτσια του. Πολιτική η οποία κατέληξε στην πλήρη υποταγή της χώρας μας, και στα επαίσχυντα capital controls.

    Άλλοι πάλι μπορεί να θεωρούν το 2016 ως την χειρότερη χρονιά της κρίσης, τότε που η ανεργία χτύπησε ποσοστά κοντά στο 30% επισήμως, αλλά πολύ ψηλότερα στην πραγματικότητα, και τότε που η σωρευτική πτώση στη οικονομία έφτασε στο απόλυτο ζενίθ, έχοντας σημειώσει πάνω από 28% του προ κρίσεως ΑΕΠ, και που η μετανάστευση νέων και παραγωγικών συμπατριωτών μας έφθασε σε νούμερα που μόνο ντροπή, κατάθλιψη και οργή μπορούν να προκαλέσουν.

    Το κακό είναι ότι αυτές οι σκέψεις για την κρίση σίγουρα ισχύουν, αλλά αφορούν το παρελθόν. Σκέπτεται κανείς άραγε τι κρύβει το μέλλον; Και δεν μιλάω για το μακρινό και αβέβαιο μέλλον.

    Ας πάμε λοιπόν στο 2019 που δεν απέχει και πολύ. Τότε που υποτίθεται ότι θα έχουμε τελειώσει με το χρηματοδοτικό σκέλος των μνημονίων, αλλά πιθανότατα όχι με το εποπτικό, τουλάχιστον κατά τα λεγόμενα της κας Λαγκάρντ και του κ. Ρέγκλινγκ. Τότε δηλαδή που οι ευρωπαίοι δεν θα μας δανείζουν άλλα χρήματα και θα πρέπει να σταθούμε με ίδιες δυνάμεις στις αγορές κεφαλαίων, αλλά και που θα εξακολουθούμε να τελούμε υπό αυστηρή επιτήρηση, όσο και αν η εθνικά υπερήφανη κυβέρνησή μας το διαψεύδει.

    Ιδού λοιπόν τι μας επιφυλάσσει το σωτήριον έτος 2019:

    Αυτή η χρονιά είναι η πιο δύσκολη από πλευράς προγράμματος αποπληρωμής του εξωτερικού μας χρέους. Πρέπει να αποπληρώσουμε γύρω στα 14 δισ. προς τους πιστωτές μας, ποσό τεράστιο σε σχέση με όλες τις άλλες χρονιές, και μέσα σε ένα διεθνές χρηματοοικονομικό περιβάλλον που πιθανότατα δεν θα είναι τόσο ευνοϊκό όσο ήταν μέχρι σήμερα. Ήδη πήραμε την πρώτη γεύση από την πρόσφατη αναταραχή στις αγορές και την πορεία του νεοεκδοθέντος επταετούς ομολόγου του Ελλ. Δημοσίου, η οποία μας έστειλε ξεκάθαρα μηνύματα.

    Το 2019 επίσης θα έχουμε νέα και σκληρά μέτρα λιτότητας, ήδη γνωστά και ψηφισμένα, όπως μείωση συντάξεων και πιθανότατα και του αφορολόγητου ορίου, με αποτέλεσμα ελεύθεροι επαγγελματίες, χαμηλόμισθοι, συνταξιούχοι και αγρότες να δουν το καθαρό εισόδημά τους, το ήδη πενιχρό, να μειώνεται δραματικά.

    Προσθέστε σε αυτά και το πρόβλημα των κόκκινων δανείων, που σίγουρα θα οδηγήσει σε επιτάχυνση των πλειστηριασμών από πλευράς τραπεζών, υπό την διαρκή πίεση των ευρωπαϊκών εποπτικών μηχανισμών, και ο Θεός να βάλει το χέρι του να μην έχουμε καμιά απροσδόκητη δυσάρεστη έκπληξη από τα αποτελέσματα των προγραμματισμένων τραπεζικών stress tests. Δεν θέλω καν να φανταστώ τι θα σημαίνει μια ενδεχόμενη ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. 

    Τέλος το κερασάκι στην τούρτα για το 2019 θα είναι οι εκλογές. Εκλογές αυτοδιοικητικές, ευρωεκλογές, και βουλευτικές εκλογές όλες μαζί συνωθούνται εντός του 2019, και μάλιστα με φόντο την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 2020. Αν ξαναχρειαστούν δε νέες εκλογές, αυτές θα γίνουν με απλή αναλογική, με αποτέλεσμα ακυβερνησία και μπάχαλο.

    Και δυστυχώς όλοι γνωρίζουμε ότι οι εκλογές πυροδοτούν τον απόλυτο εκτραχηλισμό των πολιτικών, και την αηδή χυδαιότητα του δημοσίου λόγου. Αν μάλιστα σκεφθούμε τους τόνους λάσπης που θα έχουν αποπνίξει τον δημόσιο βίο μέχρι τότε, ελέω σκανδάλου Novartis, το οποίον εξελίσσεται σε βορβορώδη επιχείρηση κατασυκοφάντησης και σπίλωσης των πάντων, αλλά και πιθανόν και των νέων σκανδάλων που ήδη κατασκευάζει και ετοιμάζεται να πλασάρει η ασύδοτη φαντασία διαφόρων αρειμανίων πρωτοπαλίκαρων της λάσπης, όπως ο μυστακοφόρος υφυπουργός μας, τότε φαντασθείτε την ατμόσφαιρα που θα ζήσουμε και την αισθητική του δημοσίου βίου που θα απολαύσουμε. 

    Σήμερα όλα αυτά δεν μας απασχολούν. Ούτε καν τα φανταζόμαστε. Κανείς δεν έχει πάρει χαμπάρι τι πιθανόν μας περιμένει του χρόνου. Η μόνη μας αγωνία δείχνει να είναι πόσοι τουρίστες θα έλθουν το καλοκαίρι και αν η αναιμική ανάπτυξη θα τρέξει με 1,85% ή 1,95%.

    Για σκεφθείτε όμως. Μήπως τα παλικαράκια που μας κυβερνούν μεθόδευσαν χρονικά τα επερχόμενα νέα σκληρά μέτρα λιτότητος, αλλά ταυτόχρονα μεθοδεύουν και την Novartis και πιθανότατα νέα λασποσκάνδαλα, με σκοπό να ζήσουμε το 2019 τον απόλυτο πολιτικό Αρμαγεδδώνα;

    Γιατί όχι.

    Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται, η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα οργιάζουν, και η Δημοκρατία γίνεται όλο και πιο ευάλωτη.

    Αυτό δεν θέλουν;

    * Ο κ. Θεοδόσης Μπουντουράκης είναι Οικονομολόγος 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    TabBox1

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ