Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 27-Δεκ-2017 00:06

    Εορταστικόν: Η κρυφή γοητεία της ανοιγμένης φιάλης

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γιώργου Ι. Κωστούλα

    ​Για μια χρονιά ακόμα η έλευση των εορτών μοιάζει ανήμπορη να άρει τη γενική δυσθυμία. Οδεύουμε, στην καλύτερη περίπτωση, προς μία ελεγχόμενη αποδέσμευση των αισθημάτων. Πώς να νικήσεις τις απαιτήσεις, πώς να αγνοήσεις τις ανάγκες; 

    Ο μέσος Έλληνας αγωνίζεται και φέτος να διασώσει ίχνη από την εορτινή καταναλωτική του αξιοπρέπεια παλαιότερων ετών. Μετεωρίζεται ανάμεσα στο πνεύμα των εορτών, που αποζητά μία, στοιχειώδη έστω, ευδαιμονιστική διάθεση και στην ανελαστική παρέκκλιση από άλλες ασφυκτικές προτεραιότητες.

    Πώς θα αποκατασταθεί η ταραγμένη ισορροπία ανάμεσα στην επιθυμία και στην ανάγκη; Η απάντησή μου: Μα, με τις ευκαιρίες για εορτινά τραπέζια, που απλόχερα μας προσφέρει το δωδεκαήμερο. Και που εμείς καλούμαστε να στρώσουμε και να σκηνοθετήσουμε. Η μελαγχολία εξανεμίζεται όταν βρισκόμαστε ανάμεσα σε φίλους γύρω από το τραπέζι. 

    Αφήνω το μενού στην αποπλανητική "πορνογραφία” των παντοειδών εντύπων που θα μας κατακλύσουν και φέτος με τις προκλητικές φωτογραφικές προτάσεις τους.

    Θα περιοριστώ μόνο στον έτερο συντελεστή - απογειωτή κάθε γαστρονομικής ευωχίας: το κρασί. Ιδιαιτέρως δε στον διονυσιακό, τον και παυσίλυπο και ψυχωφελή υπηρετικό του ρόλο. Σας καλώ να κάνετε και σεις το ίδιο: Φέτος επικεντρωθείτε στην συντροφική, συμποτική, ευφορική κατανάλωσή του. Αυτό ακριβώς που αναζητούμε σ’ αυτές τις μαζώξεις. 

    Aφήστε για άλλη φορά την επιλογή του κρασιού, με κριτήριο τις άλλες, τις παραπληρωματικές λειτουργίες του: την εγκεφαλική, και την αισθητική. Λειτουργίες που προσιδιάζουν σε άλλου είδους συναναστροφές: μια οικογενειακή επέτειο, ένα δείπνο για δύο, μια ολιγοπρόσωπη συντροφιά υποψιασμένων συνδαιτυμόνων, ένα επίσημο τραπέζι, όπου, όπως παραγγέλλει ο (και) συμποτικός ποιητής Ανακρέων, δεν πρέπει να συνερχόμεθα "εν πατάγω και αλαλητώ”, αλλά "παρ’οίνω μελετώντες”. 

    Με όλα αυτά δεν εννοούμε φυσικά ότι πρέπει να τη "βγάλετε” με το χύμα του μπακάλη της γειτονιάς σας. Ένα Αγιοργίτικο και ένα Ξυνόμαυρο από τα κόκκινα και ένα Μοσχοφίλερο, ένα Ασύρτικο ή μια Μαλαγουζιά, από τα λευκά, πιστεύω ότι θα ικανοποιήσουν το γενικό αίσθημα, με το παραπάνω.

    Υπό τον όρο βεβαίως ότι θα τους συμπεριφερθείτε το ίδιο καλά, όπως σε ένα σπουδαίο,  μεγάλο, ακριβό κρασί: με φροντίδα, αδημονία, ευγένεια και σεβασμό. Αφιερώνοντας χρόνο για την επιλογή τους, για το ταίριασμά τους με τα συνοδά εδέσματα και κυρίως καταναλώνοντάς τα με τα πρέποντα ευγενή και αυστηρά εθιμοταξιακά απαιτούμενα. Τα οποία και δεν στοιχίζουν κάτι παραπάνω: ελεγχόμενη ροή των εδεσμάτων, σωστό σερβίρισμα, πλήρες σερβίτσιο σε επιμελημένη, εύτακτη ανάπτυξη, ψηλά ποτήρια, σωστή θερμοκρασία του κρασιού. Δεν υπάρχει, πάνω σ’ αυτό, καμία διαφωνία, απανταχού: Το τραπέζι και το κρεβάτι πρέπει να είναι καλοστρωμένα...

    Πάνω απ’ όλα, ωστόσο, απαραιτήτως δεν πρέπει να νιώθετε καμιά ενοχή για το ενδεχομένως υποδεέστερο περιεχόμενο της φιάλης σας. Μην αφήνετε τα όποια εναπομείναντα σταγονίδια επιδεικτισμού να σας παρασύρουν σε καταναλωτικές μαϊμουδιές που ανήκουν στο παρελθόν. Μη σας παραμυθιάζουν τα διάφορα θύματα του λάιφ στάιλ που αυτοπροσδιορίζονται ως ειδικοί, κάτοχοι των μυστικών του κρασιού. Τίποτα πιο οιηματικό και κάλπικο. Μη μασάτε…

    Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο στο Fortune, με τίτλο "Grape Nuts”, της Bethany McLean, τίθεται το ερώτημα: Υπάρχουν λοιπόν τέτοιου είδους επαγγελματίες που μπορούν να ισχυριστούν ότι είναι masters of the wine; (MW), ότι ξέρουν δηλαδή τα πάντα γι’ αυτό; Η απάντηση είναι: Ναι. Είναι αυτοί που έχουν το δικαίωμα να τυπώσουν στην κάρτα τους, δίπλα από το όνομά τους τα αρχικά MW. Προσέξτε, όμως. Είναι όλοι κι όλοι μόλις 245 άτομα σε όλο τον κόσμο. Άντε, τώρα να έχουν  γίνει 270… 

    Τι πιθανότητες έχουμε εμείς οι υπόλοιποι να νιώσουμε κάτι από τα πολλά και θαυμάσια που εντοπίζουν, αξιολογούν και χαίρονται οι έμπειροι, προικισμένοι ουρανίσκοι και οι ευαίσθητες, χαρισματικές μύτες αυτού του τόσο ολιγομελούς κλαμπ; Μηδαμινές. 

    Η περίπτωση  μοιάζει με την χαώδη ηλεκτρονική τεχνολογία και τους καταναλωτές - χρήστες της. Πολλοί την αγοράζουν αλλά λίγοι την αξιοποιούν. Ή με το ακραίο-μακριά από εμάς-αποκρουστικό θέαμα του θεατή μιας όπερας ή ενός κοντσέρτου,  που τον έχει πάρει ο ύπνος στις διακεκριμένες(!) θέσεις της αίθουσας.

    Να το επαναλάβουμε: απ’ όλους τους ρόλους του κρασιού, ο συντροφικός, συμποτικός, ευφορικός είναι ο πιο σημαντικός. Επικαλούμαι επ’ αυτού τα λόγια του "Δειπνοσοφιστή”, του μετρ της καθ’ ημάς γαστρονομίας, ο οποίος μας καθοδηγεί, επ’ αυτού, υποδεικνύοντας μία νέα "Ιθάκη”: "Αφού μετά από μια πειθαρχημένη, πολύχρονη μαθητεία, επιμελή εξάσκηση, τολμηρή περιήγηση -ως τμήμα μιας ευρύτερα ποιοτικής ιδιωτικής ζωής- μάθουμε για το κρασί, όσο περισσότερα γίνεται και νιώσουμε κάποιο βαθμό επάρκειας και αυτοπεποίθησης, σε μια στιγμή τα διαγράφουμε όλα και επιστρέφουμε στην αθωότητά μας”. 

    Και τότε, βγάζοντας λίγο τη γλώσσα στον επίκτητο καθωσπρεπισμό, αποκτούμε το δικαίωμα να πίνουμε ανάλογα με τη στιγμή, τη διάθεση, την παρέα, το χώρο, την περίσταση, το κέφι. Αν το φέρει η ώρα, -γιατί όχι-, και εν θερμώ, μετέχοντες δηλαδή, ακόμα και σε αστόχαστες οινοποσίες…

    Αυτά για τις εορταστικές μέρες  (και όχι μόνον) και με τις καλύτερες ευχές μου, μεταξύ των άλλων, για μια καλή νέα αμπελουργο-οινοποιητική χρονιά που επίκειται. Να είμαστε καλά, του χρόνου, να τα ξαναπούμε.

    Υ.Γ.: Ας μου επιτραπεί, εν προκειμένω, μια εξομολόγηση: Μετά από δεκαετίες παντοειδούς ενασχόλησης με το κρασί, αυτοαξιολογούμενος μπορώ να πω ότι έχω καταφέρει να "προαχθώ” σε ένα επίπεδο, το οποίο μου επιτρέπει να απορρίπτω ένα κακό κρασί, αλλά όχι να ανιχνεύω τις άπειρες ποιοτικές διαβαθμίσεις που μεσολαβούν μεταξύ ενός καλού, ενός πολύ καλού, ενός εξαιρετικού και ενός μεγάλου κρασιού. Pas mal!...

    * O κ. Κωστούλας είναι τέως γενικός διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου  χρηματοπιστωτικού τομέα

    gcostoulas@gmail.com

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων