Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 13-Φεβ-2018 00:04

    Διαφθορά στην Ελλάδα: κάνουμε πως κοιτάμε το δέντρο, ενώ έχει πάρει φωτιά το δάσος

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Στέλιου Ορφανάκη

    Στις Η.Π.Α υπάρχει το τμήμα Health Care Fraud, το οποίο από το 2009 έως το 2016 έχει εισπράξει από φαρμακευτικές εταιρείες και για λογαριασμό της κεντρικής κυβέρνησης (Federal Government) το ποσό των 19,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων Η.Π.Α. Τα ποσά αυτά τα πλήρωσαν φαρμακευτικές εταιρείες, που όλες μαζί αξίζουν τρισεκατομμύρια δολάρια Η.Π.Α και φυσικά μιλάμε για τις μεγαλύτερες του πλανήτη, όπως GlaxoSmithKline LLC, Pfizer ​Inc, Johnson & Johnson, Novartis Pharmaceuticals Corp, Abbott Laboratories Inc, κ.α. Το τμήμα αυτό υπάγεται στο F.B.I και, όπως περιγράφεται στην ιστοσελίδα του, αναζητεί το "white-collar crime".

    Εδώ και μερικές μέρες βγήκε στη δημοσιότητα της χώρας μας άλλη μια υπόθεση διαφθοράς, η οποία έχει λάβει χώρα και σε άλλες περιοχές του πλανήτη μας. Η όλη ιστορία εξιχνίασης της οικονομικής αυτής διαφθοράς ξεκίνησε από τις Η.Π.Α, όπου το εκεί Υπουργείο Δικαιοσύνης έβαλε στο στόχαστρο την εταιρεία Novartis για την εφαρμογή αθέμιτων πρακτικών, που επηρέαζαν τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των εταιρειών, αλλά και την υγεία των πολιτών. Μάλιστα η εταιρεία Novartis έχει πληρώσει στο τμήμα Health Care Fraud των Η.Π.Α από το 2009 έως το 2016 το ποσό των 905 εκατομμυρίων δολαρίων Η.Π.Α. Τα 495 εκατομμύρια αφορούσαν το οικονομικό έτος του 2010 και τα υπόλοιπα 410 το οικονομικό έτος του 2016.

    Η Novartis, σύμφωνα με τους ισολογισμούς της, έχει ένα ποσοστό γύρω στο 10% στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη της χώρας μας. Με βάση τα νούμερα θα λέγαμε ότι είναι μικρό ψάρι, παρόλα αυτά όλα ξεκινούν και τελειώνουν για τον πολιτικό μας κόσμο σε αυτό το 10%. Μάλιστα έχουμε το φαινόμενο οι μεν να θέλουν να μας πείσουν ότι το πρόβλημα εστιάζεται σε κάποιες συγκεκριμένες χρονικές περιόδους και στις πρακτικές μιας μόνο εταιρείας, οι δε να θέλουν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα,  ότι η Ελλάδα πτώχευσε από ατύχημα και ότι οι 500.000 Έλληνες που μετανάστευσαν έφυγαν από μια παρεξήγηση της στιγμής.   

    Κανένα πολιτικό κόμμα μέχρι σήμερα δεν έχει ασχοληθεί με την υπερσυνταγογράφηση, προφανώς διότι θεωρούν απλά ότι ο Έλληνας ήταν επιρρεπής στα ατυχήματα και στις ασθένειες. Ας αναρωτηθούμε όμως: Χρειάζονται πράγματι οι Έλληνες όλα αυτά τα φάρμακα που τους συνταγογραφούν οι γιατροί; Και αν ναι,  συνταγογραφούνται πράγματι τα κατάλληλα φάρμακα που θα έδιναν τη βέλτιστη θεραπεία στον ασθενή ή προωθούνται άλλα, πιθανόν όχι και τόσο καλά, ή και ακατάλληλα ακόμα, απλά και μόνο για να πουλήσουν περισσότερο κάποιες φαρμακευτικές εταιρείες;

    Κανένα πολιτικό κόμμα που έχει ασκήσει εξουσία δεν έχει ασχοληθεί με το τι ακριβώς συνταγογραφείται και γιατί, ίσως επειδή θεωρούν ότι ο ιατρικός επισκέπτης δεν προσπαθεί να πουλήσει όσο γίνεται περισσότερο όταν επισκέπτεται τους γιατρούς στα ιδιωτικά γραφεία ή στα νοσοκομεία, αλλά απλά προσπαθεί να μεταδώσει αφιλοκερδώς τη γνώση του στους γιατρούς. Είναι άραγε οι  φαρμακευτικές εταιρείες και οι συνεργάτες τους σε νοσοκομειακό, ιατρικό ή σε πολιτικό επίπεδο αθώοι και θύματα μιας καλοστημένης πλεκτάνης της πραγματικότητας;

    Ευτυχώς μέσα στην οικονομική τραγωδία που μας κτύπησε το 2009 ήρθαν και οι "κακοί” ευρωπαϊκοί θεσμοί, όπου μας έδειξαν ότι η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη για την υγεία μπορούσε να περιορισθεί δραστικά. Μέσω των μνημονίων έφθασε πραγματικά το μαχαίρι στο κόκκαλο και η δημόσια δαπάνη για τα φάρμακα από το 2014 έως σήμερα είναι περίπου στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ από 5,1 δισ. ευρώ που είχε φθάσει το 2009. Μάλιστα αυτή η θηριώδης μείωση κατά 60,7% συνέβη με όλο τον ΣΥΡΙΖΑ της εποχής και το σημερινό Πρωθυπουργό να είναι αντίθετοι στους τότε Υπουργούς Υγείας, ενώ ταυτόχρονα διαδήλωναν εναντίων της βαρβαρότητας των μνημονίων στις φαρμακευτικές εταιρείες.

    Στη μείωση αυτή συνέβαλε τόσο η αναδιοργάνωση του διοικητικού μοντέλου της υγείας και των ασφαλιστικών ταμείων, όσο και η μείωση των τιμών των φαρμάκων, η αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων, η αύξηση της χορήγησης γενόσημων και οι μεγαλύτερες εκπτώσεις των φαρμακευτικών εταιρειών μέσω του rebate και του clawback. Η απλή παρατήρηση του παρακάτω διαγράμματος ορίζει ακριβώς το χρονικό διάστημα της σπατάλης, όπως και το χρονικό διάστημα που συντελέστηκε ο οικονομικός εξορθολογισμός των δαπανών.

     

    γράφημα

    Μαζί με την οικονομική διαφθορά που υπάρχει στη χώρα μας συμβαίνει κι ένα πολύ μεγαλύτερο έγκλημα και δεν μιλάει κανείς. Εδώ και δεκαετίες έχουμε στην Ελλάδα την γενοκτονία των ικανών και των εντίμων, που συντελείται με ευθύνη όλων των πολιτικών κομμάτων -είτε κυβέρνησαν είτε όχι - και με την ψήφο των πολιτών. Ας θυμηθούμε την τύχη που είχαν όσοι τόλμησαν, αλλά και όσοι απλά ψέλλισαν ότι πρέπει να ελέγξουμε τη σπατάλη στη χώρα, είτε αυτή αφορά τα ασφαλιστικά ταμεία, είτε τις αθρόες προσλήψεις, είτε τις αθρόες μισθώσεις ακινήτων από κολλητούς και τόσα άλλα. Ας θυμηθούμε την τύχη όσων – πολύ λίγων– τόλμησαν να ξηλώσουν καταχρηστικά δικαιώματα συντεχνιών.

    Η χώρα μας ως κοινωνία με ευθύνη όλων μας, πολιτών και πολιτικών, αποβάλλει συστηματικά ό,τι υγιές στοιχείο υπάρχει. Φθάσαμε στο σημείο ακόμα και σήμερα το υγιές να θεωρείται επικίνδυνο, το λογικό παράλογο, οι ενιαίοι κανόνες για όλους δυσμενής ατομική διάκριση. Αυτό για εμένα αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για να ανακάμψει η χώρα.

    Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάνει κάποιες κινήσεις για να αλλάξει αυτή την αρρωστημένη νοοτροπία, πρώτα στο κόμμα του, με την ελπίδα ότι και ο λαός θα το εκτιμήσει, αφήνοντας μια ηλιαχτίδα ελπίδας. Οι κινήσεις αυτές όμως πρέπει να έχουν διάρκεια, συνέπεια και αποτελεσματικότητα. Ταυτόχρονα όσο η κοινωνία δεν ψάχνει τους ικανούς και τους έντιμους – έστω και τους σχετικά έντιμους– να την εκπροσωπήσουν δεν μπορώ να πω ότι η κατάσταση που βιώνουμε θα βελτιωθεί, το αντίθετο μάλιστα. 

    Σίγουρα όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά ή φωτιές και η Novartis εντάσσεται σε αυτή την περίπτωση. Δεν παύει όμως να είναι μια εταιρεία, που έχει μερίδιο λίγο παραπάνω από το 10% της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, η οποία φαρμακευτική δαπάνη στη χώρα μας μόλις ξεπερνά το 1% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος μας.

    Εδώ και χρόνια θα έπρεπε να ασχολούμαστε ως κοινωνία και πολιτικός κόσμος με το πως θα επαναφέρουμε το υγιές κομμάτι ανάμεσά μας δίνοντας του χώρο και ηγετικό ρόλο. Παρόλα αυτά συνεχίζουμε να βλέπουμε το δέντρο ενώ έχει πάρει φωτιά το δάσος. 

    Δυστυχώς απέχουμε πολύ ακόμα από αυτό πουη πραγματική ζωή ορίζει ως πάτο. H Ελλάδα θα πάει μπροστά αν σταματήσουμε να είμαστε κομματικοί πελάτες και γίνουμε Πολίτες. Η ανανέωση θα ξεκινήσει από τους Πολίτες πρώτα και όχι τους πολιτικούς. Και αυτό σας το γράφει ένα "πολιτικό" στέλεχος, ίσως αρκετά διαφορετικό απ’ ό,τι έχετε συνηθίσει.

    * Ο κ. Στέλιος Ορφανάκης είναι Καθηγητής (M.Sc) Φυσικών και Θετικών Επιστημών στη Δημόσια Εκπαίδευση, έχει εξειδικευθεί στην Τραπεζική Διοίκηση και σε Παράγωγα Προϊόντα, έχει εργαστεί και ως Επενδυτικός Σύμβουλος στην Ιδιωτική Τραπεζική (Alpha Private Bank – Όμιλος ALPHA BANK). Από τον Ιανουάριο του 2017 είναι πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας μέσω της διαδικασίας αξιολόγησης του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων