Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 06-Φεβ-2018 00:04

    Συλλαλητήριο με το ζύγι

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Τσαρδάκη

    Είναι αναμφισβήτητο, ότι το συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου αποτελεί ένα ιστορικό γεγονός, το οποίο θα πρέπει κανείς να το διαβάσει μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο αναφοράς που το προκάλεσε. Η συμμετοχή τού κόσμου ήταν πρωτοφανής και αυθόρμητη. Είχε τεράστιο όγκο και μία εξαιρετική δυναμική, σε συνδυασμό με έναν έντονο πατριωτικό ενθουσιασμό. Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα του συλλαλητηρίου ήταν η σύνθεση του πλήθους που συμμετείχε σ’ αυτό. Υπήρχαν πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά, νεολαίοι, φοιτητές, άνθρωποι ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι, οι οποίοι ήρθαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας, και λειτούργησαν ανεξάρτητα από τα κόμματα και τις παρδαλές ιδεολογίες, χωρίς ακρότητες και εθνικιστικές εξάρσεις. Επί της ουσίας, ήταν ένα αντι-συστημικό και αντικυβερνητικό συλλαλητήριο, με αμιγώς πατριωτικά χαρακτηριστικά. Ήταν αναμφίβολα ένα ενθουσιώδες πατριωτικό συλλαλητήριο, το οποίο αποτελεί έκφραση όλων των κοινωνικών απωθήσεων και ματαιώσεων του ελληνικού λαού, που υπέστη κατά τα τελευταία οκτώ χρόνια της οικονομικής κρίσης. 

    Το κυβερνητικό επιτελείο δεν κατάλαβε, δυστυχώς τίποτε ή, στην καλύτερη περίπτωση, κάνει πως δεν καταλαβαίνει (είναι κι αυτό μία πρακτική του να κυβερνάς τον "λαό –σου"). Έβαλε και τον υπουργό της δημόσιας τάξης να μετρήσει με τη μεζούρα και το ζύγι τα τετραγωνικά χιλιόμετρα, που κάλυψε το συλλαλητήριο. Έτσι, μάθαμε και το εκπληκτικό μαθηματικό αξίωμα, ότι σε κάθε τετραγωνικό μέτρο χωράνε τρεις άνθρωποι (δεν μας είπαν τι γίνεται όταν αυτοί είναι χοντροί). Μέτρησαν, επιπλέον, κι αυτούς που δεν συμμετείχαν στο συλλαλητήριο και τους προσμέτρησαν στο πλευρό τους ως συριζαίους. Για να υποβαθμίσει, περαιτέρω, την πατριωτική δυναμική του συλλαλητηρίου, το κυβερνητικό επιτελείο με τους μηχανισμούς τρομοκράτησης του κοινού, τα έβαλε και με τον κεντρικό ομιλητή του συλλαλητηρίου τον Μίκη Θεοδωράκη. Ο άνθρωπος τον οποίο λάτρεψαν και ύμνησαν, κατά περίπτωση, για το έργο του και την συνεισφορά του στην μουσική (και όχι άδικα), τους πλήγωσε, γιατί τους ενοχοποίησε για την "αριστερόστροφη φασιστική" τους γενετική μετάλλαξη. Βέβαια, ο Μίκης, "έκανε το λάθος" και δεν είπε αυτά που ήθελαν να ακούσουν. Αντίθετα, τους έθεσε ενώπιον των ιστορικών ευθυνών τους για τους χειρισμούς τους στο πρόβλημα της ονοματοδοσίας των Σκοπίων και μάλιστα ερήμην του ελληνικού λαού. Στην απόλυτη αμηχανία τους, προσπάθησαν, με γελοία σχόλια, να αποδομήσουν το μέχρι χθες αριστερό και πατριωτικό είδωλό τους.

    Κατά τα τελευταία οκτώ χρόνια ο ελληνικός λαός έχει υποστεί αμέτρητες ταπεινώσεις, ηθικές και οικονομικές, και έχει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα να εκφράσει με τον δικό του ειρηνικό τρόπο την δυσαρέσκειά του, σ΄ αυτούς που του κλέβουν τη ζωή και την αξιοπρέπειά του. Δεν είναι αρκετό να δηλώνει κανείς αριστερός (ή "τσαλακωμένος" αριστερός), και στη συνέχεια να τοποθετεί τον εαυτό του σε μία ορισμένη κλίμακα ηθικών αξιών, τη στιγμή κατά την οποία το ένα τρίτο του ελληνικού λαού βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας και το άλλο ένα τρίτο δεν βρίσκει πουθενά δουλειά και μεταναστεύει στο εξωτερικό. Αν κάποιος θέλει να μοιράσει τις ευθύνες στα πολιτικά κόμματα, που κυβέρνησαν τη χώρα κατά τα τελευταία τριάντα χρόνια, ας πάρει μία μεζούρα ή μία ζυγαριά και ας το κάνει για να μάθουμε κι εμείς. Αλλά το να μονοπωλεί κανείς την αριστεροφροσύνη, ως την ανώτερη ηθική κατηγορία μέσα σε έναν κοινωνικό κώδικα αξιών του συστήματος, αποτελεί μία προσπάθεια επανίδρυσης του ψευδο-ιδεολογήματος, ότι το να είναι κανείς αριστερός αποτελεί a priori κριτήριο προοδευτικότητας. 

    Εν κατακλείδι, το συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου, όσο και να θέλει κανείς να το υποβαθμίσει, αποτελεί μεγάλο ιστορικό γεγονός, ανεξάρτητο από την κομματική καθοδήγηση και χειραγώγηση, και ως τέτοιο θα καταγραφεί στο χάρτη της νεοελληνικής πολιτικής ιστορίας. 

    * Ο κ. Δημήτρης Τσαρδάκης είναι διδάκτωρ φιλοσοφίας και ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Πατρών.  

     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ